ΜΑΣ ΔΟΚΙΜΑΣΑΝ

Πως να μειώσετε το λίπος στο συκώτι

tromekala

Διαστάσεις επιδημίας τείνει να λάβει στη χώρα μας μία ασθένεια του ήπατος που οφείλεται κυρίως στην παχυσαρκία, αλλά αρκετά συχνά παρατηρείται και σε ανθρώπους με φυσιολογικό ή σχεδόν φυσιολογικό σωματικό βάρος.

Η ασθένεια αυτή επιστημονικά αποκαλείται μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (ΜΑΛΝΗ), αλλά ο κόσμος την ξέρει ως «λίπος στο συκώτι» διότι πρακτικάείναι αυτό ακριβώς: συσσωρευμένο λίπος στο ήπαρ, το οποίο δεν προκαλεί ανησυχία, εάν και εφ’ όσον δεν αφεθεί ανεξέλεγκτο ώστε να εξελιχθεί σε κάτι σοβαρότερο.

Η συσσώρευση αυτή αποδίδεται στον σύγχρονο τρόπο ζωής με την ανθυγιεινή δυτικού τύπου διατροφή και την καθιστική ζωή, που ευνοεί την ανάπτυξη μεταβολικών διαταραχών στις οποίες συμπεριλαμβάνεται η αυξημένη αντίσταση στην ινσουλίνη. Η διαταραχή αυτή, που αποτελεί πρόδρομη κατάσταση του σακχαρώδους διαβήτη, φαίνεται ότι εμπλέκεται και στην ΜΑΛΝΗ.

Υπολογίζεται ότι το 20% του ενήλικου πληθυσμού στη χώρα μας πάσχει ήδη από αυτήν, με τα κρούσματά της να αυξάνονται διαρκώς, ιδίως μεταξύ των παχύσαρκων ατόμων που έχουν τριπλάσιες πιθανότητες να την εκδηλώσουν σε σύγκριση με τα αδύνατα.

Όπως εξηγεί ο καθηγητής Παθολογίας-Γαστρεντερολογίας Γεώργιος Παπαθεοδωρίδης, διευθυντής της Πανεπιστημιακής Γαστρεντερολογικής Κλινικής στο Νοσοκομείο «Λαϊκό» και αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης του Ήπατος, η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος διακρίνεται σε δύο μορφές. Η πρώτη είναι το απλό λιπώδες ήπαρ το οποίο είναι μία αθώα κατάσταση και η δεύτερη η μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα – μία χρόνια φλεγμονή του ήπατος με ίνωση (ουλές) που μπορεί να εξελιχθεί σε κίρρωση ή/και καρκίνο.

«Συνολικά, περισσότεροι από τους μισούς πάσχοντες από ΜΑΛΝΗ έχουν απλό λιπώδες ήπαρ κατά τη στιγμή της διαγνώσεως, το οποίο από μόνο του – όταν δηλαδή δεν φλεγμαίνει – δεν είναι ανησυχητικό», λέει.

Από τους υπόλοιπους ασθενείς, «το 30% έχουν ήδη στεατοηπατίτιδα κατά τη στιγμή της διαγνώσεως, ενώ άλλοι έχουν ακόμα πιο προχωρημένη νόσο», συνεχίζει. «Οι ασθενείς αυτοί χρειάζονται θεραπευτική παρέμβαση, διότι το 20% θα εξελιχθούν έπειτα από χρόνια (περίπου μία 15ετία) σε κίρρωση ήπατος καιδυστυχώς αρκετοί από αυτούς θα εκδηλώσουν τελικά καρκίνο, ενώ μερικές φορές θα εμφανιστεί καρκίνος δίχως καν να προηγηθεί κίρρωση».

Εμπόδια στην εξέλιξη

Το ποιοι πάσχοντες από λιπώδες ήπαρ θα εξελιχθούν σε στεατοηπατίτιδα και ποιοι όχι, παραμένει άγνωστο, γι’ αυτό και όλοι πρέπει να υποβάλλονται τακτικά σε προληπτικό τσεκ απ, για να εξακριβωθεί εάν έχει διαταραχθεί η ηπατική λειτουργία τους.

Απαραίτητο είναι ακόμα να κάνουν κάποιες αλλαγές στον τρόπο ζωής τους, ούτως ώστε να αποτραπεί το ενδεχόμενο να εξελιχθούν σε στεατοηπατίτιδα. Η πρώτη αλλαγή είναι «να ακολουθούν την παραδοσιακή, ελληνική/μεσογειακή διατροφή, διότι μελέτες στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και μία δική μας έδειξαν πως αυτή μειώνει τον κίνδυνο εξέλιξης», λέει ο καθηγητής.

Αν έχουν περιττά κιλά, πρέπει επίσης να αδυνατίσουν (έχει βρεθεί ότι απώλεια του 5-10% του αρχικού σωματικού βάρους μπορεί να δράσει προστατευτικά), ενώ απαραίτητο είναι να αντιμετωπίσουν και τυχόν συνυπάρχοντα προβλήματα (λ.χ. διαβήτη, αυξημένη χοληστερόλη ή/και τριγλυκερίδια).

Από πλευράς σύστασης της μεσογειακής διατροφής, πολύ σημαντικό είναι να περιοριστεί η κατανάλωση απλών υδατανθράκων (π.χ. ζάχαρη, αναψυκτικά με ζάχαρη, έτοιμα γλυκά, ψημένα τρόφιμα σε μορφή σνακ, δημητριακά πρωινού, μπισκότα) σε λιγότερο από το 10% των ημερήσιων θερμίδων, συνιστά ο κλινικός διαιτολόγος-βιολόγος Χάρης Δημοσθενόπουλος, προϊστάμενος του Διαιτολογικού Τμήματος του «Λαϊκού». Αντιθέτως πρέπει να αυξηθεί η κατανάλωση φυτικών ινών από υγιεινά τρόφιμα (λ.χ. όσπρια, λαχανικά).

Απαραίτητο είναι ακόμα να αποφεύγουν τα μαγειρικά έλαια που είναι πλούσια σε ωμέγα-6 λιπαρά οξέα (λ.χ. σογιέλαιο, ηλιέλαιο, καλαμποκέλαιο) και να προτιμούν ελαιόλαδο που είναι πλούσιο σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Για τον ίδιο λόγο πρέπει να τρώνε και περισσότερα ψάρια, ενώ από τα γαλακτοκομικά προϊόντα όσα περιέχουν προβιοτικά (λ.χ. κεφίρ, «ζωντανά» γιαούρτια) φαίνεται ότι είναι ιδιαιτέρως χρήσιμα.

trome kala

Η διατροφή στην στεατοηπατίτιδα

Όταν η μη αλκοολική λιπώδης διήθηση του ήπατος έχει εξελιχθεί σε στεατοηπατίτιδα, οι διατροφικές ανάγκες του ασθενούς αλλάζουν ριζικά.

