ΜΑΣ ΔΟΚΙΜΑΣΑΝ

Η παχυσαρκία προκαλεί 4 στα 10 κρούσματα καρκίνου

tromekala

Επιστήμονες από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας εξέτασαν πάνω από 1.000 μελέτες και διαπίστωσαν ότι τα περιττά κιλά ευθύνονται για τουλάχιστον 13 μορφές καρκίνου

Ισχυρά στοιχεία που συσχετίζουν τα περιττά κιλά με τουλάχιστον 13 μορφές καρκίνου εντόπισε ομάδα εργασίας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) επανεξετάζοντας τα ευρήματα περισσότερων από 1.000 μελετών.

Οπως γράφουν οι επιστήμονες στην «Ιατρική Επιθεώρηση της Νέας Αγγλίας» (NEJM), είναι ήδη τεκμηριωμένο ότι πέντε καρκίνοι είναι πολύ συχνότεροι στους υπέρβαρους και στους παχύσαρκους ανθρώπους. Αυτοί είναι το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου, ο καρκίνος του παχέος εντέρου, του μαστού μετά την εμμηνόπαυση και οι καρκίνοι της μήτρας και του νεφρού.

Η νέα ανάλυση αποδεικνύει ότι υπάρχουν ακόμα οκτώ καρκίνοι που σχετίζονται έντονα με το περιττό λίπος: ο καρκίνος στην καρδιακή μοίρα του στομάχου (είναι το τμήμα του στομάχου που βρίσκεται πιο κοντά στον οισοφάγο), του ήπατος, της χοληδόχου κύστεως, του παγκρέατος, του θυρεοειδούς, των ωοθηκών, το πολλαπλούν μυέλωμα (είναι καρκίνος του αίματος) και το μηνιγγίωμα (είναι όγκος του εγκεφάλου, ο οποίος στο 85% των περιπτώσεων είναι καλοήθης αλλά στο 15% κακοήθης).

Οπως δήλωσε στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» ο δρ Γκράχαμ Κόλντιτζ, καθηγητής Ιατρικής και Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, στο Σεντ Λούις, οι καρκίνοι αυτοί ευθύνονται για το 42% όλων των νέων διαγνώσεων καρκίνου.

«Μόνο το κάπνισμα μπορεί να συγκριθεί με την παχυσαρκία ως περιβαλλοντικός παράγων κινδύνου για καρκίνο» είπε. «Και αυτό είναι πολύ σημαντικό μήνυμα για τους μη καπνιστές. Πλέον η παχυσαρκία βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των παραγόντων που πρέπει να μας προβληματίζουν».

Ο δρ Κόλντιτζ που ηγήθηκε της ομάδας εργασίας της Διεθνούς Υπηρεσίας Ερευνας του Καρκίνου (IARC), η οποία υπάγεται στον ΠΟΥ, εξήγησε ότι το περιττό σωματικό βάρος σχετίζεται με σημαντικές μεταβολικές και ορμονικές δυσλειτουργίες καθώς και με τη χρόνια φλεγμονή – παράγοντες που παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη του καρκίνου.

Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, υπάρχουν μερικές (λίγες) ενδείξεις ότι τα περιττά κιλά θα μπορούσαν να σχετίζονται και με τρεις ακόμα μορφές καρκίνου: του μαστού στους άνδρες, του προστάτη και το διάχυτο λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα (είναι η πιο συχνή μορφή μη Χότζκιν λεμφώματος).

Αντιθέτως, είναι ανεπαρκή τα στοιχεία για να συσχετισθεί η παχυσαρκία με τον καρκίνο του οισοφάγου εκ πλακωδών κυττάρων, του κατώτερου στομάχου (σώμα, πυλωρικό άντρο), του πνεύμονα, της χοληφόρου οδού, του μελανώματος στο δέρμα, των όρχεων, της ουροποιητικής οδού και με τα γλοιώματα του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού.

Με βάση τον ΔΜΣ

Στις μελέτες που εξέτασαν οι ερευνητές, ο κίνδυνος καρκίνου αυξανόταν με τις τιμές Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) πάνω από το φυσιολογικό, δηλαδή πάνω από 25 kg/m2 και σε μερικές μορφές καρκίνου αυξανόταν κατ’ αναλογία με τα περιττά κιλά (όσο περισσότερα τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος).

Μπορεί άραγε το αδυνάτισμα να μειώσει τον κίνδυνο αυτόν; «Αν και έρευνες σε ζώα υποδηλώνουν πως ναι, ανάλογη μελέτη σε ανθρώπους είναι πολύ δύσκολο να γίνει, διότι λίγοι αδυνατίζουν και κατορθώνουν να μην ξαναπαχύνουν ποτέ» απαντά ο δρ Κόλντιτζ. «Ετσι, η προτεραιότητά μας πρέπει να είναι εξαρχής η αποφυγή των περιττών κιλών».

