ΜΑΣ ΔΟΚΙΜΑΣΑΝ

Σας αρέσουν οι σοκολάτες; Τα πατατάκια; Φταίνε τα γονίδιά σας…

tromekala

Η τάση πολλών ανθρώπων να τρώνε πολλές σοκολάτες, πολύ αλάτι ή να προτιμούν κυρίως τα λαχανικά μπορεί να σχετίζεται με ορισμένες γενετικές μεταλλαγές, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Επιστήμονες από τη Βοστώνη μελέτησαν 818 εθελοντές, διαπιστώνοντας ότι οι διατροφικές προτιμήσεις σχετίζονται με αρκετά γονίδια, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται ένα που σχετίζεται με την παχυσαρκία και ορισμένα που σχετίζονται με τη ρύθμιση των ορμονών.

Οι ερευνητές δεν ξέρουν ακόμα την ακριβή σημασία των ευρημάτων τους, αλλά εκτιμούν ότι θα μπορούσαν να «εξουδετερωθούν» οι γονιδιακές προτιμήσεις, εάν φροντίζαμε να δοκιμάζουμε εναλλακτικούς τρόπους μαγειρέματος.

Όπως είπαν οι επιστήμονες στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Διατροφής για την Πειραματική Βιολογία (ASN2017EB), που πραγματοποιείται στο Σικάγο, προγενέστερες μελέτες είχαν δείξει ότι υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα σε ορισμένες γενετικές μεταλλαγές που αφορούν τους υποδοχείς της γεύσης και τις διατροφικές προτιμήσεις μας.

Στη νέα μελέτη, όμως, εξετάστηκαν γονίδια που σχετίζονται με συμπεριφορικά και ψυχολογικά χαρακτηριστικά (όπως η κατάθλιψη και ο εθισμός), για να εξακριβωθεί αν και αυτά επηρεάζουν τις διατροφικές συνήθειες.

Όπως είπε στο συνέδριο η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Σίλβια Μπερκιάνο, από το Πανεπιστήμιο Tufts, στη μελέτη συμμετείχαν 818 εθελοντές, οι οποίοι έδωσαν δείγματα για να γίνει ανάλυση του γενετικού υλικού τους και συμπλήρωσαν αναλυτικά ερωτηματολόγια διατροφής.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι υπήρχαν συσχετίσεις ανάμεσα σε διάφορα γονίδια και τις διατροφικές προτιμήσεις.

Ορισμένες μεταλλαγές του «γονιδίου της παχυσαρκίας», του FTO, λ.χ., συσχετίσθηκαν με την μειωμένη κατανάλωση λαχανικών και φυτικών ινών.

Αντίστοιχα, οι μεταλλαγές ενός άλλου γονιδίου που λέγεται SLC6A2 και ρυθμίζει ορμόνες όπως η νορεπινεφρίνη (ελέγχει τις παρορμήσεις) συσχετίσθηκε με την κατανάλωση τροφίμων πλουσίων σε λίπη.

Και οι μεταλλαγές σε ένα γονίδιο που ελέγχουν την οξυτοκίνη (είναι γνωστή ως «ορμόνη της αγάπης» επειδή είναι υπεύθυνη για το δέσιμό μας με άλλα άτομα), συσχετίσθηκαν με την αγάπη για σοκολάτα, καθώς και με αυξημένο βάρος σώματος.

Τα νέα ευρήματα δεν σημαίνουν πως τα όλες αυτές οι μεταλλάξεις επηρεάζουν με άμεσο τρόπο τις διατροφικές προτιμήσεις, διευκρίνισε η δρ Μπερκιάνο. Μπορεί όμως να το κάνουν με έμμεσο τρόπο.

Η οξυτοκίνη, λ.χ., διεγείρει το σύστημα επιβράβευσης του εγκεφάλου και όταν τα επίπεδά της είναι χαμηλά μπορεί να εντείνει τη λαχτάρα για σοκολάτα, σε μια προσπάθεια να αποκομίσει το ίδιο αίσθημα ευχαρίστησης.

Σε κάθε περίπτωση, ακόμα κι αν οι διατροφικές προτιμήσεις καθορίζονται έως ένα βαθμό από τα γονίδια, ρόλο παίζουν και οι συνήθειες του τρόπου ζωής και με την κατάλληλη υποστήριξη όλοι μπορούν να αποκτήσουν καλύτερες διατροφικές συνήθειες, κατέληξε.