«Ο στόχος της διατροφής είναι πλέον η προστασία του ήπατος από περαιτέρω βλάβες και γι’ αυτό συνιστάται ένα διαιτολόγιο με λίγα λιπαρά, χωρίς ζάχαρη και αλκοόλ, ακριβώς όπως ισχύει για όλα τα σοβαρά νοσήματα του ήπατος», λέει ο κλινικός διαιτολόγος-βιολόγος Χάρης Δημοσθενόπουλος, προϊστάμενος του Διαιτολογικού Τμήματος στο Νοσοκομείο «Λαϊκό» της Αθήνας.

Αναλυτικότερα, στους ασθενείς συνιστάται:

  1. Να μειώσουν το συνολικό λίπος, τα κορεσμένα λιπαρά (είναι κυρίως ζωικής προελεύσεως) και τη χοληστερόλη που προσλαμβάνουν από τυριά, κρέατα, αυγά και γλυκά.
  2. Να επιλέγουν ελαιόλαδο, αλλά κι αυτό με μέτρο
  3. Να μαγειρεύουν υγιεινά (να προτιμούν κυρίως βραστά και ψητά πιάτα).
  4. Να κάνουν μικρά και συχνά γεύματα (τέσσερα έως έξι την ημέρα, αντί για τα τρία κύρια γεύματα που συνιστώνται)
  5. Να τρώνε άφθονα φρούτα και λαχανικά
  6. Να πίνουν άφθονα υγρά, αλλά να αποφεύγουν το αλκοόλ και να μην κάνουν κατάχρηση καφεΐνης
  7. Να τρώνε αργά το βράδυ ένα σνακ με υδατάνθρακες
  8. Να προσέχουν τις θερμίδες τους και, αν έχουν περιττά κιλά, να αποκτήσουν και να διατηρήσουν φυσιολογικό βάρος
  9. Να μην τρώνε πολύ αλάτι, ούτε πολλά επεξεργασμένα τρόφιμα.

Στην πραγματικότητα, αναλόγως με την ομάδα τροφίμων θα πρέπει να αποφεύγουν:

* Ομάδα ψωμιού: Τα προϊόντα που περιέχουν γάλα και λίπος (λ.χ. πίτες, γλυκά, τηγανίτες, ζυμαρικά με αυγά, δημητριακά με λίπος, κρουασάν, αρτοσκευάσματα με αυγά και βούτυρο κ.λπ.).

* Ομάδα λίπους: Βούτυρο, μαγιονέζα, ζωικό λίπος, ζωμός κρέατος, λιπαρές σούπες, ελιές.

* Ομάδα κρέατος: Λιπαρά κρέατα, αλλαντικά, λουκάνικα, μπέικον, κρόκοι αυγών, εντόσθια (νεφρά, συκώτι, μυαλά), παχιά ψάρια όπως σαρδέλες, σολομός, θαλασσινά, παστά.

* Ομάδα γάλακτος: Πλήρες γάλα, γιαούρτια με περιεκτικότητα σε λιπαρά πάνω από 2%, λιπαρά τυριά, τυριά σε κρέμα, πλήρες σοκολατούχο γάλα, σοκολάτα ή γλυκά με σοκολάτα, παγωτά, κρέμα γάλακτος.

* Ομάδα λαχανικών: Λαχανικά με κρέμα ή λίπος/λάδι.

* Τρόφιμα με ζάχαρη ή απλά σάκχαρα (μέλι, μαρμελάδα κ.τλ.)

Αντιθέτως, πρέπει να καταναλώνουν:

* Ομάδα ψωμιού: Λευκό ψωμί ή σικάλεως, φρυγανιές, παξιμάδια, ρύζι καλοβρασμένο, πατάτες βραστές, πατάτες φούρνου, ζυμαρικά, κράκερ και μπισκότα χωρίς γάλα ή λίπος (να διαβάζετε τις ετικέτες τους). Τα όσπρια πρέπει να είναι σε σαλάτα στραγγισμένα (όχι σε σούπα), τα ζυμαρικά al dente, το ρύζι τύπου μπασμάτι ή κίτρινο Αμερικής.

* Ομάδα κρέατος: Κρέας μετά από αφαίρεση του ορατού λίπους (άλιπο μοσχαρίσιο, άλιπο χοιρινό δηλαδή χοιρινό ψαρονέφρι), άλιπα ψάρια (όπως βακαλάος, λυθρίνι, γλώσσα, μπαρμπούνι), κοτόπουλο (χωρίς πέτσα) ή γαλοπούλα, αυγά (να προτιμάτε το ασπράδι).

* Ομάδα λίπους: Κατά προτίμηση ελαιόλαδο, αλλά και αυτό με μέτρο.

* Ομάδα γάλακτος: Πλήρως αποβουτυρωμένα γαλακτοκομικά προϊόντα (επομένως γάλα και γιαούρτι με 0% λιπαρά) και τυριά με πολύ χαμηλά λιπαρά (τυρί τύπου κότατζ).

* Ομάδα λαχανικών: Λαχανικά φρέσκα, κατεψυγμένα ή σε κονσέρβα, χωρίς λίπη και λάδια. Προτιμήστε κολοκυθάκια βραστά, τομάτα χωρίς φλούδα και σπόρια, καρότα καλά βρασμένα.

* Ομάδα φρούτων: Φρούτα φρέσκα ή σε κομπόστα (σπιτική, χωρίς σιρόπι), φυσικοί χυμοί και μαρμελάδες (χωρίς σπόρια).

Στο πλαίσιο ενός υγιεινού τρόπου ζωής, απαραίτητο είναι ακόμα να γυμνάζονται περισσότερο απ’ ό,τι κατά το παρελθόν (έπειτα φυσικά από τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού τους) και, φυσικά, να μην καπνίζουν.

Tip

Υπόνοιες για μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος εγείρονται όταν στις εξετάσεις αίματος βρεθούν αυξημένες οι τιμές των ηπατικών ενζύμων γ-GT και ALT.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Advertisements

Κάθε Πρόβλημα Και Η Βιταμίνη Του

81

Αν και οι γνώσεις και η ποιότητας της διατροφής μας έχουν βελτιωθεί στον υπερθετικό βαθμό τις τελευταίες δεκαετίες, οι βιταμινικές ανεπάρκειες δεν έχουν εξαλειφθεί – και δεν προκαλούν μόνο σοβαρά νοσήματα, αλλά και μικροπροβλήματα που ούτε περνάει απ’ το μυαλό μας ότι οφείλονται στην έλλειψη κάποιας βιταμίνης.

Η βρετανίδα διαιτολόγος-διατροφολόγος Άντζελα Ντόουντεν έγραψε προσφάτως στην εφημερίδα «Daily Mail» ποιες διατροφικές ανεπάρκειες θα μπορούσαν να προκαλούν συνηθισμένα προβλήματα – και τι μπορούν να δοκιμάσουν οι πάσχοντες.

