ΜΑΣ ΔΟΚΙΜΑΣΑΝ

Η παχυσαρκία προκαλεί 4 στα 10 κρούσματα καρκίνου

tromekala

Επιστήμονες από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας εξέτασαν πάνω από 1.000 μελέτες και διαπίστωσαν ότι τα περιττά κιλά ευθύνονται για τουλάχιστον 13 μορφές καρκίνου

Ισχυρά στοιχεία που συσχετίζουν τα περιττά κιλά με τουλάχιστον 13 μορφές καρκίνου εντόπισε ομάδα εργασίας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) επανεξετάζοντας τα ευρήματα περισσότερων από 1.000 μελετών.

Οπως γράφουν οι επιστήμονες στην «Ιατρική Επιθεώρηση της Νέας Αγγλίας» (NEJM), είναι ήδη τεκμηριωμένο ότι πέντε καρκίνοι είναι πολύ συχνότεροι στους υπέρβαρους και στους παχύσαρκους ανθρώπους. Αυτοί είναι το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου, ο καρκίνος του παχέος εντέρου, του μαστού μετά την εμμηνόπαυση και οι καρκίνοι της μήτρας και του νεφρού.

Η νέα ανάλυση αποδεικνύει ότι υπάρχουν ακόμα οκτώ καρκίνοι που σχετίζονται έντονα με το περιττό λίπος: ο καρκίνος στην καρδιακή μοίρα του στομάχου (είναι το τμήμα του στομάχου που βρίσκεται πιο κοντά στον οισοφάγο), του ήπατος, της χοληδόχου κύστεως, του παγκρέατος, του θυρεοειδούς, των ωοθηκών, το πολλαπλούν μυέλωμα (είναι καρκίνος του αίματος) και το μηνιγγίωμα (είναι όγκος του εγκεφάλου, ο οποίος στο 85% των περιπτώσεων είναι καλοήθης αλλά στο 15% κακοήθης).

Οπως δήλωσε στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» ο δρ Γκράχαμ Κόλντιτζ, καθηγητής Ιατρικής και Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, στο Σεντ Λούις, οι καρκίνοι αυτοί ευθύνονται για το 42% όλων των νέων διαγνώσεων καρκίνου.

«Μόνο το κάπνισμα μπορεί να συγκριθεί με την παχυσαρκία ως περιβαλλοντικός παράγων κινδύνου για καρκίνο» είπε. «Και αυτό είναι πολύ σημαντικό μήνυμα για τους μη καπνιστές. Πλέον η παχυσαρκία βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των παραγόντων που πρέπει να μας προβληματίζουν».

Ο δρ Κόλντιτζ που ηγήθηκε της ομάδας εργασίας της Διεθνούς Υπηρεσίας Ερευνας του Καρκίνου (IARC), η οποία υπάγεται στον ΠΟΥ, εξήγησε ότι το περιττό σωματικό βάρος σχετίζεται με σημαντικές μεταβολικές και ορμονικές δυσλειτουργίες καθώς και με τη χρόνια φλεγμονή – παράγοντες που παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη του καρκίνου.

Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, υπάρχουν μερικές (λίγες) ενδείξεις ότι τα περιττά κιλά θα μπορούσαν να σχετίζονται και με τρεις ακόμα μορφές καρκίνου: του μαστού στους άνδρες, του προστάτη και το διάχυτο λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα (είναι η πιο συχνή μορφή μη Χότζκιν λεμφώματος).

Αντιθέτως, είναι ανεπαρκή τα στοιχεία για να συσχετισθεί η παχυσαρκία με τον καρκίνο του οισοφάγου εκ πλακωδών κυττάρων, του κατώτερου στομάχου (σώμα, πυλωρικό άντρο), του πνεύμονα, της χοληφόρου οδού, του μελανώματος στο δέρμα, των όρχεων, της ουροποιητικής οδού και με τα γλοιώματα του εγκεφάλου ή του νωτιαίου μυελού.

Με βάση τον ΔΜΣ

Στις μελέτες που εξέτασαν οι ερευνητές, ο κίνδυνος καρκίνου αυξανόταν με τις τιμές Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) πάνω από το φυσιολογικό, δηλαδή πάνω από 25 kg/m2 και σε μερικές μορφές καρκίνου αυξανόταν κατ’ αναλογία με τα περιττά κιλά (όσο περισσότερα τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος).