Ο ΔΜΣ υπολογίζεται όταν διαιρεθεί το βάρος (σε κιλά) με το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα (kg/m2). Οι τιμές του από 18,5 έως 24,9 σημαίνουν φυσιολογικό βάρος, από 25 έως 29,9 υπέρβαρο άτομο και από 30 και πάνω παχυσαρκία.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Advertisements

Γαλακτικό οξύ: Αθωώνοντας τον… δαίμονα του πιασίματος

trome kala

«Δεν μπορώ άλλο, γαλάκτωσα!». Οι λίγο πιο έμπειροι δρομείς θα έχετε ακούσει αρκετές φορές τη συγκεκριμένη ατάκα σε προπονήσεις ή αγώνες. Είναι από τις δημοφιλέστερες εκφράσεις που χρησιμοποιούνται για να περιγραφεί η κόπωση και το σφίξιμο που νιώθει ο δρομέας στους μυς του.

Το γαλακτικό οξύ είναι ένα μεταβολικό υποπροϊόν που σχηματίζεται στους μυς όταν εργάζονται και οι απαιτήσεις του οργανισμού σε ενέργεια αυξάνονται. Κατά το παρελθόν έχει δαιμονοποιηθεί και συνεπώς κατηγοριοποιηθεί στους εχθρούς των αθλητών.

Οι κακές γλώσσες έλεγαν πως δεν συνεισφέρει στην καλύτερη απόδοση· αντιθέτως, το γαλακτικό οξύ έχει κατηγορηθεί ότι προκαλεί κόπωση των μυών ενώ ευθύνεται και για τους πόνους από το πιάσιμο.

Εάν όμως παίζαμε με τους επιστήμονες το παιχνίδι αλήθεια ή ψέματα, εκείνοι θα απαντούσαν με κατηγορηματικό τρόπο ότι όλα τα παραπάνω είναι αναληθή.

«Ο,τι παράγει από τη φύση του ο ανθρώπινος οργανισμός δεν μπορεί να είναι βλαπτικό. Αυτές οι αντιλήψεις έχουν αναθεωρηθεί» τονίζει ο αναπληρωτής καθηγητής στο ΤΕΦΦΑ του Πανεπιστημίου Αθηνών, ειδικός στην άσκηση για όλους, Νικήτας Νικηταράς.

Αλλωστε, πρόσφατες έρευνες αθωώνουν το γαλακτικό οξύ, με τους ερευνητές να επιμένουν ότι οι παλιές θεωρίες πρέπει να παραμεριστούν.

Οι αλήθειες και τα ψέματα για το γαλακτικό οξύ μέσα από επτά ερωτήσεις:

Τι είναι το γαλακτικό οξύ;

«Παράγεται κατά την έντονη άσκηση και συνεπώς αποτελεί προϊόν του ανθρώπινου εργοστασίου» απαντά ο κ. Νικηταράς σε εκείνους που ακόμη πιστεύουν ότι το γαλακτικό οξύ είναι απόβλητο.

Αντίθετα, νεότερα δεδομένα δείχνουν ότι πρόκειται για έναν σημαντικό βοηθό του οργανισμού, ιδίως όταν αυτός καλείται να αντεπεξέλθει σε πιεστικές και κοπιαστικές καταστάσεις.

tromekala

Πώς και πότε το παράγει ο οργανισµός;

Το σώμα παράγει γαλακτικό οξύ όταν διασπά υδατάνθρακες για ενέργεια. Κατά την υπομέγιστη προπόνηση, το λίπος είναι η κύρια πηγή ενέργειας που χρησιμοποιεί ο οργανισμός.

Ομως, όταν ο αθλητής φθάσει στο 50% της μέγιστης ικανότητάς του, ο οργανισμός στρέφεται στους υδατάνθρακες για να τροφοδοτήσει την άσκηση. Οσο περισσότερο χρησιμοποιεί τους υδατάνθρακες τόσο περισσότερο γαλακτικό οξύ παράγει.

Είναι ένοχο για τη µυϊκή κόπωση;

Οι αθλητές και κυρίως οι προπονητές παλαιάς κοπής πιστεύουν ότι το γαλακτικό οξύ ευθύνεται για τη μυϊκή κόπωση, επειδή τους οξειδώνει αρκετά ώστε να συσπώνται αποτελεσματικά. Αυτή όμως η πεποίθηση είναι αναληθής. Και αυτό γιατί το γαλακτικό οξύ δεν ευθύνεται για τη διαδικασία αυτή.

Μάλιστα, πρόσφατες μελέτες συνδέουν το γαλακτικό οξύ με τον περιορισμό της κόπωσης καθώς μετριάζει τις επιπτώσεις ενός φαινομένου που ονομάζεται αποπόλωση.

Προκαλεί πιάσιµο των µυών;

Η απάντηση που δίνουν οι επιστήμονες είναι κατηγορηματική και συνοψίζεται στο «όχι». Απόδειξη; Οταν κάποιος διανύει μεγάλες αποστάσεις ακολουθώντας μια άσκηση χαμηλής έντασης παράγει πολύ λίγο γαλακτικό οξύ, αλλά την επόμενη ημέρα οι μύες είναι ιδιαίτερα πιασμένοι.