Πηγή : Web Only


Τα πολλά αλλαντικά ίσως επιβαρύνουν το άσθμα

tromekala.jpg

Η κατανάλωση πολλών επεξεργασμένων κρεατικών, όπως το ζαμπόν και το σαλάμι, ενδέχεται να επιδεινώνει τα συμπτώματα του άσθματος, αναφέρουν επιστήμονες από τη Γαλλία.

Σε μελέτη που πραγματοποίησαν με σχεδόν 1.000 εθελοντές κατέληξαν στο συμπέρασμα πως όσοι έτρωγαν τέσσερις ή περισσότερες μερίδες αλλαντικών την εβδομάδα είχαν τα εντονότερα συμπτώματα.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτό οφείλεται εν μέρει στο ότι τα επεξεργασμένα κρεατικά είναι πλούσια σε νιτρώδη άλατα τα οποία παίζουν ρόλο στην φλεγμονή των αεραγωγών – και η φλεγμονή αυτή αποτελεί γενεσιουργό αιτία των κρίσεων άσθματος.

Η μελέτη, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Thorax, βασίσθηκε σε στοιχεία από την γαλλική προοπτική μελέτη EGEA.

Σε αυτήν συμμετέχουν περισσότεροι από 2.000 πάσχοντες από άσθμα, τους οποίους παρακολουθούν οι ερευνητές εδώ και δύο δεκαετίες.

Η παρούσα ανάλυση βασίσθηκε σε 971 από αυτούς, οι οποίοι συμπλήρωσαν αναλυτικά ερωτηματολόγια διατροφής (αφορούσαν 118 διαφορετικά τρόφιμα από 46 ομάδες τροφίμων).

Με βάση τις απαντήσεις τους όσον αφορά την κατανάλωση αλλαντικών, οι εθελοντές χωρίσθηκαν σε τρεις ομάδες: σε όσους είχαν χαμηλή κατανάλωση (1 ή λιγότερες μερίδες αλλαντικών, όπως το σαλάμι, το ζαμπόν και τα λουκάνικα, την εβδομάδα), σε όσους είχαν μέτρια κατανάλωση (1-4 μερίδες την εβδομάδα) και σε όσους είχαν υψηλή (πάνω από 4 μερίδες την εβδομάδα).

Οι εθελοντές είχαν καταγράψει επίσης τα συμπτώματα άσθματος (π.χ. δυσκολία στην αναπνοή, σφίξιμο στο στήθος, δύσπνοια) τους 12 τελευταίους μήνες και είχαν βαθμολογήσει την κατάστασή τους με μία βαθμολογία από 0 έως 5, ενώ είχαν αναφέρει και όλους τους άλλους δυνητικούς συμβάλλοντες παράγοντες, όπως το κάπνισμα και τα περιττά κιλά.

Όπως έδειξαν οι απαντήσεις, μεταξύ όσων έτρωγαν λιγότερο από μία μερίδα αλλαντικά την εβδομάδα, το 14% παρουσίασαν επιδείνωση του άσθματος με το πέρασμα του χρόνου.

Απ’ όσους έτρωγαν 1-4 μερίδες αλλαντικών την εβδομάδα, επιδείνωση παρουσίασε το 20%, ενώ απ’ όσους έτρωγαν πάνω από 4 μερίδες την εβδομάδα επιδείνωση παρουσίασε το 22% των εθελοντών.

Αφού οι ερευνητές έλαβαν υπ’ όψιν όλους τους συμβάλλοντες παράγοντες, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως η συστηματική κατανάλωση αλλαντικών αυξάνει κατά 76% τον κίνδυνο να επιδεινωθούν τα συμπτώματα του άσθματος με το πέρασμα του χρόνου.

Πηγή : Web Only


Τα παιδιά τρώνε στο πρωινό τη μισή ζάχαρη της ημέρας

Boy eating cereal while having breakfast with his sister in the kitchen

Τα παιδιά καταναλώνουν την μισή ζάχαρη της ημέρας στο πρωινό, ενώ μέχρι να πέσει το σκοτάδι έχουν φάει τριπλάσια ποσότητα απ’ ό,τι θα έπρεπε για διαφύλαξη της υγείας, σύμφωνα με μία νέα έρευνα.