Μπορεί άραγε το αδυνάτισμα να μειώσει τον κίνδυνο αυτόν; «Αν και έρευνες σε ζώα υποδηλώνουν πως ναι, ανάλογη μελέτη σε ανθρώπους είναι πολύ δύσκολο να γίνει, διότι λίγοι αδυνατίζουν και κατορθώνουν να μην ξαναπαχύνουν ποτέ» απαντά ο δρ Κόλντιτζ. «Ετσι, η προτεραιότητά μας πρέπει να είναι εξαρχής η αποφυγή των περιττών κιλών».

Ο ΔΜΣ υπολογίζεται όταν διαιρεθεί το βάρος (σε κιλά) με το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα (kg/m2). Οι τιμές του από 18,5 έως 24,9 σημαίνουν φυσιολογικό βάρος, από 25 έως 29,9 υπέρβαρο άτομο και από 30 και πάνω παχυσαρκία.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Advertisements

Πόσο υγιεινά είναι τα ψητά λαχανικά;

trome kala

Τα ψητά λαχανικά είναι πεντανόστιμα, ιδίως όταν έχουν σκουρύνει και έχουν γίνει τραγανά και προσθέτει κανείς μια ιδέα ελαιόλαδο και λίγο αλάτι και μυρωδικά από πάνω. Είναι όμως υγιεινά ή το ψήσιμο σε δυνατή θερμοκρασία καταστρέφει τα θρεπτικά συστατικά τους;

Αν και η έκθεσή τους σε υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να αλλάξει τη θρεπτική αξία τους μειώνοντας τα επίπεδα μερικών βιταμινών, μπορεί και να παράσχει οφέλη όσον αφορά άλλα συστατικά, απαντούν στην εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς» αμερικανοί διαιτολόγοι. Επιπλέον, ωμά ή ψημένα τα λαχανικά αποτελούν πλούσιες πηγές φυτικών ινών και ιχνοστοιχείων, αλλά φτωχές πηγές θερμίδων.

«Αν το ψήσιμο στη σχάρα ή στα κάρβουνα είναι αυτό που χρειάζεται κάποιος για να φάει λαχανικά, πρέπει να το κάνει» λέει η δρ Αλις Λίχτενσταϊν, διευθύντρια του Εργαστηρίου Καρδιαγγειακής Διατροφής του Πανεπιστημίου Tufts στη Βοστώνη. «Ο μεγαλύτερος αγώνας των διαιτολόγων είναι να πείσουν μικρούς και μεγάλους να τρώνε περισσότερα φρούτα και λαχανικά».

Οπως εξηγεί η δρ Λίχτενσταϊν, το μαγείρεμα των λαχανικών ελαττώνει τα επίπεδα ορισμένων υδατοδιαλυτών βιταμινών όπως η C και ορισμένες βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Ωστόσο, την ίδια στιγμή διευκολύνει την απορρόφηση ορισμένων άλλων συστατικών όπως το λυκοπένιο, το οποίο έχει καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες και υπάρχει σε αφθονία σε λαχανικά όπως η ντομάτα.

Πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι οι μαγειρεμένες ντομάτες παρέχουν υψηλότερα επίπεδα λυκοπενίου στον οργανισμό απ’ ό,τι οι ωμές. Κατά τον ίδιο τρόπο, τα μαγειρεμένα καρότα παρέχουν υψηλότερα επίπεδα καροτενοειδών, μιας ομάδας ισχυρών αντιοξειδωτικών ουσιών.

Το ιδανικό, πάντως, είναι να μην τρώτε λαχανικά μαγειρεμένα με έναν τρόπο, ούτε ένα είδος λαχανικών. Οι ειδικοί συνιστούν άλλοτε να τα τρώτε βραστά και άλλοτε ψητά ή ωμά, ούτως ώστε να αποκομίζετε τα μέγιστα από τα θρεπτικά συστατικά τους, καθώς και να προσπαθείτε να καταναλώνετε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ποικιλία λαχανικών διότι το καθένα διαθέτει τα δικά του θρεπτικά συστατικά.