Συνεπώς, σύμφωνα με τους ίδιους, το πιάσιμο είναι μια ζημιά που προκαλείται από οξειδωτικό στρες και φλεγμονή.

«Ο τρόπος με τον οποίο τελειώνουν οι αθλητές την άσκηση είναι το ωμέγα της προπόνησης. Οι ασκήσεις αποθεραπείας ώστε να επανέλθουν οι μύες στη φυσική τους διάσταση αλλά και το μπάνιο πρέπει να αποτελούν μέρος της ρουτίνας τους, ώστε να χαλαρώσει το μυϊκό σύστημα» τονίζει ο κ. Νικηταράς.

Το γαλακτικό οξύ συνεισφέρει στην άσκηση;

Η αναγέννηση των μιτοχονδρίων έχει συνδεθεί με την παραγωγή γαλακτικού οξέος. Η ανακάλυψη έγινε το 2006 από τους ερευνητές του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Τότε ο καθηγητής Φυσιολογίας της Ασκησης Τζορτζ Μπρουκς κατέληξε στο εξής συμπέρασμα: «Η άσκηση αυξάνει την παραγωγή μιτοχονδρίων στα μυϊκά κύτταρα. Στα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας – δηλαδή, στα μιτοχόνδρια – το γαλακτικό οξύ καίγεται ως καύσιμο».

Οι καλύτεροι αθλητές παράγουν λιγότερο;

Το παράδειγμα των Αμερικανών Μάικλ Φελπς και Μεμπ Κεφλεζίγκι πιθανόν να προκαλέσει αρχικά σύγχυση, είναι όμως ενδεικτικό για το πόσο ωφέλιμο είναι το γαλακτικό οξύ.

Μερικοί από τους καλύτερους αθλητές, όπως ο πολυολυμπιονίκης κολυμβητής και ο πρωταθλητής μαραθωνοδρόμος, φαίνεται να παράγουν λιγότερο γαλακτικό οξύ κατά την έντονη άσκηση συγκριτικά με αθλητές μικρότερου βεληνεκούς.

Σε αυτό το εύρημα πατούσαν και οι παλαιότερες θεωρίες: πίστευαν, δηλαδή, ότι το γαλακτικό οξύ είναι ένα υποπροϊόν – ή ακόμη χειρότερα ένα τοξικό απόβλητο – που όχι μόνο δεν βοηθά στις επιδόσεις των αθλητών αλλά τις σαμποτάρει προκαλώντας μυϊκή κόπωση.

Γι’ αυτό και μερίδα προπονητών ακολουθούσε πιστά τον κανόνα του γαλακτικού κατωφλιού – συμβούλευαν δηλαδή τους αθλητές να μην ξεπερνούν το σημείο έντασης της άσκησης που πυροδοτεί την παραγωγή και συσσώρευση γαλακτικού οξέος.

Τελικά, ποιο είναι το µυστικό των πρωταθλητών;  

Τόσο ο Φελπς όσο και ο Κεφλεζίγκι δεν παράγουν λιγότερο γαλακτικό οξύ για να αποδίδουν περισσότερο. Αντίθετα, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι χρησιμοποιούν περισσότερο για την παραγωγή ενέργειας.

Ειδικότερα έχει υπολογιστεί  ότι περίπου το 75% του γαλακτικού οξέος που παράγεται εντός των μυϊκών κυττάρων χρησιμοποιείται ως καύσιμο και το υπόλοιπο 25% διαρρέει στο αίμα.

Οι επιστήμονες συμπεραίνουν λοιπόν ότι οι αθλητές που σπάνε τα ρεκόρ καίνε το 85% του γαλακτικού οξέος και γι’ αυτό στο αίμα τους ανιχνεύονται μικρότερες ποσότητες.

«Σε κάθε περίπτωση», επισημαίνει ο κ. Νικηταράς, «οι αθλούμενοι θα πρέπει να έχουν το εξής κατά νου: ο Ιπποκράτης ήταν μεν υπέρμαχος της άσκησης με μέτρο, όμως δεν παρέλειψε να δώσει συμβουλές για τον πρωταθλητισμό.

»Ελεγε, λοιπόν, ότι οι αθλητές θα πρέπει να γνωρίζουν ότι όσο πιο αργά και όσο πιο σταδιακά οδηγήσουν τον οργανισμό τους στην κατάκτηση μιας επίδοσης τόσο πιο σίγουρο είναι ότι θα διατηρήσουν την επίδοση αυτή. Και αυτό συνάδει με τα επιστημονικά τεκμήρια».

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ – ΤΡΕΧΩ


Θερμιδικές «βόμβες» που κάνουν καλό στην υγεία μας

download

Συνήθως, όταν θέλουμε να ακολουθήσουμε μια υγιεινή διατροφή επιλέγουμε τροφές με λίγες θερμίδες, αλλά αυτός ο μύθος όχι μόνο δεν ισχύει, αλλά ευτυχώς τα καλά νέα αναφέρουν, ότι μπορούμε να επιλέξουμε μια καθ’όλα υγιεινή διατροφή καταναλώνοντας τροφές με πολλές θερμίδες.