Επιστήμονες από τον βρετανικό κυβερνητικό οργανισμό Public Health England (PHE) ανέλυσαν στοιχεία από μία μεγάλη, ετήσια έρευνα διατροφής στην Αγγλία και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι πριν καν πάνε στο σχολείο, τα μικρά παιδιά έχουν φάει τρεις κύβους ζάχαρη (ή σχεδόν 11 γραμμάρια) η οποία προέρχεται κυρίως από τα δημητριακά πρωινού, τα φρουτοποτά και τα άλλα ροφήματα, και τα αλείμματα (π.χ. μαρμελάδα).

Παρ’ όλα αυτά, οι οκτώ στους δέκα γονείς πιστεύουν ότι αυτού του είδους το πρωινό είναι υγιεινό και το καλύτερο για να αρχίζει το παιδί τους τη μέρα.

«Τα παιδιά τρώνε υπερβολικά πολλή ζάχαρη και αρχίζουν την κατανάλωση πριν από το πρώτο μάθημα της ημέρας», δήλωσε η επικεφαλής διαιτολόγος του PHE δρ Άλισον Τέντστοουν. «Έχει ζωτική σημασία για τα παιδιά να καταναλώνουν ένα υγιεινό πρωινό, αλλά όχι με τέτοια περιεκτικότητα σε ζάχαρη».

Σύμφωνα με τους ειδικούς του οργανισμού, η μέγιστη συνιστώμενη ποσότητα ζάχαρης για παιδιά ηλικία 4-6 ετών είναι πέντε κύβοι (ή 18 γραμμάρια) την ημέρα και για τα παιδιά ηλικίας 7-10 ετών είναι έξι κύβοι (ή 22 γραμμάρια).

Ωστόσο η έρευνα, που διεξήχθη σε 1.000 οικογένειες με παιδιά, έδειξε ότι η μέση ημερήσια κατανάλωση είναι τριπλάσια.

Ο οργανισμός PHE δημοσίευσε αυτά τα στοιχεία με αφορμή ενημερωτική εκστρατεία που αρχίζει για να αυξήσει την ενημέρωση του κοινού για τους κινδύνους από την υπερκατανάλωση ζάχαρης.

Πηγή : Web Only


Τρεις φέτες μπέικον την ημέρα αυξάνουν τον κίνδυνο για έμφραγμα

tromekala

Οι άνθρωποι που τρώνε καθημερινά έστω και μικρές ποσότητες κόκκινου κρέατος και προϊόντων κρέατος διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου, καρδιοπάθειας και διαβήτη, σύμφωνα με μία νέα ανάλυση.

Όπως έδειξε, μόλις 50 γραμμάρια την ημέρα (αντιστοιχούν λ.χ. σε δύο φέτες ζαμπόν ή τρεις φέτες μπέικον) αυξάνουν τον κίνδυνο θανάτου από καρδιοπάθεια κατά 24% και τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο κατά 8%.

Ωστόσο το ποσοστό αυτό παρουσιάζει διακύμανση αναλόγως με το είδος του καρκίνου. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος (αυξάνεται κατά 19%) παρατηρείται με τον καρκίνο του παγκρέατος. Ακολουθούν ο καρκίνος του παχέος εντέρου (αυξάνεται κατά 18%) και ο καρκίνος του μαστού (αυξάνεται κατά 9%).

Η ίδια ποσότητα κόκκινων και επεξεργασμένων κρεατικών αυξάνει κατά 32% τον κίνδυνο εκδηλώσεως διαβήτη, σύμφωνα με τη μελέτη η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Journal of Internal Medicine».

Η ανάλυση αποτελεί συνδυασμένη παρουσίαση των ευρημάτων για τους δυνητικούς κινδύνους από κρέατα όπως το μοσχαρίσιο, το βοδινό, το χοιρινό και το αρνίσιο, καθώς και από αλλαντικά όπως ζαμπόν, λουκάνικα, μπέικον και σαλάμι.