  • «Σκισίματα» στο πλάι του στόματος

Μπορεί να οφείλονται σε έλλειψη: Βιταμίνης Β2

Ημερήσια Συνιστώμενη Δόση (ΗΣΔ): 1,3 mg για τους άντρες, 1,1 mg για τις γυναίκες

Τι πρέπει να ξέρετε: Η βιταμίνη Β2 παίζει καθοριστικό ρόλο στην κυτταρική παραγωγή και ανάπτυξη. Δίχως αυτήν, ο οργανισμός δεν μπορεί να ανανεώσει αρκετά γρήγορα το δέρμα και τα κύτταρα του βλεννογόνου γύρω από τα χείλη, με συνέπεια να παρουσιάζονται πληγές. Άλλες συνέπειες της έλλειψής της είναι κόπωση και ημικρανίες.

Σύμφωνα με στοιχεία από την κυβερνητική βρετανική Εθνική Δημοσκόπηση Δίαιτας & Διατροφής (NDNS), ένα στα πέντε κορίτσια ηλικίας 11-18 ετών και μία στις οκτώ γυναίκες έχουν ανεπάρκεια αυτής της βιταμίνης.

Τι να κάνετε: Η επαρκής κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων είναι απαραίτητη. Ένα πρόσθετο ποτήρι γάλα των 250 ml μπορεί να λύσει το πρόβλημα.

  • Μειωμένη αίσθηση γεύσης

Μπορεί να οφείλεται σε έλλειψη: Ψευδαργύρου

Ημερήσια Συνιστώμενη Δόση (ΗΣΔ): 5,5-9,5 mg για τους άντρες, 4-7 mg για τις γυναίκες

Τι πρέπει να ξέρετε: Μελέτη του Πανεπιστημίου του Ulster, στη Γερμανία, σε 387 εθελοντές έδειξε πως όσοι είχαν χαμηλά επίπεδα ψευδαργύρου στα ερυθρά αιμοσφαίριά τους δεν μπορούσαν να διακρίνουν καλά τις αλμυρές γεύσεις.

Άλλες πιθανές συνέπειες της έλλειψής του είναι συχνότερες λοιμώξεις (λ.χ. ιώσεις) και αργή επούλωση των πληγών, επειδή το ιχνοστοιχείο αυτό παίζει ζωτικό ρόλο στην λειτουργία του ανοσοποιητικού και στην επιδιόρθωση των κυττάρων.

Η έλλειψή του είναι πιο συχνή στους νέους: πάσχει το ένα στα πέντε κορίτσι και το ένα στα δέκα αγόρια εφηβικής ηλικίας.

Τι να κάνετε: Το κόκκινο κρέας (ιδίως το μοσχαρίσιο και το αρνίσιο) είναι η καλύτερη πηγή (με μία μερίδα εστιατορίου την εβδομάδα είστε καλυμμένοι). Πολύ ψευδάργυρο περιέχουν επίσης οι ξηροί καρποί (ιδίως τα φιστίκια και τα κάσιους) και τα δημητριακά ολικής αλέσεως.

  • Στομαχικά ενοχλήματα

Μπορεί να οφείλονται σε έλλειψη: Βιταμίνης Α

Ημερήσια Συνιστώμενη Δόση (ΗΣΔ): 0,7 mg για τους άντρες, 0,6 mg για τις γυναίκες

Τι πρέπει να ξέρετε: Σύμφωνα με τα στοιχεία της NDNS, ένας στους οκτώ εφήβους (αγόρια και κορίτσια), το 10% των ανδρών και το 6% των γυναικών καταναλώνουν πολύ λίγη βιταμίνη Α και κινδυνεύουν να εκδηλώσουν ανεπάρκεια.

Επειδή είναι απαραίτητη για την παραγωγή των προστατευτικών βλεννογόνων του πεπτικού, η ανεπάρκειά της μπορεί να οδηγεί σε στομαχικά ενοχλήματα.

Τι να κάνετε: Ένα καρώτο την ημέρα ή λίγο συκώτι κάθε δύο εβδομάδες μπορεί να λύσουν το πρόβλημα (οι έγκυοι, όμως, πρέπει να αποφεύγουν το συκώτι, διότι η πολλή βιταμίνη Α μπορεί να βλάψει το έμβρυο).

  • Αδυναμία

Μπορεί να οφείλεται σε έλλειψη: Σιδήρου

Ημερήσια Συνιστώμενη Δόση (ΗΣΔ): 8,7 mg για τους άντρες, 14,8 mg για τις γυναίκες

Τι πρέπει να ξέρετε: Το χλωμό δέρμα, η ζάλη, τα βαθουλωμένα νύχια, η κόπωση και η μειωμένη ικανότητα προσοχή μπορεί να σημαίνουν έλλειψη σιδήρου, σύμφωνα με την Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής (NLM) των ΗΠΑ. Το 30% των κοριτσιών εφηβικής ηλικίας και το 17% των γυναικών έχουν χαμηλό σίδηρο.

Τι να κάνετε: Κόκκινο κρέας, αυγά, σαρδέλες, ξηροί καρποί, σκουροπράσινα φυλλώδη λαχανικά και εμπλουτισμένα δημητριακά για πρωινό είναι οι καλύτερες πηγές. Αν προτιμάτε τις φυτικές πηγές σιδήρου, να καταναλώνετε μαζί κάτι πλούσιο σε βιταμίνη C (λ.χ. χυμό πορτοκαλιού) για να διευκολύνετε την απορρόφησή του.

  • Πρησμένοι αστράγαλοι

Μπορεί να οφείλονται σε έλλειψη: Καλίου

Ημερήσια Συνιστώμενη Δόση (ΗΣΔ): 3.500 mg

Τι πρέπει να ξέρετε: Το κάλιο συμβάλλει στην ισορροπία υγρών στον οργανισμό. Η έλλειψή του, ιδίως όταν συνδυάζεται με άφθονο αλάτι, μπορεί να οδηγήσει σε κατακράτηση υγρών και μακροπρόθεσμα υπέρταση.

Το 25% των γυναικών και των εφήβων, και το 16% των ατόμων ηλικίας άνω των 65 ετών τρώνε πολύ λίγο κάλιο, σύμφωνα με τα στοιχεία της NDNS.

Τι να κάνετε: Να τρώτε καθημερινά τουλάχιστον τρία φρούτα και δύο σαλάτες. Οι μπανάνες είναι ιδιαιτέρως πλούσιες σε κάλιο.

