ΜΑΣ ΔΟΚΙΜΑΣΑΝ

Η παχυσαρκία προκαλεί 4 στα 10 κρούσματα καρκίνου

tromekala

Επιστήμονες από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας εξέτασαν πάνω από 1.000 μελέτες και διαπίστωσαν ότι τα περιττά κιλά ευθύνονται για τουλάχιστον 13 μορφές καρκίνου

Ισχυρά στοιχεία που συσχετίζουν τα περιττά κιλά με τουλάχιστον 13 μορφές καρκίνου εντόπισε ομάδα εργασίας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) επανεξετάζοντας τα ευρήματα περισσότερων από 1.000 μελετών.

Οπως γράφουν οι επιστήμονες στην «Ιατρική Επιθεώρηση της Νέας Αγγλίας» (NEJM), είναι ήδη τεκμηριωμένο ότι πέντε καρκίνοι είναι πολύ συχνότεροι στους υπέρβαρους και στους παχύσαρκους ανθρώπους. Αυτοί είναι το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου, ο καρκίνος του παχέος εντέρου, του μαστού μετά την εμμηνόπαυση και οι καρκίνοι της μήτρας και του νεφρού.

Η νέα ανάλυση αποδεικνύει ότι υπάρχουν ακόμα οκτώ καρκίνοι που σχετίζονται έντονα με το περιττό λίπος: ο καρκίνος στην καρδιακή μοίρα του στομάχου (είναι το τμήμα του στομάχου που βρίσκεται πιο κοντά στον οισοφάγο), του ήπατος, της χοληδόχου κύστεως, του παγκρέατος, του θυρεοειδούς, των ωοθηκών, το πολλαπλούν μυέλωμα (είναι καρκίνος του αίματος) και το μηνιγγίωμα (είναι όγκος του εγκεφάλου, ο οποίος στο 85% των περιπτώσεων είναι καλοήθης αλλά στο 15% κακοήθης).

Οπως δήλωσε στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» ο δρ Γκράχαμ Κόλντιτζ, καθηγητής Ιατρικής και Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, στο Σεντ Λούις, οι καρκίνοι αυτοί ευθύνονται για το 42% όλων των νέων διαγνώσεων καρκίνου.

«Μόνο το κάπνισμα μπορεί να συγκριθεί με την παχυσαρκία ως περιβαλλοντικός παράγων κινδύνου για καρκίνο» είπε. «Και αυτό είναι πολύ σημαντικό μήνυμα για τους μη καπνιστές. Πλέον η παχυσαρκία βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των παραγόντων που πρέπει να μας προβληματίζουν».

Ο δρ Κόλντιτζ που ηγήθηκε της ομάδας εργασίας της Διεθνούς Υπηρεσίας Ερευνας του Καρκίνου (IARC), η οποία υπάγεται στον ΠΟΥ, εξήγησε ότι το περιττό σωματικό βάρος σχετίζεται με σημαντικές μεταβολικές και ορμονικές δυσλειτουργίες καθώς και με τη χρόνια φλεγμονή – παράγοντες που παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη του καρκίνου.

Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, υπάρχουν μερικές (λίγες) ενδείξεις ότι τα περιττά κιλά θα μπορούσαν να σχετίζονται και με τρεις ακόμα μορφές καρκίνου: του μαστού στους άνδρες, του προστάτη και το διάχυτο λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα (είναι η πιο συχνή μορφή μη Χότζκιν λεμφώματος).

Αντιθέτως, είναι ανεπαρκή τα στοιχεία για να συσχετισθεί η παχυσαρκία με τον καρκίνο του οισοφάγου εκ πλακωδών κυττάρων, του κατώτερου στομάχου (σώμα, πυλωρικό άντρο), του πνεύμονα, της χοληφόρου οδού, του μελανώματος στο δέρμα, των όρχεων, της ουροποιητικής οδού και με τα γλοιώματα του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού.

Με βάση τον ΔΜΣ

Στις μελέτες που εξέτασαν οι ερευνητές, ο κίνδυνος καρκίνου αυξανόταν με τις τιμές Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) πάνω από το φυσιολογικό, δηλαδή πάνω από 25 kg/m2 και σε μερικές μορφές καρκίνου αυξανόταν κατ’ αναλογία με τα περιττά κιλά (όσο περισσότερα τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος).

Μπορεί άραγε το αδυνάτισμα να μειώσει τον κίνδυνο αυτόν; «Αν και έρευνες σε ζώα υποδηλώνουν πως ναι, ανάλογη μελέτη σε ανθρώπους είναι πολύ δύσκολο να γίνει, διότι λίγοι αδυνατίζουν και κατορθώνουν να μην ξαναπαχύνουν ποτέ» απαντά ο δρ Κόλντιτζ. «Ετσι, η προτεραιότητά μας πρέπει να είναι εξαρχής η αποφυγή των περιττών κιλών».

Ο ΔΜΣ υπολογίζεται όταν διαιρεθεί το βάρος (σε κιλά) με το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα (kg/m2). Οι τιμές του από 18,5 έως 24,9 σημαίνουν φυσιολογικό βάρος, από 25 έως 29,9 υπέρβαρο άτομο και από 30 και πάνω παχυσαρκία.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Advertisements

Πόσο υγιεινά είναι τα ψητά λαχανικά;

trome kala

Τα ψητά λαχανικά είναι πεντανόστιμα, ιδίως όταν έχουν σκουρύνει και έχουν γίνει τραγανά και προσθέτει κανείς μια ιδέα ελαιόλαδο και λίγο αλάτι και μυρωδικά από πάνω. Είναι όμως υγιεινά ή το ψήσιμο σε δυνατή θερμοκρασία καταστρέφει τα θρεπτικά συστατικά τους;

Αν και η έκθεσή τους σε υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να αλλάξει τη θρεπτική αξία τους μειώνοντας τα επίπεδα μερικών βιταμινών, μπορεί και να παράσχει οφέλη όσον αφορά άλλα συστατικά, απαντούν στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» αμερικανοί διαιτολόγοι. Επιπλέον, ωμά ή ψημένα τα λαχανικά αποτελούν πλούσιες πηγές φυτικών ινών και ιχνοστοιχείων, αλλά φτωχές πηγές θερμίδων.