Όπως γράφει η δρ Αλίσια Βολκ, καθηγήτρια Διατροφικής Επιδημιολογίας και επικεφαλής της Μονάδας Διατροφικής Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο Καρολίνσκα της Σουηδίας, το κόκκινο κρέας παρέχει σημαντικά θρεπτικά συστατικά στον άνθρωπο, όπως βασικά αμινοξέα, βιταμίνες (συμπεριλαμβανομένης της Β12) και ιχνοστοιχεία (π.χ. σίδηρο και ψευδάργυρο).

Ωστόσο «η συστηματική κατανάλωσή του ενέχει κινδύνους οι οποίοι αφορούν τόσο την υγεία των ανθρώπων, όσο και το περιβάλλον. Γι’ αυτό τον λόγο, πολλές χώρες έχουν εκδώσει νέες διατροφικές οδηγίες και συνιστούν περιορισμό της κατανάλωσής του, η οποία αυξήθηκε υπερβολικά πολύ τις τελευταίες δεκαετίες».

Και συνέχισε: «Από όλα τα διαθέσιμα στοιχεία είναι εύλογο να συμπεράνει κανείς ότι η αυξημένη κατανάλωση κόκκινου κρέατος και, ιδίως επεξεργασμένων προϊόντων κρέατος, σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο αρκετών σοβαρών χρόνιων νοσημάτων και πρόωρης θνησιμότητας».

Όπως εξήγησε, τα προϊόντα κρέατος υφίστανται επεξεργασία με διάφορες μεθόδους, όπως θερμική επεξεργασία, αλιπάστωση, κάπνισμα ή χρήση χημικών συντηρητικών και προσθέτων που βελτιώνουν τη διάρκεια ζωής ή/και τη γεύση τους, οι οποίες ίσως ευθύνονται για τον αυξημένο κίνδυνο από την κατανάλωσή τους.

Πηγή : Web Only


Η κανέλα μπορεί να βελτιώνει την ικανότητα μάθησης

tromekala

Η κανέλα ίσως μπορεί να βοηθήσει τους μαθητές που αντιμετωπίζουν προβλήματα με τα μαθήματά τους να βελτιώσουν τις σχολικές επιδόσεις τους, αναφέρουν αμερικανοί επιστήμονες.

Σε πειράματα που πραγματοποίησαν στο εργαστήριο ανακάλυψαν ότι η συστηματική κατανάλωση του μπαχαρικού αναμόρφωσε ομάδα ποντικιών και από εκεί που είχαν φτωχή μαθησιακή ικανότητα τα μετέτρεψε σε… δεξιοτέχνες της μάθησης.

Αν το εύρημα αυτό αποδειχθεί ότι ισχύει και στους ανθρώπους, «θα αποτελέσει μία από τις ασφαλέστερες και πιο εύκολες προσεγγίσεις για τη μετατροπή των κακών μαθητών σε καλούς», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Καλιπάντα Πάχαν, καθηγητής Νευρολογικών Επιστημών, Βιοχημείας & Φαρμακολογίας στο Πανεπιστήμιο Rush, στο Σικάγο.

Όπως γράφουν ο δρ Πάχαν και οι συνεργάτες του στην «Επιθεώρηση Νευροανοσολογικής Φαρμακολογίας» (JNP), μερικοί άνθρωποι εκ φύσεως μαθαίνουν εύκολα, άλλοι γίνονται καλοί μαθητές προσπαθώντας και μερικοί αντιμετωπίζουν δυσκολίες ακόμα κι όταν καταβάλλουν προσπάθεια.

«Για να μπορέσουμε να βελτιώσουμε τη μνήμη και τις μαθησιακές δεξιότητες αυτών των ατόμων, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε τους μηχανισμούς που διέπουν την φτωχή μάθηση», εξήγησε ο δρ Πάχαν.

Κεντρικό ρόλο μεταξύ αυτών των μηχανισμών κατέχει ο ιππόκαμπος, μία μικρή δομή του εγκεφάλου η οποία παράγει, οργανώνει και αποθηκεύει τις αναμνήσεις,

Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει ότι ο ιππόκαμπος όσων αντιμετωπίζουν δυσκολίες με τη μάθηση διαθέτει λιγότερη πρωτεΐνη CREB, η οποία παίζει ρόλο στη μνήμη και στη μάθηση, και περισσότερη πρωτεΐνη GABRA5, η οποία παίζει ρόλο στη μετάδοση μηνυμάτων μεταξύ των κυττάρων του εγκεφάλου.