  • Γενικευμένοι πόνοι στο σώμα

Μπορεί να οφείλονται σε έλλειψη: Βιταμίνης D

Ημερήσια Συνιστώμενη Δόση (ΗΣΔ): 5 mcg

Τι πρέπει να ξέρετε: Τα αδύναμα οστά είναι ένδειξη σοβαρής, μακροχρόνιας ανεπάρκειας βιταμίνης D, αλλά οι εκτεταμένοι πόνοι, αδυναμία και κόπωση μπορεί να σημαίνουν ηπιότερη έλλειψη. Η βιταμίνη αυτή είναι πολύτιμη για την υγεία των οστών και των μυών.

Τι να κάνετε: Χρειάζεστε δύο μερίδες λιπαρά ψάρια (τόνο, σαρδέλες, σολομό κ.τ.λ.) την εβδομάδα και 20 λεπτά την ημέρα χωρίς αντηλιακό στον ήλιο (το πρωί όμως, όχι το μεσημέρι που καίει ο ήλιος).

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ


Απορρόφηση Σιδήρου: Όλα Όσα Πρέπει Να Γνωρίζουμε

woman-eating-salad-at-cafe

Ο σίδηρος είναι ένα αναπόσπαστο μέρος πολλών πρωτεϊνών και ενζύμων που διατηρούν την καλή υγεία. Πρόκειται για ένα ουσιαστικό συστατικό των πρωτεϊνών, που εμπλέκονται στην μεταφορά του οξυγόνου.

Ο σίδηρος είναι απαραίτητος για τη ρύθμιση της κυτταρικής ανάπτυξης και διαφοροποίησης. Για τον λόγο αυτό, μια ενδεχόμενη ανεπάρκεια του σιδήρου θα προκαλούσε πρόβλημα στην σωστή μεταφορά του οξυγόνου στα κύτταρα, με αποτέλεσμα την κόπωση, την κακή απόδοση στην εργασία καθώς και τις μειωμένες αντιδράσεις του ανοσοποιητικού συστήματος. Από την άλλη πλευρά, οι περίσσειες ποσότητες σιδήρου μπορεί να οδηγήσουν σε τοξικότητα, ακόμη και στο θάνατο.

  • Γιατί χρειάζεται ο σίδηρος;

Σχεδόν τα δύο τρίτα του σιδήρου στο σώμα βρίσκονται στην αιμοσφαιρίνη, την πρωτεΐνη δηλαδή των ερυθρών αιμοσφαιρίων, που μεταφέρει οξυγόνο στους ιστούς.

Σε μικρότερες ποσότητες, ο σίδηρος βρίσκεται στη μυοσφαιρίνη, μια πρωτεΐνη, που βοηθά το οξυγόνο των μυών και σε ένζυμα που βοηθούν τον οργανισμό στις βιοχημικές αντιδράσεις.

Ο σίδηρος βρίσκεται επίσης στις πρωτεΐνες, οι οποίες ευθύνονται για την αποθήκευσή του για μελλοντικές ανάγκες του οργανισμού αλλά και για τη μεταφορά του στο αίμα. Οι “αποθήκες” αυτές του σιδήρου ρυθμίζονται από την εντερική απορρόφησή του.

Σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή όταν υπάρχει έλλειψη σιδήρου είναι συχνά τα φαινόμενα της εξάντλησης, της ζαλάδας, του πονοκεφάλου, της τριχόπτωσης, των εύθραυστων νυχιών, των μειωμένων ικανοτήτων μάθησης, της μειωμένης μνήμης και της ευαισθησίας στις λοιμώξεις λόγω αποδυνάμωσης του ανοσοποιητικού συστήματος. Επίσης, το 50% των περιπτώσεων αναιμίας οφείλονται στην έλλειψη σιδήρου.

  • Ποιες τροφές είναι πλούσιες σε σίδηρο;

Υπάρχουν δύο μορφές διατροφικού σιδήρου: ο αιμικός και ο μη-αιμικός. Ο αιμικός σίδηρος προέρχεται από την αιμοσφαιρίνη, την πρωτεΐνη στα ερυθρά αιμοσφαίρια, που ευθύνεται για την μεταφορά του οξυγόνου στα κύτταρα. Η συγκεκριμένη μορφή σιδήρου βρίσκεται σε ζωικές τροφές, όπως τα κόκκινα κρέατα, τα ψάρια και τα πουλερικά.

Από την άλλη, ο μη αιμικός σίδηρος, βρίσκεται σε φυτικές τροφές όπως είναι οι φακές, τα φασόλια, το ρύζι, το καλαμπόκι, η σόγια και το σιτάρι. Ο αιμικός σίδηρος απορροφάται καλύτερα από ό, τι ο μη-αιμικός, αν και η μεγαλύτερη πρόσληψη σιδήρου γίνεται από τον μη αιμικό, δηλαδή από τα φυτικά προϊόντα.

  • Τι επηρεάζει την απορρόφηση του σιδήρου;

Η απορρόφηση σιδήρου αναφέρεται στην ποσότητα του διατροφικού σιδήρου, που λαμβάνει και χρησιμοποιεί το σώμα από τις τροφές. Οι υγιείς ενήλικοι απορροφούν περίπου το 10% έως 15% του διατροφικού σιδήρου, αλλά τα ποσοστά απορρόφησης σε κάθε άνθρωπο εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες.

Το μεγαλύτερο ρόλο στην απορρόφηση του σιδήρου παίζουν τα επίπεδα αποθήκευσής του στον οργανισμό. Δηλαδή, η απορρόφηση του σιδήρου αυξάνεται όταν οι αποθήκες του σώματος είναι σε χαμηλά επίπεδα. Αντίθετα, όταν τα αποθέματα σιδήρου είναι υψηλά, η απορρόφηση μειώνεται για να βοηθήσει στην προστασία από τις τοξικές επιδράσεις της υπερφόρτωσης σιδήρου.

Η απορρόφηση του σιδήρου επηρεάζεται επίσης από τον τύπο του διατροφικού σιδήρου, που καταναλώνετε. Η απορρόφηση του αιμικού σιδήρου από τις πρωτεΐνες κρέατος είναι αποδοτική και κυμαίνεται από 15% έως 35%, χωρίς να επηρεάζεται ιδιαίτερα από τη διατροφή.

Αντίθετα, στην περίπτωση του μη αιμικού σιδήρου η απορρόφηση κυμαίνεται από 2% έως 20% και επηρεάζεται σημαντικά από τα διάφορα συστατικά των τροφίμων.

Επιπλέον, οι πρωτεΐνες του κρέατος και η βιταμίνη C συμβάλλουν σημαντικά στην απορρόφηση του μη-αιμικού σιδήρου. Οι τανίνες (που βρίσκονται στο τσάι), το ασβέστιο, οι πολυφαινόλες και τα φυτικά οξέα (που βρίσκονται στα όσπρια και τα δημητριακά ολικής αλέσεως) μπορούν να μειώσουν την απορρόφηση του μη-αιμικού σιδήρου, ενώ μερικές πρωτεΐνες, που βρίσκονται στη σόγια επίσης αναστέλλουν την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου.