«Το βράσιμο στον ατμό είναι ένας πολύ καλός τρόπος μαγειρέματος, διότι χρησιμοποιεί έμμεση, υγρή θερμότητα για να μαγειρέψει τα λαχανικά σε σύντομο χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν ιδιαίτερες μειώσεις στα θρεπτικά συστατικά τους» λέει η δρ Λίμπι Μιλς, εκπρόσωπος της Ακαδημίας Διατροφής και Διαιτητικής των ΗΠΑ.

tromekala

Προσοχή στα πρόσθετα

Αυτό που πρέπει να προσέχετε είναι τα πρόσθετα συστατικά της συνταγής σας, ιδίως το ελαιόλαδο και το αλάτι, προσθέτει. Ναι μεν λίγο ελαιόλαδο είναι πολύ θρεπτικό και απαραίτητο, αλλά σε λογική ποσότητα διότι παρέχει πολλές θερμίδες. Επιπλέον, άλλο είναι να βάλετε λίγο λάδι προς το τέλος του ψησίματος (ή του βρασίματος) των λαχανικών, άλλο (καλύτερο ακόμα) να το προσθέτετε ωμό στο πιάτο σας και άλλο να το κάψετε σε σημείο να βγάζει καπνούς.

«Η υπερθέρμανση του ελαιολάδου το διασπά, αλλοιώνει τη γεύση του και απελευθερώνει επιβλαβείς ελεύθερες ρίζες οξυγόνου» λέει η διαιτολόγος δρ Λέσλι Μπεκ. «Και αν χρησιμοποιείτε έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, το οποίο διαθέτει φυτοχημικές ουσίες με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, τις καταστρέφετε με την υπερβολική θερμότητα».

Αν θέλετε να προστατεύσετε την ποιότητα των λαχανικών και του ελαιολάδου που θα χρησιμοποιήσετε, μια καλή ιδέα είναι να τα μισοβράσετε πριν τα βάλετε στη σχάρα, συνιστά.

Οσον αφορά το αλάτι, το πόσο και αν μπορείτε να βάλετε εξαρτάται από συνοδά προβλήματα υγείας που ενδεχομένως έχετε. Σε γενικές γραμμές, προσπαθήστε να νοστιμίζετε τα λαχανικά σας περισσότερο με μπαχαρικά και λιγότερο με αλάτι, λένε οι ειδικοί.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία


Κούραση στην άσκηση: 3 θρεπτικά συστατικά που χρειάζεστε

trome kala

Tired athletes after running hard

Αν κουράζεστε πολύ εύκολα όταν γυμνάζεστε, ίσως δεν λαμβάνετε ικανοποιητικές ποσότητες από τρία πολύ σημαντικά θρεπτικά συστατικά. Ποια είναι αυτά;

Μήπως νιώθετε να κουράζεστε πολύ γρήγορα κάθε φορά που γυμνάζεστε; Ακόμα και αν όλα φαίνονται να πηγαίνουν καλά με τη διατροφή σας, υπάρχει περίπτωση να σας λείπουν κάποια σημαντικά θρεπτικά συστατικά. Συγκεκριμένα, τρία θρεπτικά συστατικά που βοηθούν με τον τρόπο τους να έχουμε περισσότερη ενέργεια. Ποια είναι αυτά;

Βιταμίνη D

Έχουν γίνει πολλές μελέτες για τα οφέλη της βιταμίνης D στους αθλητές – μειώνεται ο κίνδυνος τραυματισμού και βελτιώνεται η λειτουργία των μυών. Τα συμπληρώματα αυτής της βιταμίνης μπορούν να μειώσουν τον χρόνο που χρειαζόμαστε για να αναπληρώσουμε την ενέργειά μας μετά την άσκηση και μία πολύ πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου Queen Margaret του Εδιμβούργου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μπορούν να βελτιώσουν τις επιδόσεις μας. Για να είμαστε σίγουροι πως παίρνουμε αρκετή βιταμίνη D χρειαζόμαστε έκθεση στον ήλιο, αλλά υπάρχουν και ορισμένες τροφές που μπορούν να μας βοηθήσουν. Ο τόνος, ο σολομός, ο κρόκος των αυγών και τα μανιτάρια είναι όλα καλές πηγές. Κάντε έναν έλεγχο των επιπέδων σας σε βιταμίνη D, ώστε να καθορίσετε πόση χρειάζεστε και αν υπάρχει ανάγκη για συμπληρώματα.