«Αν το ψήσιμο στη σχάρα ή στα κάρβουνα είναι αυτό που χρειάζεται κάποιος για να φάει λαχανικά, πρέπει να το κάνει» λέει η δρ Αλις Λίχτενσταϊν, διευθύντρια του Εργαστηρίου Καρδιαγγειακής Διατροφής του Πανεπιστημίου Tufts στη Βοστώνη. «Ο μεγαλύτερος αγώνας των διαιτολόγων είναι να πείσουν μικρούς και μεγάλους να τρώνε περισσότερα φρούτα και λαχανικά».

Οπως εξηγεί η δρ Λίχτενσταϊν, το μαγείρεμα των λαχανικών ελαττώνει τα επίπεδα ορισμένων υδατοδιαλυτών βιταμινών όπως η C και ορισμένες βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Ωστόσο, την ίδια στιγμή διευκολύνει την απορρόφηση ορισμένων άλλων συστατικών όπως το λυκοπένιο, το οποίο έχει καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες και υπάρχει σε αφθονία σε λαχανικά όπως η ντομάτα.

Πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι οι μαγειρεμένες ντομάτες παρέχουν υψηλότερα επίπεδα λυκοπενίου στον οργανισμό απ’ ό,τι οι ωμές. Κατά τον ίδιο τρόπο, τα μαγειρεμένα καρότα παρέχουν υψηλότερα επίπεδα καροτενοειδών, μιας ομάδας ισχυρών αντιοξειδωτικών ουσιών.

Το ιδανικό, πάντως, είναι να μην τρώτε λαχανικά μαγειρεμένα με έναν τρόπο, ούτε ένα είδος λαχανικών. Οι ειδικοί συνιστούν άλλοτε να τα τρώτε βραστά και άλλοτε ψητά ή ωμά, ούτως ώστε να αποκομίζετε τα μέγιστα από τα θρεπτικά συστατικά τους, καθώς και να προσπαθείτε να καταναλώνετε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ποικιλία λαχανικών διότι το καθένα διαθέτει τα δικά του θρεπτικά συστατικά.

«Το βράσιμο στον ατμό είναι ένας πολύ καλός τρόπος μαγειρέματος, διότι χρησιμοποιεί έμμεση, υγρή θερμότητα για να μαγειρέψει τα λαχανικά σε σύντομο χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν ιδιαίτερες μειώσεις στα θρεπτικά συστατικά τους» λέει η δρ Λίμπι Μιλς, εκπρόσωπος της Ακαδημίας Διατροφής και Διαιτητικής των ΗΠΑ.

tromekala

Προσοχή στα πρόσθετα

Αυτό που πρέπει να προσέχετε είναι τα πρόσθετα συστατικά της συνταγής σας, ιδίως το ελαιόλαδο και το αλάτι, προσθέτει. Ναι μεν λίγο ελαιόλαδο είναι πολύ θρεπτικό και απαραίτητο, αλλά σε λογική ποσότητα διότι παρέχει πολλές θερμίδες. Επιπλέον, άλλο είναι να βάλετε λίγο λάδι προς το τέλος του ψησίματος (ή του βρασίματος) των λαχανικών, άλλο (καλύτερο ακόμα) να το προσθέτετε ωμό στο πιάτο σας και άλλο να το κάψετε σε σημείο να βγάζει καπνούς.

«Η υπερθέρμανση του ελαιολάδου το διασπά, αλλοιώνει τη γεύση του και απελευθερώνει επιβλαβείς ελεύθερες ρίζες οξυγόνου» λέει η διαιτολόγος δρ Λέσλι Μπεκ. «Και αν χρησιμοποιείτε έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, το οποίο διαθέτει φυτοχημικές ουσίες με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, τις καταστρέφετε με την υπερβολική θερμότητα».

Αν θέλετε να προστατεύσετε την ποιότητα των λαχανικών και του ελαιολάδου που θα χρησιμοποιήσετε, μια καλή ιδέα είναι να τα μισοβράσετε πριν τα βάλετε στη σχάρα, συνιστά.

Οσον αφορά το αλάτι, το πόσο και αν μπορείτε να βάλετε εξαρτάται από συνοδά προβλήματα υγείας που ενδεχομένως έχετε. Σε γενικές γραμμές, προσπαθήστε να νοστιμίζετε τα λαχανικά σας περισσότερο με μπαχαρικά και λιγότερο με αλάτι, λένε οι ειδικοί.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία


Πότε γίνεται εμμονή η υγιεινή διατροφή

trome kala

Η κυρία που κάθισε με χάρη στην καρέκλα του διαιτολόγου ήταν κομψή, αδύνατη, περιποιημένη, ακαθόριστης ηλικίας (γύρω στα 60 μάλλον) και  πολύ αποφασισμένη. «Θέλω να χάσω 2 κιλά», δήλωσε. «Αλλά να ξέρετε ότι προσέχω πάρα πολύ τη διατροφή μου και δεν τρώω ό,τι να ‘ναι».