Για τον λόγο αυτό, είναι πολύ σημαντικό να περιλαμβάνετε στη διατροφή σας τρόφιμα, που ενισχύουν την απορρόφηση του μη αιμικού σιδήρου, ειδικά στις περιπτώσεις όπου:

1. η ημερήσια πρόσληψη σιδήρου είναι μικρότερη από τη συνιστώμενη

2. οι απώλειες σιδήρου είναι υψηλές

3. οι απαιτήσεις σιδήρου είναι υψηλές (όπως στην εγκυμοσύνη), και

4. καταναλώνετε μόνο φυτικές πηγές μη-αιμικού σιδήρου.

  • Πόσος σίδηρος είναι αρκετός;

Τα ποσοστά απορρόφησης σιδήρου ποικίλουν ανάλογα με την ηλικία και το φύλο. Ωστόσο, οι ειδικοί προτείνουν:

1. Βρέφη 0-6 μηνών, 0,2 mg (στην περίπτωση που θηλάζουν, εάν όχι θα χρειαστούν 5-10 φορές περισσότερο ανάλογα την περίπτωση)

2. Βρέφη 7-12 μηνών, 11mg

3. Παιδιά από 1-3 χρονών, 9 mg

4. Παιδιά από 4-8 χρονών, 10 mg

5. Παιδιά από 9-13 χρονών, 8 mg

6. Αγόρια από 14-18 χρονών, 11mg

7. Κορίτσια από 14-18 χρονών, 15 mg

8. Γυναίκες από 19-50 χρονών, 18 mg

9. Εγκυμονούσες, 27 mg

10. Θηλάζουσες, 9 mg

11. Γυναίκες άνω των 51 χρονών, 8 mg

12. Άντρες από 19 και άνω, 8 mg.

Πηγή: clickatlife.gr

 


Οι 10 Πλουσιότερες Σε Σίδηρο Τροφές

pasantempos

Ο Ποπάι λαμβάνει το πολύτιμο αυτό μέταλλο, τον σίδηρο, από το σπανάκι και αποκτά αμέσως δύναμη. Αν, όμως, το σπανάκι δεν είναι και από τις αγαπημένες σας τροφές, δείτε τι άλλο μπορείτε να καταναλώσετε, ώστε να αυξήσετε την πρόσληψή του μέσω της διατροφής σας.

 

Ένα από τα πιο σημαντικά μέταλλα, ο σίδηρος, είναι εξαιρετικά ουσιώδης για τη σωστή λειτουργία του οργανισμού μας, αφού μεταφέρει οξυγόνο σε όλα τα μέρη του σώματος. Μια μικρή έλλειψή του μπορεί να προκαλέσει αναιμία (και κατά συνέπεια κούραση και αδυναμία), ενώ η χρόνια έλλειψή του μπορεί να οδηγήσει σε ανεπάρκεια κάποιου οργάνου.

Από την άλλη και η υπερβολή δεν κάνει καλό, αφού η υπερβάλλουσα λήψη σιδήρου μπορεί να οδηγήσει στην παραγωγή βλαβερών ελεύθερων ριζών και να επηρεάσει το μεταβολισμό, προκαλώντας ζημιά σε βασικά ζωτικά όργανα, όπως την καρδιά και το συκώτι. Παρ’ όλ’ αυτά, επειδή το σώμα μας έχει τη δυνατότητα να ρυθμίζει την πρόσληψη σιδήρου, η υπερβολική δόση δεν είναι και τόσο συχνό φαινόμενο και προκύπτει κυρίως μέσω συμπληρωμάτων – από τις φυσικές πηγές, όπως αυτές που αναφέρουμε παρακάτω δεν υπάρχει κίνδυνος.

Πρέπει ακόμη να θυμάστε πως αν και ο σίδηρος απορροφάται καλύτερα από ζωικές πηγές, όπως το κρέας, όταν προέρχεται από φυτικές ρυθμίζεται καλύτερα από τον οργανισμό, προκαλώντας λιγότερη ζημιά στο σώμα. Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη σιδήρου σύμφωνα με τα τωρινά δεδομένα είναι 18 mg και μπορείτε να τη φτάσετε, καταναλώνοντας συστηματικά τροφές από την παρακάτω λίστα, που υπόσχονται να τροφοδοτήσουν με αρκετό σίδηρο τον οργανισμό σας.

Αποξηραμένα βερίκοκα: Μπορούν να αποτελέσουν σνακ είτ

ε μόνα τους, είτε να δώσουν γεύση και χρώμα μέσα στη σαλάτα, παρέχοντας στον οργανισμό μας βιταμίνη Α, κάλιο, αλλά και 7,5 mg σιδήρου ανά φλιτζάνι, καλύπτοντας το 42% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης.

Αποξηραμένα βότανα: Η χρήση τους για ιατρικούς λόγους είναι απεριόριστη και από τα θρεπτικά τους συστατικά δεν θα μπορούσε φυσικά να λείπει και ο σίδηρος. Το αποξηραμένο θυμάρι περιέχει τον περισσότερο σίδηρο απ’ όλα, με 124 mg στα 100 γραμμάρια ή 3,7 mg ανά κουταλιά της σούπας (21% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης), ενώ ακολουθεί ο αποξηραμένος μαϊντανός με 11% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης ανά κουταλιά της σούπας, ο αποξηραμένος δυόσμος με 10% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης ανά κουταλιά της σούπας και στη συνέχεια, η ρίγανη, το μαύρο πιπέρι, η μαντζουράνα, ο αποξηραμένος άνηθος, ο αποξηραμένος βασιλικός, το δενδρολίβανο κ.ά., που φτάνουν στο 5% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης ανά κουταλιά.

Κακάο και σοκολάτα: Ευτυχώς για τους λάτρεις του γλυκού, η σοκολάτα τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει ολοένα και αυξανόμενα οφέλη, με τη μαύρη έκδοσή της να υπερτερεί έναντι της γάλακτος. Και ειδικά όσον αφορά το σίδηρο, η καθαρή σκόνη κακάο χωρίς λίπη, γάλα ή ζάχαρη είναι αυτή που παρέχει τον περισσότερο σίδηρο φτάνοντας τα 36 mg στα 100 γραμμ. ή 1,8 mg ανά κουταλιά σκόνης κακάο που αντιστοιχεί στο 10% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης. Η σοκολάτα χωρίς γλυκαντικά που χρησιμοποιείται στα γλυκά περιέχει 17,4 mg σιδήρου στα 100 γραμμ. ή 23 mg ανά φλιτζάνι, ενώ οι γλυκές σοκολάτες γάλακτος μας παρέχουν περίπου 2,4 mg σιδήρου στα 100 γραμμ., δηλαδή περίπου 1 mg (6% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης) στα 40 γραμμάρια σοκολάτας.