Στην παρούσα μελέτη οι ερευνητές άρχισαν να προσθέτουν συχνά στο φαγητό των ποντικιών κανέλα, την οποία ο οργανισμός τους μεταβόλισε σε βενζοϊκό νάτριο, μία χημική ουσία που χρησιμοποιείται ως φαρμακευτική θεραπεία για εγκεφαλικές βλάβες.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αυξηθούν τα επίπεδα της CREB, να μειωθούν εκείνα της GABRA5 και να βελτιωθεί η πλαστικότητα (η ικανότητα αλλαγής) των νευρικών κυττάρων του ιπποκάμπου των ζώων.

Όλες αυτές οι αλλαγές οδήγησαν σε σημαντική βελτίωση της μνήμης και της ικανότητας μάθησης των ζώων.

Με άλλα λόγια, «κατορθώσαμε με τη βοήθεια της κανέλας να αντιστρέψουμε τις βιοχημικές, κυτταρικές και ανατομικές αλλαγές που παρατηρούνται στον εγκέφαλο όσων έχουν φτωχή μαθησιακή ικανότητα», είπε ο δρ Πάχαν.

Οι μαθησιακές δεξιότητες των ζώων ελέγχθηκαν σε έναν λαβύρινθο που ονομάζεται Barnes, διαθέτει 20 οπές και χρησιμοποιείται ευρέως για την αξιολόγηση της χωροταξικής μάθησης και της μνήμης.

Έπειτα από δύο ημέρες εκπαίδευσης, οι ερευνητές έλεγξαν κατά πόσον μπορούσαν τα ζώα να εντοπίσουν μία συγκεκριμένη οπή, ενώ επανέλαβαν τον έλεγχο έπειτα από ένα μήνα διατροφής εμπλουτισμένης με κανέλα.

Όπως διαπίστωσαν, μέσα σε ένα μήνα τα ποντίκια που ήταν σχεδόν ανεπίδεκτα μαθήσεως, είχαν γίνει εξίσου καλά στον εντοπισμό της οπής με εκείνα που είχαν την καλύτερη μαθησιακή ικανότητα απ’ όλα.

Η ίδια ερευνητική ομάδα είχε ανακαλύψει προ καιρού ότι η κανέλα μπορεί να αντιστρέφει και τις αλλοιώσεις στον εγκέφαλο των ποντικιών που σχετίζονται με τη νόσο Πάρκινσον.

Πηγή : Web Only


Λιγότερα κιλά για όσους πίνουν άφθονο νερό

trome-kala

Tο άφθονο νερό μπορεί να είναι πολύτιμο για όσους προσπαθούν να χάσουν τα περιττά κιλά τους, αναφέρουν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν.

Σε μελέτη που πραγματοποίησαν με περισσότερους από 9.500 εθελοντές, ηλικίας 18 έως 64 ετών, ανακάλυψαν πως όσο καλύτερα ενυδατωμένοι ήσαν, τόσο πιθανότερο ήταν να έχουν Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) εντός των φυσιολογικών ορίων.

Ο ΔΜΣ υπολογίζεται όταν διαιρεθεί το νυν σωματικό βάρος (σε κιλά) με το τετράγωνο του ύψους (σε μέτρα). Οι φυσιολογικές τιμές κυμαίνονται μεταξύ 19 και 25. Από 25,1 έως και 29,9 σημαίνουν ότι το άτομο είναι υπέρβαρο, ενώ από 30 και πάνω σημαίνουν ότι είναι παχύσαρκο.

Τα ευρήματα της νέας μελέτης υποδηλώνουν ότι «το επίπεδο ενυδάτωσης του οργανισμού μπορεί να επηρεάζει το σωματικό βάρος», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Τάμι Τσανγκ, επίκουρη καθηγήτρια Οικογενειακής Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του πανεπιστημίου.

Όπως γράφουν η δρ Τσανγκ και οι συνεργάτες της στην επιθεώρηση «Annals of Family Medicine», η μελέτη τους έδειξε πως όσοι εθελοντές ήσαν ανεπαρκώς ενυδατωμένοι είχαν κατά μέσον όρο υψηλότερο ΔΜΣ σε σύγκριση με όσους ήταν καλά ενυδατωμένοι: οι πρώτοι είχαν μέσο ΔΜΣ ίσο με 29 kg/m2 και οι δεύτεροι ίσο με 28 kg/m2.