Πριν περάσει η μία ώρα που διήρκησε αυτό το πρώτο ραντεβού, ο διαιτολόγος είχε μάθει όλα τα τρόφιμα που είχε αποκλείσει η συγκεκριμένη γυναίκα από τη διατροφή της την τελευταία 15ετία: τα επεξεργασμένα προϊόντα κρέατος και ζυμαρικά, τα αλεύρια σιταριού, κριθαριού και σίκαλης και τα προϊόντα  τους, το λευκό και το καφέ ρύζι, τα αναψυκτικά, τα συμβατικά φρούτα, λαχανικά και γαλακτοκομικά, οτιδήποτε έχει προσθήκη ζάχαρης, αλατιού ή συντηρητικών και οτιδήποτε περιέχει χρωστικές, ενισχυτικά γεύσης ή τεχνητά γλυκαντικά.

Είχε επίσης κόψει κάθε είδους κονσέρβα, γλύκισμα, έτοιμο φαγητό και ρόφημα του εμπορίου, όλα τα κατεψυγμένα, οτιδήποτε περιέχει υδρογονωμένα και πολλά κορεσμένα λιπαρά, οτιδήποτε μαγειρεύεται στον φούρνο μικροκυμάτων ή στα κάρβουνα ή εκτίθεται σε υψηλές θερμοκρασίες κατά το μαγείρεμα – και «εννοείται κάθε είδους μεταλλαγμένο τρόφιμο ή γεμάτο ορμόνες πουλερικό».

Επίσης έπρεπε να της δίνει διαιτολόγια που απαραιτήτως θα περιείχαν βιολογικά ζυμαρικά ολικής αλέσεως και μαύρο ρύζι, βιολογικά φρούτα και λαχανικά στα οποία θα συμπεριλαμβάνονταν ακάι μπέρι και γκότζι μπέρι, βιολογικά όσπρια, προϊόντα από αλεύρι ζέας ολικής αλέσεως και βιολογικό αλεύρι βρώμης ολικής αλέσεως, κινόα, φαγόπυρο, βιολογικά γαλακτοκομικά, παραδοσιακό γιαούρτι με πέτσα, ανάλατους και αφούρνιστους ξηρούς καρπούς, για γλυκό μόνο βιολογικό μέλι και πολύ αγνό γλυκό του κουταλιού, καθώς και ψάρια – όχι κατεψυγμένα του Ατλαντικού, βεβαίως, αλλά ντόπια και φρέσκα.

Το πως θα τα συνδύαζε όλ’ αυτά για να την βοηθήσει να χάσει τα 2 κιλά που ήθελε – «προσέξτε», του είπε, «δύο κιλά θέλω να χάσω, όχι τρία – και με αργό ρυθμό» – ήταν δική του δουλειά!

Από τη χορτοφαγία στο κινόα

Περιστατικά σαν κι αυτό δεν σπανίζουν στις μέρες μας. Η μία μελέτη μετά την άλλη αποκαλύπτουν πως, παρότι η παχυσαρκία «θερίζει» τους λαούς της Δύσης, ολοένα περισσότεροι ενήλικες αλλάζουν άρδην διατροφικές συνήθειες για να προασπίσουν την υγεία τους.

Διαιτολόγια όπως αυτά της χορτοφαγίας, της φρουτοφαγίας, της «τοπικοφαγίας» (στα αγγλικά λέγεται locavorism και είναι η κατανάλωση μόνο τοπικών ή «ντόπιων» προϊόντων) αλλά και της διατροφής χωρίς γλουτένη έχουν γίνει πια μόδα ακόμα και στη χώρα μας, ιδίως στους κοινωνικούς κύκλους στους οποίους η οικονομική κρίση δεν έχει αφήσει έντονα τα σημάδια της.

Οι άνθρωποι αυτοί «κόβουν» κατ’ αρχήν τα συμβατικά τρόφιμα και αρχίζουν να αγοράσουν μόνο βιολογικά. Πολλοί από αυτούς «εξοστρακίζουν» από τη διατροφή τους τα ζωικής προελεύσεως τρόφιμα (όπως τα κρέατα) διότι περιέχουν πολλά κορεσμένα λιπαρά, καθώς και τα περισσότερα δημητριακά και τα τρόφιμα που τα περιέχουν, με εξαίρεση την μη επεξεργασμένη, βιολογικής καλλιέργειας βρώμη, την ζέα, το φαγόπυρο και το κινόα.

Άλλοι πάλι κόβουν και την βρώμη, αφού στρέφονται σε μία διατροφή χωρίς γλουτένη – την πρωτεΐνη του σιταριού, του κριθαριού, της σίκαλης και σε μικρότερο ποσοστό της βρώμης (την περιέχει σε χαμηλά επίπεδα), που φυσιολογικά πρέπει να αποφεύγεται απ’ όσους πάσχουν από τη νόσο κοιλιοκάκη (ή δυσανεξία στη γλουτένη) διότι τους προκαλεί σοβαρά συμπτώματα.

Στην αναζήτηση της καλύτερης υγείας απορριπτέα είναι επίσης τα λίπη, εκτός από το ελαιόλαδο και τα λιπαρά που εκ φύσεως υπάρχουν στο αβοκάντο, τους ξηρούς καρπούς και τους σπόρους. Καμία θέση δεν έχουν επίσης τα «μεταλλαγμένα», τα χημικά και οτιδήποτε έχει υποστεί επεξεργασία, προσθήκη οποιασδήποτε χημικής ουσίας ή έχει εκτεθεί στο οποιοδήποτε χημικό (π.χ. φυτοφάρμακα).