Συκώτι: Αποτελεί μια πλούσια σε βιταμίνες τροφή και έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε σίδηρο, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του ’90 το συνιστούσαν οι γιατροί σαν φάρμακο για την αναιμία και σαν συμπλήρωμα στις εγκυμονούσες. Συγκεκριμένα, το φουά γκρα περιέχει τον περισσότερο σίδηρο με 30,5 mg ανά 100 γραμμάρια ή 13,4 mg ανά μερίδα συκωτιού. Δεύτερο έρχεται το χοιρινό συκώτι με 17,9 mg στα 100 γραμμάρια ή 15,2 mg στα 85 γραμμάρια και ακολουθεί το συκώτι κοτόπουλου που φτάνει το 72% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης στα 100 γραμμάρια, το συκώτι γαλοπούλας (67% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης), το συκώτι αρνιού (57% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης) και το βοδινό συκώτι (36% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης στα 100 γραμμάρια).

Στρείδια, μύδια: Τα οστρακοειδή εν γένει μπορούν να καταναλωθούν τόσο ωμά, όσο και στον ατμό, τηγανητά ή σε σούπα, ενώ θεωρούνται και άκρως αφροδισιακή τροφή για όσους θέλουν να την προσθέσουν σε ένα ρομαντικό δείπνο. Έτσι, όχι μόνο θα απολαύσουν τις αφροδισιακές τους ιδιότητες, αλλά θα αυξήσουν και την πρόσληψη σιδήρου σε σημαντικά ποσοστά, αφού τα έξι μετρίου μεγέθους στρείδια παρέχουν στον οργανισμό 5 mg σιδήρου (28% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης) και τα μύδια 5,7 mg στα 85 γραμμάρια.

Πασατέμπος (σπόροι κολοκύθας): Δημοφιλείς στη Μέση Ανατολή και την ανατολική Ασία, οι σπόροι κολοκύθας περιέχουν 20,7 mg σιδήρου ανά φλιτζάνι (δηλαδή το 115% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης) και 4,2 mg (23% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης) σε περίπου 30 γραμμάρια σπόρων. Συν του ότι εκτός από το θέμα του σιδήρου, ο πασατέμπος περιέχει πολύτιμα λιπαρά οξέα που ευεργετούν την καρδιά, ενώ είναι πλούσιος σε φυλλικό οξύ και φυτικές ίνες.

Ταχίνι και σουσάμι: Το ταχίνι προέρχεται από το σουσάμι και τα δύο είναι πολύ ευεργετικά για τον οργανισμό, αφού προστατεύουν από τη δράση των ελεύθερων ριζών, μειώνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης αθηροσκλήρωσης, ενώ είναι πλούσια σε σίδηρο. Το σουσάμι περιέχει 4,1 mg (23% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης) στα 30 γραμμάρια, ενώ το ταχίνι παρέχει 1,3 mg σιδήρου (7% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης) σε μια κουταλιά της σούπας.

Χαβιάρι: Μάλλον το χαβιάρι δεν αποτελεί συχνά μέρος της διατροφής σας, παρ’ όλ’ αυτά όποτε έχετε την ευκαιρία να το φάτε, μην ξεχνάτε ότι η περιεκτικότητά του σε σίδηρο ανά 30 γραμμάρια είναι 3,3 mg (19% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης) ή ανά κουταλιά της σούπας 1,9 mg.

Λιαστή ντομάτα: Νόστιμη, λαχταριστή και ό,τι πρέπει για να εμπλουτίσετε το σάντουιτς ή την σάλτσα στα ζυμαρικά σας, η λιαστή ντομάτα αποτελεί επίσης μια από τις πλούσιες πηγές σιδήρου που δεν φανταζόσασταν. Ένα φλιτζάνι λιαστές ντομάτες θα σας χαρίσει 4,9 mg σιδήρου (27% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης), ενώ ένα κομμάτι μονάχα περιέχει 0,2 mg, δηλαδή 1% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης.

Ηλιόσπορος: Αποτελεί τη νούμερο 1 πηγή βιταμίνης Ε, αλλά και καλή πηγή θειαμίνης και μαγνησίου. Ταυτόχρονα, ο σίδηρος που βρίσκουμε στον ηλιόσπορο φτάνει τα 7,4 mg ανά φλιτζάνι, καλύπτοντας το 41% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης.

Πηγή: clickatlife.gr


5 μύθοι, 3 αλήθειες και μία…ενδιάμεση θεωρία για το στομάχι

tromekala 3

Όταν πρόκειται για το στομάχι και το γαστρεντερικό σωλήνα, οι ειδικοί επιμένουν, ότι οι μύθοι γύρω από το τι πραγματικά συμβαίνει μέσα στην κοιλιά μας, αφθονούν. Ίσως ήρθε η ώρα να μάθουμε όλη την αλήθεια.

Από την καούρα, μέχρι το γουργουρητό, ο γαστρεντερικός σωλήνας είναι ο εσωτερικός δίαυλος, που συνδέει το στόμα με το το στομάχι. Παρόλα αυτά, οι ειδικοί λένε, ότι οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν απειροελάχιστα για το πώς λειτουργούν το στομάχι και το πεπτικό σύστημα.

Σύμφωνα με το webmd.boots.com, για να γνωρίσουμε τι συμβαίνει μέσα στην κοιλιά μας, πρέπει πρώτα να καταρρίψουμε τους μύθους και να μάθουμε τις αλήθειες που ακολουθούν.

  • Οι μύθοι…

Η πέψη λαμβάνει χώρα κυρίως στο στομάχι

Αυτός είναι ένας τεράστιος μύθος, που όλοι μάλλον πιστεύουμε. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της πεπτικής διαδικασίας λαμβάνει χώρα στο λεπτό έντερο. Το στομάχι δέχεται την τροφή, την ανακατεύει και έπειτα τη διασπά σε μικροσκοπικά σωματίδια. Το αποτέλεσμα αυτού ονομάζεται «κόγχη». Η κόγχη απελευθερώνεται έπειτα σε μικρές παρτίδες στο λεπτό έντερο, όπου γίνεται η διαδικασία της πέψης και απορροφώνται τα θρεπτικά συστατικά.

Επιπλέον, σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, τα τρόφιμα δε χωνεύονται με τη σειρά που τρώγονται, αλλά (όπως προαναφέρθηκε) «ρίχνονται» όλα στο στομάχι και ανακατεύονται, πριν καταλήξουν στο λεπτό έντερο.

Αν περιορίσουμε το φαγητό, θα συρρικνωθεί τελικά το στομάχι και έτσι δε θα πεινάμε

Άλλος ένας αστικός μύθος, ο οποίος βολεύει όλους, όσοι θέλουν να χάσουν κιλά. Ωστόσο, η αλήθεια είναι άλλη. Ως ενήλικας κάποιος έχει πάνω κάτω το ίδιο σε μέγεθος στομάχι, εκτός και αν έχει κάνει χειρουργική επέμβαση για να το μικρύνει. Επομένως, τρώγοντας λιγότερο δεν θα συρρικνωθεί το στομάχι, αλλά μπορεί να βοηθήσει να επαναφέρουμε τον «ελεγκτή της όρεξης» σε φυσιολογικά επίπεδα.