Η διαφορά αυτή μοιάζει μικρή, αλλά για τον μέσο άνθρωπο αντιστοιχεί σε τουλάχιστον 5 επιπλέον κιλά, λένε οι ερευνητές.

Η μελέτη έδειξε ακόμα πως όσοι εθελοντές προσλάμβαναν ελλιπείς ποσότητες υγρών σε καθημερινή βάση είχαν κατά 50% περισσότερες πιθανότητες να είναι παχύσαρκοι.

Η δρ Τσανγκ επισήμανε ότι οι παρατηρούμενες συσχετίσεις θα μπορούσαν να εξηγηθούν με διάφορους μηχανισμούς, όπως ότι η κατανάλωση άφθονου νερού προκαλεί αίσθημα κορεσμού της πείνας και έτσι μειώνει την πρόσληψη τροφής ή ότι κάποιος που προσλαμβάνει επαρκείς ποσότητες υγρών γενικώς από τη διατροφή του (δηλαδή και μέσω φρούτων, λαχανικών κ.λπ.) τείνει να ακολουθεί πιο υγιεινή διατροφή.

Ή αντιστρόφως μπορεί οι παχύσαρκοι άνθρωποι να μπερδεύουν τα μηνύματα που λαμβάνουν από τον οργανισμό τους και να τρώνε όταν στην πραγματικότητα διψάνε και θα έπρεπε να πιουν νερό.

Τι να κάνετε

Η δρ Τσανγκ συνιστά σε όποιον θέλει να ξέρει αν είναι καλά ενυδατωμένος, να ελέγχει συστηματικά το χρώμα των ούρων του. Αν είναι πολύ ανοικτόχρωμα έως διαφανή, λαμβάνετε από τη διατροφή σας επαρκείς ποσότητες υγρών. Αν όμως είναι κίτρινα ή σκούρα κίτρινα, δεν είστε καλά ενυδατωμένοι.

Προγενέστερες μελέτες στη χώρα μας, έχουν δείξει ότι ο μέσος Έλληνας χρειάζεται 3,5 λίτρα υγρών τώρα το καλοκαίρι και η μέση Ελληνίδα 3 λίτρα, ενώ το χειμώνα οι ημερήσιες ανάγκες είναι κατά 1 λίτρο χαμηλότερες.

Από τις ποσότητες αυτές, μόνο το 50% προέρχεται από το πόσιμο νερό. Το 20-25% προέρχεται από τρόφιμα και το υπόλοιπο 25-30% από άλλα ροφήματα, όπως ο καφές, το τσάι, οι χυμοί κ.λπ.

Πηγή : Web Only


Ψήσιμο και τηγάνισμα αυξάνουν τον κίνδυνο διαβήτη

trome kala

Οι άνθρωποι με οριακά επίπεδα σακχάρου στο αίμα οι οποίοι θέλουν να αποφύγουν τον διαβήτη, ίσως πρέπει να επανεξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο μαγειρεύουν το φαγητό τους, συνιστούν επιστήμονες από τις ΗΠΑ.

Σε μελέτη που πραγματοποίησαν με 100 εθελοντές ανακάλυψαν ότι το βράσιμο, το μαγείρεμα στον ατμό και το ποσέ είναι οι ασφαλέστεροι τρόποι μαγειρέματος, ενώ αντιθέτως το ψήσιμο (στο γκριλ, στα κάρβουνα, στον φούρνο) και το τηγάνισμα είναι οι πιο επιβλαβείς.

Όπως εξηγούν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Diabetologia», όταν τα τρόφιμα μαγειρεύονται σε ξηρή θερμότητα δημιουργούνται ουσίες που ονομάζονται τελικά προϊόντα προχωρημένηςγλυκοζυλίωσης (AGEs).

Τα υψηλά επίπεδα των ουσιών αυτών έχουν σχετισθεί με διαταραγμένη αντοχή στην ινσουλίνη, οξειδωτικό στρες και φλεγμονή, γράφουν οι ερευνητές με επικεφαλής την ελληνικής καταγωγής δρα Έλεν Βλασσάρα, καθηγήτρια Ιατρικής, Γηριατρικής, Παρηγορητικής Φροντίδας & Πειραματικού Διαβήτη στην Ιατρική Σχολή Mount Sinai.