Κίνδυνος ορθορεξίας

Αν και με μια πρώτη ματιά αυτές οι αλλαγές μοιάζουν εξαιρετικά καλές – ει μη τι άλλο, η κακή διατροφή σχετίζεται με πολλά δεινά, από την παχυσαρκία και την καρδιοπάθεια έως τον καρκίνο – υπάρχει μία σκοτεινή πλευρά: η μετατροπή της υγιεινής διατροφής σε μία διαταραχή που λέγεται ορθορεξία και αποτελεί αντικείμενο επισταμένων μελετών την τελευταία 15ετία.

Η ορθορεξία δεν είναι μία επίσημη διαταραχή. Οι διεθνείς οργανισμοί ψυχιατρικής δεν την αναγνωρίζουν και δεν έχει συμπεριληφθεί στην «βίβλο» της Ψυχιατρικής -το περίφημο εγχειρίδιο DSM το οποίο εκδίδει από το 1952 η Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία.

Ωστόσο οι ειδικοί στη διατροφή λένε πως είναι εντελώς υπαρκτή, πως περικλείει χαρακτηριστικά άλλων διαταραχών (όπως η νευρογενής ανορεξία και η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή) και ότι μπορεί να αποτελέσει σοβαρό πρόβλημα, διότι όχι μόνο ενέχει κίνδυνο υποσιτισμού, αλλά μπορεί να ανοίξει τον δρόμο στην νευρογενή ανορεξία ή σε μια γενικευμένη αγχώδη διαταραχή.

Τα ύποπτα «σημάδια»

Ο όρος «ορθορεξία» (orthorexia) επινοήθηκε το 1997 από τον δρα Στήβεν Μπράτμαν, έναν ολιστικό παθολόγο στο Κολοράντο, ο οποίος την περιέγραψε ως «εμμονή με την κατανάλωση των σωστών τροφίμων». Το 2001, ο δρ Μπράτμαν περιέγραψε αναλυτικά την ορθορεξία στο βιβλίο του «Health Food Junkies» (κατά λέξη σημαίνει «Τα πρεζόνια της υγιεινής διατροφής») και έκτοτε έχουν διεξαχθεί σε Ευρώπη και ΗΠΑ πολλές μελέτες γι’ αυτήν. Παρ’ όλα αυτά, η ορθορεξία παραμένει ακόμα αμφισβητούμενη.

«Να ξεκαθαρίσουμε κάτι: το γεγονός ότι κάποιος προσηλώνεται στην υγιεινή διατροφή για να προασπίσει την υγεία του δεν σημαίνει ότι έχει πρόβλημα ψυχικής υγείας», λέει ο διατροφολόγος Ευάγγελος Ζουμπανέας, ειδικός σε θέματα διαταραχών πρόσληψης τροφής.

«Ευχής έργον θα ήταν να έτρωγαν όλοι υγιεινά και να εντάσσουν στο διαιτολόγιό τους τρόφιμα με ευεργετικές ιδιότητες – κι εγώ το κάνω. Όποιος προσέχει στην καθημερινότητά του τι τρώει και επιλέγει υγιεινές τροφές, αλλά άνετα κάνει παρεκκλίσεις στις κοινωνικές εκδηλώσεις ή σε ειδικές περιστάσεις, δεν έχει πρόβλημα. Οι συμπεριφορές που φτάνουν σε σημείο υστερίας είναι αυτές που υποκρύπτουν ψυχολογικό πρόβλημα».

Μαζί του συμφωνεί ο κλινικός διαιτολόγος-βιολόγος Χάρης Δημοσθενόπουλος, προϊστάμενος στο Τμήμα Διατροφής του «Λαϊκού» Νοσοκομείου της Αθήνας. «Πρόβλημα υπάρχει μόνο όταν η υγιεινή διατροφή αποκτά κεντρικό ρόλο στη ζωή και της αφιερώνει κάποιος πολύ χρόνο και προσοχή, όταν η παρέκκλιση από το υγιεινό διαιτολόγιο είναι αδιανόητη ή/και αιτία τύψεων και “αυτοτιμωρίας” (λ.χ. με μια πολύ αυστηρή δίαιτα τις επόμενες μέρες) και όταν οργανώνει το άτομο την καθημερινότητά του γύρω από τη διατροφή του, απομακρύνοντας σταδιακά τους ανθρώπους γύρω του», λέει.

trome kala

Κίνδυνος ανορεξίας

Οι πάσχοντες από ορθορεξία «τρώνε ολοένα πιο υγιεινά, πιο βιολογικά, πιο στερητικά, αφαιρώντας ολοένα περισσότερο την απόλαυση από το φαγητό τους, διότι η διατροφή έχει ως μοναδικό σκοπό την διαφύλαξη της υγείας», συνεχίζει ο κ. Δημοσθενόπουλος.

«Όμως σούπερ τρόφιμα δεν υπάρχουν. Σαφώς υπάρχουν ευεργετικά τρόφιμα, όπως υπάρχουν και επιβλαβή, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως όποιος τρώει μόνο ευεργετικά τρόφιμα εξασφαλίζει την υγεία μέχρι τα βαθιά του γηρατειά. Η ορθορεξία είναι αυτοτιμωρία, διότι στερεί την κοινωνικότητα και την απόλαυση του φαγητού που αποτελεί βασικό στοιχείο της διατροφής, ενώ ο πάσχων μένει μόνο στο “να μην παχύνω και να μην αρρωστήσω”».