Οι τροφές με πολλές θερμίδες μπορούν να προσφέρουν αρκετά από τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, που χρειάζεται ο οργανισμός μας, οπότε διαβάστε την παρακάτω λίστα και καταναλώστε άφοβα ό,τι περιέχεται σε αυτή.

Ελαιόλαδο

Το ελαιόλαδο έχει αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής νόσου. Προστατεύει από ορισμένες μορφές καρκίνου και είναι καλό για τα οστά. Μια κουταλιά της σούπας έξτρα παρθένο ελαιόλαδο έχει 120 θερμίδες.

Φυστικοβούτυρο

Είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες και υγιεινά λίπη και έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε χοληστερόλη. Το φυστικοβούτυρο θεωρείται από τους ειδικούς, ότι βελτιώνει την καύση του λίπους, συμβάλλει στη συσσώρευση της μυϊκής μάζας και βοηθά στην καρδιαγγειακή υγεία. Βέβαια με 100 θερμίδες ανά κουταλιά της σούπας πρέπει να καταναλώνεται με μέτρο.

Κινόα

Είναι η μόνη τροφή ολικής αλέσεως με 9 απαραίτητα αμινοξέα, γεγονός που σημαίνει ότι πρόκειται για πλήρη πρωτεΐνη. Η κινόα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ίνες και ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, τα οποία κάνουν καλό στην καρδιά και ελέγχουν το διαβήτη. Πρέπει ωστόσο να την καταναλώνετε με μέτρο όπως θα κάνατε με τα ζυμαρικά και το ρύζι, αφού κάθε φλιτζάνι μαγειρεμένης κινόα περιέχει 222 θερμίδες.

Ξηροί καρποί

Καρύδια, φουντούκια, αμύγδαλα και φιστίκια (ωμά ή ψημένα) βοηθούν στον έλεγχο της γλυκόζης του αίματος και των λιπιδίων. Είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και πρωτεΐνες, αλλά έχετε κατά νου ότι ανά 30 γραμμάρια «καραδοκούν» 160 με 190 θερμίδες.

Αβοκάντο

Τα αβοκάντο είναι μία τροφή πλούσια σε λουτεΐνη, φυτικές ίνες, βιταμίνες Β6 και Ε, κάλιο, μαγνήσιο και φολικό οξύ. Τα μονοακόρεστα λίπη βοηθούν στη μείωση της κακής χοληστερόλης και μπορεί να αποτρέψουν καρδιακές παθήσεις. Ένα μεσαίο αβοκάντο έχει περίπου 276 θερμίδες.

Γκρανόλα

Η γκρανόλα είναι φτιαγμένη με σιτάρι ολικής αλέσεως και συμπιεσμένους ξηρούς καρπούς και περιέχει μελάσα, μέλι, νέκταρ αγαύης ή ζάχαρη και είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και αιθέρια έλαια. Ένα φλιτζάνι περιέχει περίπου 597 θερμίδες, σχεδόν το ίδιο με ένα πλήρες γεύμα.

Μάνγκο

Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνες Α, Β6 και C και βοηθά στη ρύθμιση της γλυκόζης του αίματος και την πέψη, ενισχύοντας την καλή όραση και το υγιές δέρμα. Το μάνγκο είναι επίσης πλούσιο σε κάλιο και μαγνήσιο, στοιχεία που βοηθούν στην καρδιαγγειακή υγεία. Ένα μεσαίο μάνγκο έχει 130 θερμίδες.

Μπανάνες

Οι μπανάνες είναι πλούσιες σε βιταμίνη Α, θειαμίνη, ριβοφλαβίνη, νιασίνη, βιταμίνη Β6, φολικό οξύ, φυτικές ίνες και κάλιο. Αποτελούν ένα θρεπτικό σνακ που θα σας δώσει την αίσθηση κορεσμού για αρκετή ώρα. Μια μεγάλη μπανάνα διαθέτει 120 θερμίδες, διπλάσιες δηλαδή από τα άλλα φρούτα, αλλά τα οφέλη της είναι ανεκτίμητα.

Καλαμπόκι

Το καλαμπόκι έχει εξαιρεθεί από πολλές δίαιτες λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε άμυλο. Ωστόσο, περιέχει φυτικές ίνες, βιταμίνες Β6 και C και σίδηρο, άρα αν το καταναλώσετε με μέτρο, λαμβάνετε όλα αυτά τα θρεπτικά συστατικά μόνο με 124 θερμίδες ανά φλιτζάνι.

Ψωμί ολικής αλέσεως

Το ψωμί ολικής αλέσεως περιλαμβάνει πίτουρο, ενδοσπέρμιο και φύτρο και είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, βιταμίνες του συμπλέγματος Β και Ε, ενώ θεωρείται ευεργετικό για την πέψη και τη δυσκοιλιότητα. Βοηθά στον έλεγχο του διαβήτη τύπου 2 και προάγει την υγεία της καρδιάς. Μια φέτα περιέχει περίπου 100 θερμίδες, ένα λογικό ποσό δηλαδή, για τα οφέλη που παρέχει.