Οι λεπτοί άνθρωποι έχουν από τη φύση τους πιο μικρά στομάχια

Αν και μπορεί να ακούγεται αναληθές, το μέγεθος του στομάχου δε συσχετίζεται με το βάρος ή τον έλεγχο του βάρους του καθενός. Οι άνθρωποι, οι οποίοι είναι από τη φύση τους λεπτοί, μπορεί να έχουν το ίδιο μέγεθος ή ακόμα και μεγαλύτερο στομάχι, από ανθρώπους που «παλεύουν» με διατροφικά προβλήματα και δίαιτες, μια ολόκληρη ζωή.

Οι κοιλιακοί και τα καθίσματα μπορούν να μειώσουν το μέγεθος της κοιλιάς

Η άσκηση δε μπορεί να μειώσει επιλεκτικά μία περιοχή του λίπους, αλλά μπορεί να βοηθήσει να κάψει όλο το λίπος που έχει συσσωρευτεί τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό του σώματός. Μπορεί επίσης να βοηθήσει να σφίξουν οι μύες στην κοιλιά, προσφέροντας μία πιο λιτή γραμμή. Το πιο σημαντικό βέβαια, είναι ότι το κοιλιακό λίπος μπορεί να προκαλέσει τα περισσότερα προβλήματα υγείας, καθώς βρίσκεται πάνω και γύρω από τα εσωτερικά όργανα.

Οι άνθρωποι που είναι υπέρβαροι πολύ συχνά έχουν επιπλέον λίπος μεταξύ των οργάνων τους στο εσωτερικό τους. Στην πραγματικότητα, σε ορισμένες περιπτώσεις, το συκώτι μπορεί να γεμίσει με τόσο λίπος, που μπορεί να αναπτύξει ο ασθενής μια μορφή ηπατίτιδας, ενώ σε ακραίες περιπτώσεις, μπορεί να σταματήσει να λειτουργεί εντελώς.

Τρώγοντας πριν τον ύπνο, μπορεί να κερδίζουμε βάρος γρηγορότερα από ό, τι αν τρώγαμε τα ίδια φαγητά κατά τη διάρκεια της ημέρας

Άλλος ένας διατροφικός μύθος. Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν, ότι το σωματικό βάρος αυξάνεται, όταν παίρνουμε περισσότερες θερμίδες από όσες καίμε. Ενώ φαίνεται λογικό, ότι τα τρόφιμα, που τρώμε κατά τη διάρκεια μιας κουραστικής μέρας, θα καούν πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά από ό,τι αν τα καταναλώσουμε λίγο πριν πάμε για ύπνο, η αύξηση του σωματικού βάρους δεν βασίζεται σε ένα 24ωρο.

Είναι το συνολικό ποσό που θα λάβουμε κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου σε σύγκριση με το πόσο καίμε αυτό το ποσό, που καθορίζει αν θα πάρουμε ή όχι βάρος. Δεν υπάρχει καμία επιστημονική τουλάχιστον απόδειξη, που να αναφέρει ότι η κατανάλωση τροφών σε μια συγκεκριμένη ώρα της ημέρας, επηρεάζει από μόνη της το σωματικό βάρος.

  • Οι αλήθειες…

Τα τρόφιμα που περιέχουν αδιάλυτες φυτικές ίνες (που δεν διαλύονται στο νερό) προκαλούν λιγότερα αέρα και φούσκωμα από ό, τι τα τρόφιμα με διαλυτές φυτικές ίνες

Αυτό είναι αλήθεια. Οι περισσότεροι άνθρωποι εκπλήσσονται όταν ανακαλύπτουν, ότι αυτό που εκλαμβάνεται ως «ήπια» μορφή ινών, οι διαλυτές δηλαδή που βρίσκονται σε τρόφιμα, όπως η βρώμη, τα φασόλια, τα μπιζέλια και τα εσπεριδοειδή, μπορεί πραγματικά να προκαλέσει περισσότερα αέρια και φούσκωμα από τις αδιάλυτες φυτικές ίνες, που βρίσκονται στα τρόφιμα, όπως το ψωμί ολικής αλέσεως, τα δημητριακά σιταριού, το λάχανο και τα καρότα.

Ο λόγος βρίσκεται στα αποτελέσματα των αερίων του φουσκώματος από την εντερική χλωρίδα, που χρειάζεται για να αφομοιώσει τις διαλυτές φυτικές ίνες. Επειδή δηλαδή, οι αδιάλυτες φυτικές ίνες δε χωνεύονται καθόλου, δεν υπάρχει καμία αλληλεπίδραση με την εντερική χλωρίδα και κατά συνέπεια δε δημιουργούνται αέρια.

Ωστόσο, αυτό που θα πρέπει να θυμόμαστε είναι, ότι ενώ οι αδιάλυτες φυτικές ίνες δεν θα δώσουν καθόλου αέρα, μπορεί να αυξήσουν όμως, τη συχνότητα και το μέγεθος των κινήσεων του εντέρου.

Ένας τρόπος για να μειωθεί η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση είναι η απωλεια ένα με δύο κιλών

Όσο λιγότερο οξύ «ρέει» στον οισοφάγο, τόσο λιγότερα προβλήματα θα υπάρξουν στην εκκαθάρισή του. Είτε το πιστεύετε είτε όχι, χάνοντας μόλις ένα ή δύο κιλά του βάρους από την κοιλιακή περιοχή, μπορεί να κάνει τη διαφορά. Μάλιστα, η εγκυμοσύνη είναι το καλύτερο παράδειγμα για αυτήν την περίπτωση.

Καθώς το μωρό μεγαλώνει και πιέζει τα εσωτερικά όργανα, αυξάνεται η καούρα. Αλλά μόλις το μωρό γεννιέται και ανακουφίζεται η πίεση, η καούρα υποχωρεί. Με τον ίδιο τρόπο, χάνοντας έστω και λίγο από το κοιλιακό λίπος, μπορεί να προσφέρει παρόμοια ανακούφιση.

Τα πραγματικά καλά νέα, βέβαια, είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι, χάνουν πρώτα βάρος στην συγκεκριμένη περιοχή, άρα βλέπουν άμεσα αποτελέσματα.

Ένα σνακ «λίπους» 200 θερμίδων ελέγχει την όρεξη καλύτερα από ένα σνακ με υδατάνθρακες των ίδιων θερμίδων

Αυτό είναι γεγονός και ο λόγος είναι, ότι το λίπος χωνεύεται πιο αργά από τους υδατάνθρακες, οι οποίοι παραμένουν στο στομάχι λιγότερο. Αυτό σημαίνει, ότι έχουμε την αίσθηση του κορεσμού, περισσότερη ώρα εάν το σνακ που έχουμε καταναλώσει περιέχει τουλάχιστον κάποιο λίπος.