Η κύρια ανησυχία των ειδικών όσον αφορά την ορθορεξία είναι ότι μπορεί να οδηγήσει σε κάποια από τις σοβαρές διαταραχές πρόσληψης τροφής, όπως η νευρογενής ανορεξία. Στην πραγματικότητα, «η έντονα στερητική φύση της ορθορεξίας εύκολα μπορεί να εξελιχθεί σε ανορεξία», σύμφωνα με το Εθνικό Κέντρο Διαταραχών Πρόσληψης Τροφής (NCED) της Βρετανίας.

«Η αλήθεια είναι ότι η νευρογενής ανορεξία εμπεριέχει στοιχεία ορθορεξίας, αφού το πρώτο βήμα της είναι επιλογή υγιεινών, λάιτ τροφίμων», λέει ο κ. Ζουμπανέας.

«Η αιφνίδια απόφαση μίας έφηβης συνήθως 13 έως 17 ετών και σπανιότερα ενός εφήβου να αρχίσει να ασχολείται υπερβολικά πολύ με την υγιεινή διατροφή, να ενημερώνεται διαρκώς γι’ αυτήν ή/και μια μέρα να δηλώνει “είμαι χορτοφάγος και δεν ξανατρώω τίποτα ζωικό”, πρέπει να αποτελεί καμπανάκι κινδύνου για την οικογένεια. Δηλώσεις του τύπου “δεν θα τρώω κρέας, αλλά θα τρώω ψάρι, θαλασσινά και πουλερικά” είναι ήπιες, αλλά το “κόβω όλα τα ζωικά” είναι ανησυχητικό όταν μιλάμε για εφήβους».

Την άποψη αυτή ενστερνίζεται ο δρ Μπράτμαν, ο οποίος στο βιβλίο του «Health Food Junkies» γράφει πως η ορθορεξία συχνά υποκρύπτει την νευρογενή ανορεξία, αν και στην ορθορεξία το (φαινομενικό) ζητούμενο δεν είναι η απώλεια βάρους αλλά η διαφύλαξη της υγείας και το (φαινομενικό) όπλο δεν είναι η ποσότητα της τροφής, αλλά η ποιότητά της.

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα με την ορθορεξία είναι ότι οι πάσχοντες δεν πιστεύουν ότι χρειάζονται βοήθεια, διότι αφενός είναι περήφανοι για τις διατροφικές επιλογές τους, αφετέρου δεν πιστεύουν ότι πρέπει να μάθουν να τρώνε «φυσιολογικά» αφού θεωρούν επιβλαβές το «φυσιολογικό» φαγητό.

Σε κάθε περίπτωση, όμως, «η ορθορεξία δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με έναν διαιτολόγο, διότι οι ασθενείς είναι δογματικοί στις απόψεις τους περί διατροφής», λέει ο κ. Δημοσθενόπουλος. «Αν, συνεπώς, παραδεχτεί κάποιος ότι έχει πρόβλημα, τότε είναι απαραίτητη η ψυχολογική στήριξη».

Τεστ: Μήπως έχετε ορθορεξία;

Ο «πατέρας» της ορθορεξίας δρ Στήβεν Μπράτμαν χρησιμοποιούσε 11 απλές ερωτήσεις για να διαγνώσει την ορθορεξία.

1.Περνάτε περισσότερες από τρεις ώρες την ημέρα σκεπτόμενοι τη διατροφή σας;

2.Προγραμματίζετε ήδη τι θα φάτε αύριο*;

  1. Σας ενδιαφέρει περισσότερο η θρεπτική αξία του φαγητού σας απ’ ό,τι η απόλαυση που θα αποκομίσετε από την κατανάλωσή του;
  2. Μειώθηκε η ποιότητα της ζωής σας, καθώς αυξήθηκε η ποιότητα της διατροφής σας;
  3. Γίνεστε ολοένα πιο αυστηροί με τον εαυτό σας;
  4. Νιώθετε να βελτιώνεται η αυτοπεποίθησή σας όταν τρώτε υγιεινά και κοιτάτε περιφρονητικά όσους δεν τρώνε;
  5. Αποφεύγετε να καταναλώνετε τρόφιμα που σας αρέσουν, γιατί πρέπει να τρώτε μόνο τις «σωστές» τροφές**;
  6. Σας εμποδίζει η διατροφή σας να τρώτε εκτός σπιτιού;
  7. Έχετε αρχίσει να απομονώνεστε κοινωνικά (λ.χ. απομακρύνονται οι φίλοι σας);
  8. Αισθάνεστε ενοχές ή μισείτε τον εαυτό σας, όταν παρεκκλίνετε από το διατροφικό σας πρόγραμμα;
  9. Όταν τρώτε «καλά» τρόφιμα, αισθάνεστε ήσυχοι ότι έχετε τον έλεγχο;

* Όχι επειδή δουλεύετε και σας πιέζει ο χρόνος, αλλά επειδή «πρέπει» καταναγκαστικά να το κάνετε

** «Πρέπει» καταναγκαστικά να τρώτε σωστές τροφές και όχι επειδή υπάρχει λόγος (λ.χ. ένα πρόβλημα υγείας όπως ο διαβήτης ή επειδή κάνετε δίαιτα για να χάσετε 10 κιλά)

Η βαθμολογία σας

Δώστε 1 βαθμό για κάθε «Ναι» που απαντήσατε. Εάν στην 1η ερώτηση η απάντηση είναι «Ναι» αλλά αφιερώνετε στη διατροφή σας τέσσερις ή περισσότερες ώρες, πρέπει να δώσετε 2 βαθμούς. Στη συνέχεια, αθροίστε τους βαθμούς σας σε όλες τις ερωτήσεις.

2-3 βαθμοί: Μπορεί να έχετε ήπια ορθορεξία. Προσέξτε τι κάνετε.