Πηγή:clickatlife.gr


Πως να «ξυπνήσετε» τον μεταβολισμό σας

trome kala man pushups

«Φταίει ο μεταβολισμός μου»: η έκφραση αυτή ακούγεται συχνά από κάποιους που προσπαθούν να χάσουν λίγα ή πολλά περιττά κιλά, για να αιτιολογήσουν είτε το ότι πάχυναν είτε το ότι δυσκολεύονται να αδυνατίσουν.

Τι είναι όμως ο μεταβολισμός και πόσο επηρεάζει το σωματικό μας βάρος; Γεννιόμαστε με αυτόν ή αλλάζει με την ηλικία; Και γιατί οι άνδρες έχουν καλύτερο μεταβολισμό από ό,τι οι γυναίκες; Ο διαιτολόγος-διατροφολόγος Γιάννης Χρύσου, γενικός γραμματέας του Ελληνικού Ινστιτούτου Διατροφής, έχει τις απαντήσεις.

Τι είναι ο μεταβολισμός;

Μεταβολισμός είναι το σύνολο των βιοχημικών διαδικασιών που λαμβάνουν μέρος σε έναν οργανισμό με σκοπό τη διατήρησή του στη ζωή, την ανάπτυξη, την κίνηση και την πέψη, καθώς και τη μεταφορά θρεπτικών συστατικών στα σημεία όπου απαιτούνται.

Ο μεταβολισμός διακρίνεται στον καταβολισμό κατά τον οποίο ο οργανισμός χρησιμοποιεί οργανικό υλικό με σκοπό την παραγωγή ενέργειας και στον αναβολισμό κατά τον οποίο χρησιμοποιεί την ενέργεια για τη σύνθεση συστατικών των κυττάρων.

Για τη λειτουργία του μεταβολισμού απαιτείται η κατανάλωση ενέργειας (θερμίδων). Το ποσό της ενέργειας αυτής είναι ο μεταβολικός ρυθμός, ο οποίος διακρίνεται στον μεταβολικό ρυθμό ηρεμίας και στον ρυθμό δραστηριότητας. Ο μεταβολικός ρυθμός ηρεμίας (ή βασικός μεταβολικός ρυθμός) είναι το ποσό της ενέργειας που απαιτείται για τη διατήρηση ενός οργανισμού στη ζωή σε κατάσταση ηρεμίας. Συνήθως αποτελεί το 70% του συνολικού μεταβολικού ρυθμού.

Ο μεταβολικός ρυθμός δραστηριότητας είναι ο ρυθμός ηρεμίας συν το ποσό της ενέργειας που απαιτείται για την εκπλήρωση των καθημερινών δραστηριοτήτων και της πέψης. Ο μεταβολικός ρυθμός δραστηριότητας είναι ουσιαστικά οι θερμίδες που πρέπει να καταναλώνουμε για να συντηρούμε το βάρος μας.

Από τι επηρεάζεται ο βασικός μεταβολικός ρυθμός;

Αρχικά εξαρτάται από το φύλο, το ύψος και την ηλικία – παραμέτρους στις οποίες δεν μπορούμε να παρέμβουμε. Επηρεάζεται, επίσης, έντονα από τα επίπεδα ορισμένων ορμονών (όπως αυτές του θυρεοειδούς), αλλά και από τη λήψη αντικαταθλιπτικών φαρμάκων.

Καθοριστική επιρροή, όμως, ασκεί η μυϊκή μάζα, η μείωση της οποίας με την πάροδο της ηλικίας είναι και η βασική αιτία για την οποία ελαττώνεται ο μεταβολικός ρυθμός καθώς μεγαλώνουμε.

Η μείωση αυτή συμβαίνει από την ηλικία των 30 ετών και γίνεται εντονότερη μετά την ηλικία των 50, ενώ ειδικά στις γυναίκες εντείνεται με την είσοδο στην κλιμακτήριο και την ελάττωση των επιπέδων των οιστρογόνων. Η μυϊκή μάζα εξηγεί επίσης γιατί οι άνδρες έχουν υψηλότερο μεταβολικό ρυθμό από τις γυναίκες (το ανδρικό σώμα έχει περισσότερη μυϊκή μάζα απ’ ό,τι το γυναικείο).

Μπορεί να αυξηθεί;

Μπορεί να επηρεαστεί από την ποσότητα του μυϊκού ιστού που υπάρχει σε έναν οργανισμό. Εφόσον λοιπόν αυξηθεί ο μυϊκός ιστός, παράλληλα θα αυξηθεί και ο βασικός μεταβολικός ρυθμός – και αυτό μπορούμε να το επιτύχουμε με τη συστηματική γυμναστική.