Επιπλέον, οι απλοί υδατάνθρακες (όπως τα κράκερ, το ψωμί ή τα μπισκότα) προκαλούν μια γρήγορη αύξηση του σακχάρου στο αίμα και των επιπέδων ινσουλίνης, τα οποία στη συνέχεια μειώνονται εξίσου γρήγορα, προκαλώντας δραματικές αλλαγές στη διάθεση και την όρεξη.

  • Και η ενδιάμεση θεωρία…

Τα φασόλια προκαλούν αυξημένα εντερικά αέρια και δεν υπάρχει τίποτα που μπορούμε να κάνουμε γι αυτό

Αυτή είναι μία θεωρία, που βρίσκεται κάπου ανάμεσα στο μύθο και την αλήθεια. Τα φασόλια είναι πλούσια σε ένα είδος ζάχαρης που απαιτεί ένα συγκεκριμένο ένζυμο για τη σωστή πέψη. Μερικοί άνθρωποι έχουν περισσότερο από αυτό το ένζυμο, ενώ άλλοι λιγότερο.

Όσο λιγότερο έχει κάποιος, τόσο περισσότερο αέριο παράγεται κατά την πέψη των φασολιών. Τι μπορεί να βοηθήσει; Οι μελέτες δείχνουν, ότι υπάρχουν συγκεκριμένα φάρμακα κατά των αερίων, τα οποία εάν ληφθούν πριν από το φαγητό, ενδεχομένως να βοηθήσουν.

Πηγή: clickatlife.gr


Αγκινάρα με τα αγκάθια… αλλά και με σημαντικά οφέλη για την υγεία

agkinara

Η αγκινάρα είναι γνωστή ως θεραπευτικό, φαρμακευτικό φυτό, εδώ και πολλά χρόνια και από πολλούς πολιτισμούς. Οι επιστήμονες σήμερα ερευνούν πώς διάφορα στοιχεία αυτού του φυτού μπορούν να προωθήσουν την υγεία και την ευεξία μας.

ια μεγάλη αγκινάρα προσφέρει το ένα τέταρτο της ενδεδειγμένης ημερήσιας πρόσληψης φυτικών ινών. Πιο αναλυτικά, μια αγκινάρα έχει μέσο όρο 10 γρ. φυτικών ινών όταν η ίδια ποσότητα μπρόκολου ή μήλων, έχει μόλις 3-4 γραμμάρια.

Επιπλέον, η αγκινάρα είναι γεμάτη ευεργετικά συστατικά για τον οργανισμό, όπως βιταμίνη C και K, φυλλικό οξύ, μαγνήσιο, μαγγάνιο και κάλιο. Έχει ελάχιστες θερμίδες (δεν ξεπερνούν τις 65) και λιγότερο από ένα γραμμάριο λιπαρών.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να μαγειρέψετε τις αγκινάρες, όπως στον ατμό, ψητές ή στην κατσαρόλα και μπορούν να καταναλωθούν όλα τα μέρη της.

Δείτε τα πιο σημαντικά οφέλη αυτού του φυτού στην υγεία μας.

Πλούσιο σε αντιοξειδωτικά

Μελέτες έχουν δείξει ότι οι αγκινάρες έχουν περισσότερα αντιοξειδωτικά από κάθε άλλο λαχανικό ενώ κατέχουν την έβδομη θέση στη λίστα με τα φαγητά με τη μεγαλύτερη αντιοξειδωτική αξία.

Πρόληψη και θεραπεία καρκίνου

Σύμφωνα με έρευνες, οι αγκινάρες επιφέρουν την απόπτωση (μια διαδικασία προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου) και μειώνουν τον πολλαπλασιασμό κυττάρων σε πολλές περιπτώσεις καρκίνου, όπως του προστάτη, του στήθους και της λευχαιμίας. Ιταλική έρευνα ανακάλυψε ότι μια δίαιτα πλούσια στα φλαβονοειδή της αγκινάρας, μειώνει τον κίνδυνο για καρκίνο του μαστού. Επίσης, η κερσετίνη και η ρουτίνη βοηθούν στην καταπολέμηση κι άλλων ασθενειών.

Αυξημένη ροή χολής

Ο πολτός των φύλλων της αγκινάρας περιέχει το αντιοξειδωτικό κυναρίνη, το οποίο αυξάνει τη ροή της χολής.

Καλή για το συκώτι

Χάρη στην κυναρίνη και σε ένα ακόμα αντιοξειδωτικό, την σιλυμαρίνη, οι αγκινάρες είναι ιδιαίτερα ωφέλιμες για το συκώτι. Μελέτες έχουν δείξει ότι μπορούν ακόμα και να συμβάλλουν στην αναγέννηση του ιστού του ήπατος. Οι αγκινάρες άλλωστε χρησιμοποιούνται εδώ και πολλά χρόνια στην εναλλακτική και την λαϊκή ιατρική για τις ηπατικές παθήσεις.

Θεραπεία για το hangover

Λόγω της θετικής τους επίδρασης στο συκώτι, πολλοί είναι αυτοί που τις εμπιστεύονται μετά από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

Καλύτερη πέψη

Οι διατροφολόγοι συχνά τις προτείνουν ως θεραπεία στο Σύνδρομο του Ευερέθιστου Εντέρου. Παράλληλα, οι αγκινάρες βελτιώνουν τη λειτουργία της χοληδόχου κύστης ενώ είναι και φυσικό διουρητικό.

Μείωση χοληστερίνης

Συστατικά στα φύλλα αγκινάρας έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν τη χοληστερίνη. Εξισορροπούν τα επίπεδα χοληστερόλης, αυξάνοντας αυτά της καλής (HDL) και μειώνοντας αυτά της κακής (LDL) χοληστερόλης. Με τον τρόπο αυτό συμβάλλουν και στην πρόληψη καρδιοπαθειών.

Καταπολέμηση διαβήτη

Επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι οι αγκινάρες βοηθούν στη διατήρηση της ισορροπίας της γλυκόζης στο αίμα, με αποτέλεσμα να συνεισφέρουν στην αντιμετώπιση του διαβήτη.

Βοηθούν στην υπέρταση

Οι αγκινάρες έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε κάλιο, ένα άκρως ευεργετικό μέταλλο που βοηθά στην αντιμετώπιση μεγάλης ποσότητας νατρίου στον οργανισμό, ενώ όσοι παίρνουν φάρμακα για την υπέρταση, καταναλώνοντας αγκινάρες μπορούν να αντισταθμίσουν την πιθανή έλλειψη καλίου.

Πηγή:clickatlife.gr