4-9 βαθμοί: Μπορεί να έχετε μέτρια ορθορεξία. Πρέπει να χαλαρώσετε λίγο τις διατροφικές απόψεις σας

10-12 βαθμοί: Έχετε εμμονή με την υγιεινή διατροφή. Καλό είναι να ζητήσετε την βοήθεια ενός ειδικού στην ψυχική υγεία.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ειδική έκδοση ΥΓΕΙΑ


Το σπανάκι «κόβει» την όρεξη για γλυκά και λίπη

tromekala

Το σπανάκι μπορεί να είναι το νέο βοήθημα στο αδυνάτισμα, καθώς σύμφωνα με μία νέα μελέτη μπορεί να μειώσει κατά σχεδόν 95% τη λαχτάρα για γλυκά και να αυξήσει την απώλεια βάρους κατά 43%.

Τα οφέλη αυτά αποδίδονται στα θυλακοειδή – ένας είδος μεμβρανωδών σχηματισμών που βρίσκονται μέσα στους χλωροπλάστες των φυτών και φέρουν τις πρωτεΐνες που συμμετέχουν στη φωτοσύνθεση.

Η νέα μελέτη, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Appetite», διεξήχθη σε 38 υπέρβαρες γυναίκες, από τις οποίες οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Lund, στη Σουηδία, ζήτησαν να πίνουν κάθε πρωί ένα πράσινο ρόφημα.

Στις μισές από αυτές το ρόφημα περιείχε εκχύλισμα θυλακοειδών από σπανάκι και στις άλλες μισές μία ανενεργό ουσία.

Οι εθελόντριες δεν ήταν ενημερωμένες γι’ αυτή τη διαφορά, ενώ η μοναδική σύσταση που τους έκαναν οι ερευνητές ήταν να κάνουν μία ισορροπημένη διατροφή, που περιείχε τρία γεύματα την ημέρα.

Τρεις μήνες αργότερα, οι γυναίκες που έπιναν το ανενεργό ρόφημα είχαν χάσει κατά μέσον όρο 3,5 κιλά, ενώ όσες έπιναν το ρόφημα με τα θυλακοειδή είχαν χάσει 5 κιλά.

Επιπλέον, η ομάδα των θυλακοειδών δήλωσε πως εύκολα προσαρμόστηκε στην κατανάλωση φαγητού μόνο τρεις φορές την ημέρα, διότι είχε εκμηδενιστεί σχεδόν η λαχτάρα τους για ανθυγιεινά τρόφιμα, όπως τα γλυκά και τα εδέσματα των fast food.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την δρα Σάρλοτ Έρλανσον-Άλμπερτσον, καθηγήτρια Ιατρικής & Φυσιολογικής Χημείας στο Lund, εκτιμούν ότι τα θυλακοειδή επιβράδυναν σταδιακά την διαδικασία της πέψης, ενισχύοντας την παραγωγή στα έντερα των ορμονών του κορεσμού της πείνας.

«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η κατανάλωση ενός ροφήματος με θυλακοειδή πριν από το πρωινό γεύμα, μειώνει τη λαχτάρα για τσιμπολόγημα και παρέχει εντονότερο αίσθημα κορεσμού της πείνας καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας», δήλωσε η δρ Έρλανσον-Άλμπερτσον.

Με άλλα λόγια, «το σπανάκι συμβάλλει στην καλύτερη ρύθμιση της όρεξης και προάγει την υιοθέτηση πιο υγιεινών διατροφικών συνηθειών, αυξάνοντας έτσι σημαντικά την απώλεια βάρους».

Πηγή : Web Only


Video:20′ άσκηση στο σπίτι αυξανόμενης έντασης


Τα… Μαχαιροπίρουνα Αλλάζουν Τη Γεύση Του Φαγητού

Female hands with a dinner at restaurant.

Το χρώμα και το βάρος των μαχαιροπίρουνων ασκούν μεγάλη επίδραση στην γεύση του φαγητού, υποστηρίζουν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

 

Σε μελέτη που πραγματοποίησαν ανακάλυψαν ότι το τυρί μοιάζει πιο αλμυρό όταν κάποιος το τρώει με μαχαίρι αντί με πιρούνι, ενώ το γιαούρτι μοιάζει πιο πυκνό και καλύτερης ποιότητας όταν καταναλώνεται με ελαφρύ, πλαστικό κουτάλι.

Όσον αφορά τα χρώματα των μαχαιροπίρουνων, οι εθελοντές που συμμετείχαν στη σχετική μελέτη βαθμολόγησαν το απλό γιαούρτι ως πιο γλυκό και καλύτερης ποιότητας από τα γιαούρτια φρούτων όταν το έτρωγαν με λευκό κουτάλι.

Αντιθέτως, όταν έτρωγαν γιαούρτι με μαύρο κουτάλι, τα γιαούρτια φρούτων είχαν καλύτερη γεύση, ενώ όταν έτρωγαν με μπλε κουτάλι, το γιαούρτι φρούτων έμοιαζε πιο αλμυρό.

Η μελέτη, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Flavour», υποδηλώνει ότι έχουμε «συναισθηματική αντίδραση στο χρώμα» και ότι μεγαλώνοντας μαθαίνουμε υποσυνείδητα να συσχετίζουμε τις διάφορες γεύσεις με συγκεκριμένα χρώματα.

«Τα ευρήματά τους υποδηλώνουν ότι φαινομενικά ασήμαντες αλλαγές στο σερβίρισμα του φαγητού μπορούν να επηρεάσουν την απόλαυση που αποκομίζουμε από αυτό», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Βανέσα Χαράρ, από το Τμήμα Πειραματικής Ψυχολογίας της Οξφόρδης.