Επιπλέον υπάρχουν αναφορές που συσχετίζουν την πρόσληψη συγκεκριμένων θρεπτικών συστατικών με ελαφρά αύξησή του, η οποία όμως δεν είναι τέτοια ώστε από μόνη της να συμβάλλει στην απώλεια ή στον έλεγχο του βάρους.

Ποιοι είναι οι παράγοντες που τον επιβραδύνουν;

Οι συνεχείς δίαιτες και κυρίως η διατροφή με λίγες θερμίδες ευθύνονται σε σημαντικό βαθμό για την περαιτέρω μείωσή του. Το γεγονός αυτό αποδίδεται κυρίως σε ρυθμιστικούς μηχανισμούς του οργανισμού που ελέγχονται από τον υποθάλαμο (είναι μία δομή του εγκεφάλου) και δευτερευόντως στη μείωση του μυϊκού ιστού λόγω της απότομης απώλειας βάρους.
Ορισμοί

Μεταβολισμός είναι οι διεργασίες με τις οποίες ο οργανισμός μετατρέπει ό,τι τρώμε και ό,τι πίνουμε σε ενέργεια

Βασικός μεταβολικός ρυθμός είναι η ενέργεια (θερμίδες) που χρησιμοποιεί ο οργανισμός για όλες τις «κρυφές» λειτουργίες του (λ.χ. αναπνοή, κυκλοφορία του αίματος, προσαρμογή ορμονικών επιπέδων, επιδιόρθωση κυττάρων).

Μεταβολικός ρυθμός δραστηριότητας είναι ο βασικός μεταβολικός ρυθμός συν οι θερμίδες που χρειαζόμαστε για την διεκπεραίωση των καθημερινών δραστηριοτήτων και της πέψης.

Παχαίνουμε επειδή καταναλώνουμε περισσότερες θερμίδες απ’ όσες χρειάζεται και καίει ο οργανισμός. Οι περιττές θερμίδες αποθηκεύονται στο σώμα με τη μορφή λίπους.

Αριθμοί

70% των ημερήσιων θερμίδων που καίμε, προορίζονται για τις βασικές λειτουργίες

30% των θερμίδων προορίζονται για την εκτέλεση των καθημερινών δραστηριοτήτων και την θερμογένεση (παραγωγή θερμότητας) από την πέψη

2-8% ελαττώνεται ο βασικός μεταβολικός ρυθμός κάθε δεκαετία μετά την ηλικία των 30 ετών, εάν κάποιος δεν γυμνάζεται συστηματικά

Ο βασικός μεταβολικός ρυθμός επηρεάζεται από:

* Την σύσταση του σώματος. Όσο περισσότερη μυϊκή μάζα έχει κάποιος, τόσο ταχύτερος είναι (άρα καίει περισσότερες θερμίδες ακόμα και όταν δεν κινείται). Το ίδιο και όταν κάποιος έχει πολλά περιττά κιλά (το σώμα χρειάζεται περισσότερες θερμίδες για να λειτουργεί ομαλά).

* Το φύλο. Οι άνδρες συνήθως έχουν λιγότερο σωματικό λίπος και περισσότερη μυϊκή μάζα από τις γυναίκες ίδιας ηλικίας και βάρους, και έτσι καίνε περισσότερες θερμίδες

* Την ηλικία. Καθώς μεγαλώνουμε, η μυϊκή μάζα τείνει να ελαττώνεται και το σωματικό λίπος να αυξάνεται, οπότε κάνουμε λιγότερες καύσεις.

* Νοσήματα. Προβλήματα όπως ο υποθυρεοειδισμός και το σύνδρομο Cushing μπορεί να επιβραδύνουν κάπως τον μεταβολικό ρυθμό, ενώ άλλα όπως ο υπερθυρεοειδισμός να τον επιταχύνουν.

Όργανα που ρυθμίζουν τον μεταβολισμό

Ο βασικός μεταβολικός ρυθμός ελέγχεται από τον θυρεοειδή αδένα, ο οποίος με τη σειρά του ελέγχεται από τον υποθάλαμο του εγκεφάλου. Ρόλο παίζει επίσης το πάγκρεας.

Για να τον αυξήσετε

1. Να κάνετε ασκήσεις με βάρη ή/και με αντιστάσεις. Κάθε κιλό μυϊκής μάζας στο σώμα καίει περίπου 12 θερμίδες την ημέρα μόνο για να συντηρηθεί, ενώ κάθε κιλό σωματικού λίπους καίει μόλις 4. Επιπλέον, μετά τις ασκήσεις για αύξηση της μυϊκής μάζας, οι μύες είναι ενεργοποιημένοι σε όλο το σώμα.

2. Να κάνετε αεροβική. Η αεροβική (λ.χ. περπάτημα με γρήγορο βήμα, τζόγγινγκ, χορός, ποδηλασία, κολύμπι κ.τ.λ.) μπορεί να μην αυξάνει την μυϊκή μάζα, αλλά διατηρεί αυξημένο τον μεταβολισμό τις ώρες μετά την ολοκλήρωσή της. Το κλειδί είναι να «τα δώσετε όλα» στη διάρκειά της.