Όλ’ αυτά αυξάνουν τον κίνδυνο εκδηλώσεως διαβήτη, ο οποίος με τη σειρά του μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα της καρδιάς, των ματιών, των νεφρών και άλλων οργάνων.

Η ίδια ερευνητική ομάδα σε προγενέστερη μελέτη της είχε συσχετίσει τις ουσίες AGEs και με την ανάπτυξη άνοιας.

«Όταν εξετάζουμε πάσχοντες από χρόνια νοσήματα όπως ο τύπου 2 διαβήτης και η άνοια και τους ζητάμε να μειώσουν την περιεκτικότητα της διατροφής τους σε AGEs, οι δείκτες της φλεγμονής στον οργανισμό τους μειώνονται», δήλωσε ο επιβλέπων ερευνητής δρ Τζέιμι Ουριμπάρι, καθηγητής Νεφρολογίας στην Ιατρική Σχολή Icahn στο Mount Sinai (ISMMS) της Νέας Υόρκης.

Η νέα μελέτη

Στην παρούσα μελέτη, όμως, οι ερευνητές θέλησαν να μάθουν εάν μια διατροφή φτωχή σε AGEs μπορεί να προστατεύσει ανθρώπους οι οποίοι ήδη κινδυνεύουν να εκδηλώσουν διαβήτη.

Οι εθελοντές τους είχαν ηλικία τουλάχιστον 50 ετών, ήταν παχύσαρκοι και έπασχαν τουλάχιστον από δύο μεταβολικά νοσήματα, όπως υπέρταση, χαμηλή καλή (HDL) χοληστερόλη, υψηλά τριγλυκερίδια ή αυξημένα επίπεδα σακχάρου νηστείας στο αίμα.

Οι 51 από αυτούς άλλαξαν τη διατροφή τους ώστε να περιέχει χαμηλά επίπεδα AGEs. Αυτό το πέτυχαν αποφεύγοντας το τηγάνισμα και κάθε είδους ψήσιμο των φαγητών τους και αντικαθιστώντας το με όσους τρόπους μαγειρέματος συμπεριλαμβάνουν νερό.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι αντί, λ.χ., να τρώνε τηγανητά αυγά έτρωγαν βραστά, αντί για ψητό κοτόπουλο έτρωγαν ποσέ, και αντί για ψητή μπριζόλα έτρωγαν κρεατόσουπα.

Οι οδηγίες των επιστημόνων ήταν ρητές: οι εθελοντές δεν έπρεπε να αλλάξουν τα είδη των τροφίμων που κατανάλωναν αλλά μόνο τον τρόπο μαγειρέματός τους.

Έναν χρόνο αργότερα, όλες οι παράμετροι του στρες και της φλεγμονής στον οργανισμό των εθελοντών είχαν βελτιωθεί αισθητά ενώ είχε μειωθεί και η αντοχή στην ινσουλίνη. Οι εθελοντές είχαν επίσης χάσει λίγα κιλά.

Αντιθέτως, οι 49 εθελοντές οι οποίοι εξακολούθησαν να ακολουθούν μία τυπική, δυτικού τύπου διατροφή που περιέχει πολλά τηγανητά και ψητά φαγητά, παρουσίασαν αυξημένη αντοχή στην ινσουλίνη, οξειδωτικό στρες και φλεγμονή.

Οι αλλαγές αυτές πρακτικά σημαίνουν ότι μέσα σε μόλις έναν χρόνο οι μισοί εθελοντές είχαν μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο διαβήτη και οι άλλοι μισοί τον είχαν αυξήσει, λένε οι ερευνητές.

«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν έντονα ότι έχουμε μία σχέση αιτίας-αποτελέσματος, ότι δηλαδή η μείωση των AGEs οδηγεί σε μείωση του κινδύνου αναπτύξεως διαβήτη, αλλά αυτό θα πρέπει να επαληθευτεί σε μεγαλύτερη μελέτη με διαφορετικούς πληθυσμούς και διατροφικές συνήθειες», είπε ο δρ Ουριμπάρι.

Πηγή : Web Only