«Ως φαίνεται, το χρώμα του φαγητού μάς φαίνεται διαφορετικό αναλόγως με το φόντο – και επειδή στην απόλαυση του φαγητού συμμετέχουν όλες οι αισθήσεις, αλλάζει και η γεύση του», πρόσθεσε.

Η μελέτη έδειξε επίσης ότι το χρώμα των μαχαιροπίρουνων επηρεάζει και το αίσθημα της πείνας – με το κόκκινο να είναι το χρώμα που κόβει την όρεξη!

Προγενέστερη μελέτη της ίδιας ερευνητικής ομάδας είχε δείξει ότι πιο δροσιστικά βρίσκουμε τα ροφήματα που σερβίρονται σε ποτήρια με ψυχρά χρώματα, όπως το μπλε και το πράσινο.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ


7 λάθη που συνηθίζουμε να κάνουμε στα εστιατόρια

woman-at-restaurant

Ελκυστικά μενού, πλούσιοι κατάλογοι, εντυπωσιακά πιάτα, πρόθυμοι σεφ… και μπερδεμένοι πελάτες. Πόσες φορές δεν έχουμε βρεθεί σε δύσκολη θέση, προσπαθώντας να διαλέξουμε το τέλειο γεύμα από ατέλειωτους καταλόγους;

Η επιλογή γεύματος σε ένα εστιατόριο, ποτέ δεν ξέρουμε τι μπορεί να μας επιφυλάσσει. Όσο προσεκτικοί και να είμαστε με τις διατροφικές μας συνήθειες, στα εστιατόρια οι κανόνες υγιεινής διατροφής, συχνά εγκαταλείπονται. Προέχει η γεύση και η εμφάνιση των πιάτων, ενώ όλα τα υπόλοιπα έρχονται σε δεύτερη μοίρα.

Τι μπορούμε να κάνουμε; Έξυπνες παραγγελίες, αποφυγή παραπλανητικών τακτικών και κάθε είδους υπερβολών, έλεγχο των μερίδων και των ποσοτήτων που καταναλώνουμε κ.ά. Πρόκειται για μερικές μόνο από τις πρακτικές που μπορούμε να εφαρμόζουμε, όταν είμαστε έξω, ώστε να μην πέφτουμε στις θερμιδικές «παγίδες» των περίπλοκων μενού.

Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε κάποιο εστιατόριο, θυμηθείτε μερικούς από τους παρακάτω «κανόνες» και σίγουρα δεν θα νιώσετε ούτε φούσκωμα ή δυσφορία, ούτε και πολλές θερμίδες θα έχετε πάρει μαζί σας φεύγοντας.

  • Υποκύπτουμε σε θερμιδικές «βόμβες»

«Τρώμε ελαφριά»… πρόκειται για βασικό κανόνα κάθε ισορροπημένης διατροφής. Στην περίπτωση που μαγειρεύουμε σπίτι, τα πράγματα είναι πιο εύκολα, καθώς είμαστε σε θέση να ελέγξουμε την ποιότητα και την ποσότητα των συστατικών που χρησιμοποιούμε. Όταν όμως βγαίνουμε έξω, τα πράγματα περιπλέκονται. Τα όσα γράφει ο κατάλογος δεν αποτελούν εγγύηση για ένα ελαφρύ γεύμα. Επιπλέον, η ποιότητα των όσων καταναλώνουμε εκτός σπιτιού, σπάνια είναι διασφαλισμένη. Οι περισσότεροι μάλλον, συνηθίζουμε να παραγγέλνουμε τη σάλτσα σε ξεχωριστό πιατάκι ή προτιμάμε τα λαχανικά από ένα πιάτο με τηγανιτά.

Είναι όμως, αυτό αρκετό; Σε κάθε περίπτωση- ιδίως αν είναι βραδινές ώρες –καλό είναι να αποφεύγουμε «βαριά» γεύματα με λιπαρές σάλτσες, τηγανιτά, λαδερά και άλλα δύσπεπτα γεύματα που αν και είναι τόσο λαχταριστά, προκαλούν φούσκωμα, ενώ συσσωρεύουν στον οργανισμό άχρηστες θερμίδες.

  • Το παρακάνουμε με το λάδι

Μπορεί το ελαιόλαδο να είναι υγιεινό και θρεπτικό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η υπερβολική κατανάλωση ωφελεί. Το μέτρο και η εγκράτεια είναι οι καλύτεροι σύμβουλοι. Δεν χρειάζεται να «πλημμυρίζουμε» το πιάτο μας με λάδι, για να μπορούμε να «βουτάμε» μέσα το ψωμί μας. Η αγαπημένη συνήθεια πολλών δεν είναι και τόσο υγιεινή, καθώς το ελαιόλαδο είναι αρκετά παχυντικό και πλούσιο σε θερμίδες, ενώ παράλληλα, το ψωμί λειτουργεί σαν «σφουγγάρι», απορροφώντας τόσο τα θρεπτικά, όσο και τα βλαβερά για την υγεία μας συστατικά του λαδιού.

Για να γίνουμε περισσότερο πειστικοί, σας λέμε ότι βουτώντας δύο φέτες ψωμιού στο λάδι, ο οργανισμός συσσωρεύει περίπου 380 θερμίδες (το 75%-95% δηλαδή των θερμίδων, που πρέπει να έχει ένα γυναικείο γεύμα).