3. Να είστε όσο πιο δραστήριοι μπορείτε. Όσο λιγότερο κάθεστε μέσα στην ημέρα, τόσο το καλύτερο για τον μεταβολισμό σας.

4. Να πίνετε επαρκείς ποσότητες υγρών. Ο οργανισμός χρειάζεται νερό για να κάνει καύσεις και η αφυδάτωση ευνοεί την επιβράδυνση του μεταβολισμού.

5. Μην κάνετε αυστηρές δίαιτες (κάτω από 1.000 θερμίδες την ημέρα). Όταν ο οργανισμός αντιλαμβάνεται πως υπάρχει στέρηση θερμίδων, αντιδρά επιβραδύνοντας τον βασικό μεταβολικό ρυθμό, ούτως ώστε να «αποθηκεύσει» θερμίδες απαραίτητες για την επιβίωσή του.

6. Να τρώτε λίγο και συχνά (κάθε 3-4 ώρες) στο πλαίσιο μιας υγιεινής διατροφής. Μελέτες έχουν δείξει ότι αυτό διατηρεί σε υψηλά επίπεδα τον μεταβολισμό και επίσης περιορίζει την υπερκατανάλωση φαγητού.

7. Να τρώτε πικάντικα φαγητά. Μελέτες έχουν συσχετίσει την καψαϊκίνη (είναι το συστατικό που προσδίδει στα καυτερά τρόφιμα, όπως η κόκκινη πιπεριά την χαρακτηριστική γεύση τους) με ελαφρά και παροδική αύξηση του βασικού μεταβολικού ρυθμού.

8. Να πίνετε σκέτο καφέ. Μελέτες έχουν δείξει πως μπορεί να αυξήσει λίγο και παροδικά τον μεταβολισμό

9. Να πίνετε πράσινο ή oolongτσάι. Μελέτες έχουν δείξει πως ο συνδυασμός καφεϊνης και κατεχινών (είναι συστατικά αυτών των τσαγιών) μπορεί να ωθήσουν το σώμα να καίει περισσότερες θερμίδες.

ΠΗΓΕΣ: Mayo Clinic, Academy of Nutrition and Dietetics (US),Medical Research Council (UK), Nemours Foundation (US)

 

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία


Καλύτερος για την καρδιά ένας μεγάλος περίπατος την ημέρα

walking_533

Oι παρατεταμένες, χαμηλής εντάσεως δραστηριότητες, όπως το περπάτημα, προστατεύουν περισσότερο την καρδιαγγειακή υγεία, αναφέρουν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Μάαστριχ.

Σε μικρή μελέτη διαπίστωσαν ότι οι εθελοντές τους που άρχισαν να περπατούν χαλαρά επί αρκετές ώρες την ημέρα, καθώς και να στέκονται όρθιοι, παρουσίασαν μεγαλύτερες βελτιώσεις στην ευαισθησία στην ινσουλίνη και στα επίπεδα των λιπιδίων (χοληστερόλης, τριγλυκεριδίων) του αίματος.

Και οι δύο βελτιώσεις σημαίνουν καλύτερη καρδιαγγειακή υγεία.

Όπως εξηγούν οι Ολλανδοί επιστήμονες στην επιθεώρηση «PloS One», πραγματοποίησαν τη μελέτη τους σε 18 εθελοντές, ηλικίας 19-24 ετών, οι οποίοι δεν γυμνάζονταν. Οι ερευνητές τους χώρισαν σε τρεις ομάδες.

Από τους νέους της πρώτης ομάδας ζήτησαν να συνεχίσουν να κάνουν ό,τι έκαναν – δηλαδή να περνούν το μεγαλύτερο μέρος της μέρας τους (14 ώρες) καθιστοί.

Από εκείνους της δεύτερης ζήτησαν να περνούν καθιστοί 13 ώρες την ημέρα και να προπονούνται σκληρά στο γυμναστήριο επί μία ώρα.

Τέλος από τους εθελοντές της τρίτης ομάδας ζήτησαν να περνούν καθιστοί 6 ώρες την ημέρα, να κάνουν τις μετακινήσεις τους με τα πόδια ούτως ώστε να συμπληρώνουν 4 ώρες περπάτημα την ημέρα, και να στέκονται όρθιοι άλλες 2 ώρες.

Όπως διαπίστωσαν, παρότι με την σκληρή προπόνηση στο γυμναστήριο και με το παρατεταμένο περπάτημα και την ορθοστασία οι νέοι έκαιγαν παραπλήσιο αριθμό θερμίδων, όσοι περπατούσαν παρουσίασαν πολύ μεγαλύτερες βελτιώσεις στη χοληστερόλη και τα άλλα λιπίδια, καθώς και στην ευαισθησία του οργανισμού τους στην ινσουλίνη.