  • Οι μεζέδες είναι τόσο νόστιμοι και τόσο… μικροί

Οι περισσότεροι είμαστε επιρρεπείς με τα ορεκτικά. Ιδίως όταν η ποικιλία των προτεινόμενων ορεκτικών είναι μεγάλη, μας κυριεύει μια ανεξήγητη τάση να τα δοκιμάσουμε όλα. Συχνά μάλιστα, ξεχνάμε ότι ο ρόλος τους είναι να μας… «ανοίξουν» την όρεξη, μέχρι να έρθει και η σειρά του κυρίως γεύματος, ενώ το πιατάκι τους είναι συνήθως μικρό και κρύβει τις εκατοντάδες θερμίδες που μπορεί να περιλαμβάνουν.

Πολλά από τα ορεκτικά μάλιστα, είναι τηγανιτά, πικάντικα και αρκετά παχυντικά, εμπλουτισμένα με «βαριές» σάλτσες. Ο οργανισμός προσλαμβάνει περιττές θερμίδες, ενώ εξακολουθεί να μην νιώθει «χορτασμένος», αδημονώντας για το κυρίως… γεύμα.

Σίγουρα λύση δεν αποτελεί η κατάργησή τους, αλλά μάλλον η σωστή επιλογή τους. Συνεπώς καλύτερα να προτιμήσετε ψητά ορεκτικά και να δώσετε έμφαση στα λαχανικά, που σίγουρα θα σας χορτάσουν με λιγότερες θερμίδες.

  • Εμπιστευόμαστε τυφλά τους σεφ

Όσο και αν προσέχουμε τα πιάτα και τη διατροφή μας, δεν σημαίνει ότι κάνουν το ίδιο και οι σεφ. Εκείνο που μετράει για τους ανθρώπους των εστιατορίων, είναι βασικά η γεύση. Χωρίς δεύτερη σκέψη λοιπόν, προσθέτουν κρέμα γάλακτος, βούτυρο και λίπη που θα προσδώσουν μια μοναδική γεύση στο πιάτο τους.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να αποφύγουμε αυτού του είδους τις παγίδες; Σίγουρα όχι και πολλά πράγματα, αλλά καλό είναι να ενημερωνόμαστε από πριν. Επομένως ρωτάμε πάντοτε κατά πόσο η παραγγελία μας είναι «ενισχυμένη» με κρέμα, σάλτσα, αν χρησιμοποιείται ελαιόλαδο ή βούτυρο κτλ.

  • Στη μπριζόλα, λέμε ναι…

Ιδίως όταν είναι από μοσχαράκι γάλακτος. Το μυστικό βέβαια, βρίσκεται και πάλι στον τρόπο που μαγειρεύεται. Αν παραγγείλουμε φιλέτο ή κόντρα μπριζόλα ψητή στα κάρβουνα η επιλογή μας είναι εξαιρετική. Αν επιλέξουμε όμως ψαρονέφρι ή αρνάκι με έξτρα σάλτσες και λάδι τότε τα πράγματα αποκλίνουν από την αρχική μας υγιεινή πρόθεση. Η προσθήκη λαδιού, βουτύρου ή αλατιού, αλλάζει τη θερμιδική αξία του κρέατος και το μεταμορφώνει.

  • Το παν είναι… η εξωτερική εμφάνιση

Εντυπωσιακά στολισμένα πιάτα, περίτεχνες γαρνιτούρες ή ενδεχομένως και «συσσωρευμένα» υλικά που σχηματίζουν ένα μικρό βουνό μέσα στο πιάτο, σερβίρονται και μας περιμένουν να τα ανακαλύψουμε. Όσο ελκυστικό και να είναι στην όψη ένα τέτοιο πιάτο, δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε ούτε την ποσότητα, ούτε την ποιότητα του γεύματος που έχουμε μπροστά μας. Πριν αρχίσουμε να τρώμε, χρειάζεται να ελέγξουμε τι μας έχει σερβιριστεί και σε τι ποσότητα. Δίνουμε έμφαση κυρίως, στα θρεπτικά συστατικά του γεύματος. Άπαχες πρωτεΐνες, υδατάνθρακες και πολυακόρεστα λίπη πρέπει να βρίσκονται σε σωστή αναλογία, προκειμένου να διατηρηθεί η διατροφική ισορροπία του γεύματός μας.

  • Σαλάτες-turbo

Τις αγαπάμε και τις προτιμούμε γιατί είναι ελαφριά γεύματα με ελάχιστες θερμίδες. Είναι όμως, στην πραγματικότητα έτσι; Η αλήθεια είναι πώς εκτός από νόστιμες, είναι και αρκετά παχυντικές πολλές φορές. Ο κατάλογος μπορεί να περιλαμβάνει πολλές και διαφορετικές σαλάτες, που ξεφεύγουν από τα συνηθισμένα πλαίσια ενός απλού μίγματος λαχανικών. Σαλάτες του Καίσαρα, σαλάτες με καραμελωμένα καρύδια ή με ζαχαρωμένα φρούτα, σαλάτες με ποικιλία τυριών, με κάθε λογής dressing και μαγιονέζες, σίγουρα δεν είναι αυτό ακριβώς που θα φανταζόμασταν όταν λέγαμε ότι «σήμερα θα φάμε ελαφριά».

Η καλύτερη επιλογή είναι να ζητήσουμε εξ αρχής, τις συνοδευτικές σάλτσες να βρίσκονται στο πλάι του πιάτου μας, ώστε να αποφασίσουμε εμείς ποια εξ αυτών και σε τι ποσότητα θα χρησιμοποιήσουμε. Δεν ξεχνάμε βέβαια και τη μεσογειακή μας καταγωγή, που επιβάλλει να έχουμε σταθερά ψηλά στις προτιμήσεις μας, τη χωριάτικη σαλάτα, που είναι ένα πλήρες κι ελαφρύ γεύμα.

Πηγή: clickatlife.gr