«Μία ώρα σκληρή προπόνηση την ημέρα δεν μπορεί να αντισταθμίσει τις αρνητικές συνέπειες που έχει η παρατεταμένη ακινησία στα επίπεδα των λιπιδίων και στην ευαισθησία στην ινσουλίνη», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Χανς Σάβελμπεργκ, αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Επιστήμης Ανθρώπινης Κίνησης του Ιατρικού Κέντρου του πανεπιστημίου.

Και συνέχισε: «Η μείωση της ακινησίας με χαμηλής εντάσεως δραστηριότητες, όπως το περπάτημα με χαλαρό βήμα επί πολλή ώρα, είναι πιο αποτελεσματική για την βελτίωση αυτήν των δεικτών».

Πηγή : Web Only


Τα σπαράγγια ρυθμίζουν το «ζάχαρο»

Untitled-30722

Τα σπαράγγια μπορεί να αποτελούν ένα νέο, πανίσχυρο όπλο στη μάχη εναντίον του διαβήτη, αναφέρει η «Βρετανική Επιθεώρηση Διατροφής» (BJN).

Επιστήμονες ανακάλυψαν ότι η καθημερινή κατανάλωσή τους μπορεί να διατηρήσουν υπό έλεγχο τα επίπεδα σακχάρου (γλυκόζης) στο αίμα και να διεγείρουν την παραγωγή ινσουλίνης από τον οργανισμό.

Η ινσουλίνη είναι η ορμόνη του παγκρέατος που διασπά τη γλυκόζη.

Τη σχετική μελέτη πραγματοποίησαν σε ποντίκια επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Καράτσι, στο Πακιστάν. Τα ζώα είχαν αυξημένα επίπεδα σακχάρου και χαμηλά επίπεδα ινσουλίνης.

Οι ερευνητές τα χώρισαν σε δύο ομάδες, χορηγώντας στα μισά εκχύλισμα σπαραγγιών. Τα ζώα έτρωγαν καθημερινά και επί 28 ημέρες το εκχύλισμα των σπαραγγιών, σε μικρές ή μεγάλες δόσεις.

Όταν οι ερευνητές τα εξέτασαν, διαπίστωσαν πως τα χαμηλά επίπεδα του εκχυλίσματος μείωσαν τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα τους, αλλά δεν βελτίωσαν την παραγωγή της ινσουλίνης.

Οι υψηλές δόσεις του εκχυλίσματος, όμως, αύξησαν σημαντικά την παραγωγή της ινσουλίνης και μείωσαν πολύ το σάκχαρο.

Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν προγενέστερες μελέτες για τα οφέλη των σπαραγγιών στην ρύθμιση του σακχάρου. Μία από αυτές είχε δημοσιευθεί το 2006 στην «Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση» (BMJ) και είχε δείξει πως τα σπαράγγια αυξάνουν κατά 81% την πρόσληψη γλυκόζης από τους μυς και τους ιστούς του σώματος.

Πηγή : Web Only


Η γυμναστική προστατεύει από τον καρκίνο του προστάτη

Η συστηματική γυμναστική μπορεί να ελαττώνει γενικώς τις πιθανότητες εκδηλώσεως καρκίνου του προστάτη και ειδικώς τον κίνδυνο να παρουσιάσει ένας άνδρας σοβαρή μορφή της νόσου, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Η μελέτη διεξήχθη από επιστήμονες του Ιατρικού Κέντρου Veterans Affairs του Ντάρχαμ της Βορείου Καρολίνας και δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Cancer» την οποία εκδίδει η Αμερικανική Εταιρεία Καρκίνου (ACS).

man-running-3cfa0

Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον δρα Λάιονελ Λ. Μπανέζ, αξιολόγησαν 307 άνδρες, οι οποίοι θα υποβάλλονταν σε βιοψία προστάτη, ζητώντας τους να συμπληρώσουν ειδικό ερωτηματολόγιο που θα αξιολογούσε το επίπεδο της φυσικής δραστηριότητάς τους.

Με βάση τις απαντήσεις τους, οι άνδρες χωρίσθηκαν σε τέσσερις κατηγορίες: καθιστικοί, ήπια δραστήριοι, μετρίως δραστήριοι και πολύ δραστήριοι.

Όσοι από αυτούς ήταν μετρίως ή πολύ δραστήριοι διέτρεχαν κατά 53% λιγότερες πιθανότητες να δουν θετικό αποτέλεσμα στη βιοψία τους, σε σύγκριση με όσους διήγαν καθιστική ζωή ή ήταν ήπια δραστήριοι.

Απ’ όσους εξάλλου διαγνώστηκαν τελικά με καρκίνο του προστάτη, όσοι γυμνάζονταν συστηματικά είχαν κατά 13% λιγότερες πιθανότητες να πάσχουν από επιθετικές μορφές της νόσου, δηλαδή από υψηλού βαθμού κακοήθειας όγκους οι οποίοι μπορεί να εξελιχθούν και να εξαπλωθούν γρήγορα.

Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει ότι η γυμναστική είναι ωφέλιμη για τους άνδρες που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο του προστάτη, ελαττώνοντας σημαντικά τις πιθανότητες θανάτου από τη νόσο.

Πηγή : Web Only