Μαγνήσιο

Αυτό το σημαντικό μέταλλο απαιτείται σε περισσότερες από 300 λειτουργίες του μεταβολισμού. Μας βοηθά να διατηρήσουμε τη λειτουργία των μυών και των νεύρων σε καλή κατάσταση, αλλά ταυτόχρονα ρυθμίζει το σάκχαρο στο αίμα. Πιο σημαντικός από όλα, όμως, είναι ο ρόλος του στην δημιουργία DNA – είναι δηλαδή από τους παράγοντες που συμμετέχουν στη δημιουργία μυϊκής μάζας και οστών και αυτό το καθιστά εξαιρετικά σημαντικό για τη γενικότερη υγεία και για τις αθλητικές μας επιδόσεις. Μέσα στα άλλα του οφέλη είναι η αυξημένη δύναμη και αντοχή, όπως και ο καλύτερος ύπνος. Ο οργανισμός μας απορροφά λιγότερο μαγνήσιο αν καταναλώνουμε πολλή καφεΐνη, πολύ αλκοόλ και πολλή ζάχαρη. Οι καλύτερες διατροφικές πηγές μαγνησίου είναι τα αμύγδαλα, το αβοκάντο, τα παντζάρια, το καστανό ρύζι, τα όσπρια και το σπανάκι.

Βιταμίνη C

Όλοι γνωρίζουμε πως η βιταμίνη C ενισχύει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Αλλά αυτό το πολύτιμο θρεπτικό συστατικό βοηθά επίσης την αντοχή μας, όπως και τη διαδικασία επαναφοράς του σώματος μετά από κοπιαστική άσκηση. Τα υψηλά επίπεδα βιταμίνης C ενισχύουν το κάψιμο του λίπους, καθυστερούν την κούραση και μας βοηθούν να εκμεταλλευθούμε πλήρως τις ώρες που γυμναζόμαστε. Οι καλύτερες πηγές βιταμίνης C είναι τα εσπεριδοειδή και οι κόκκινες πιπεριές, όπως και το μπρόκολο, το ακτινίδιο, οι φράουλες και το πεπόνι. Αν τρώμε τις πέντε μερίδες φρούτων και λαχανικών ημερησίως που προβλέπει μια ισορροπημένη διατροφή, μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι δεν θα έχουμε πρόβλημα έλλειψης αυτής της τόσο σημαντικής βιταμίνης.

Επιμέλεια: Θοδωρής Διάκος

Πηγή: iatronet.gr


Καλύτερα να παραγγέλνετε φαγητό όταν δεν πεινάτε

tromekala

Αν θέλετε να χάσετε βάρος αλλά τρώτε συχνά κάτι πρόχειρο εκτός σπιτιού, καλύτερα είναι να το αγοράζετε όταν δεν πεινάτε.

Επιστήμονες από τις ΗΠΑ εξέτασαν τις παραγγελίες για μεσημεριανό 690υπαλλήλων γραφείου και 195 φοιτητών, διαπιστώνοντας πως όταν έκαναν την παραγγελία τους αμέσως πριν φάνε είχαν την τάση να επιλέγουν φαγητά με περισσότερες θερμίδες και λιπαρά, απ’ ό,τι όταν έκαναν την παραγγελία τους μία ή περισσότερη ώρα νωρίτερα.

«Τα ευρήματά μας επιβεβαιώνουν ότι το αίσθημα της πείνας είναι κακός σύμβουλος όσον αφορά τις διατροφικές επιλογές, διότι μας ωθεί σε πιο ανθυγιεινά πιάτα», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Έρικ ΒανΕπς, από το Κέντρο Πρωτοβουλιών Υγείας & Συμπεριφορικών Οικονομικών του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια.

Μία από τις πάγιες συστάσεις των διαιτολόγων προς όποιον θέλει να διατηρεί υπό έλεγχο το βάρος του είναι να μην βγαίνει ποτέ νηστικός από το σπίτι όταν έχει προγραμματισμένη έξοδο για φαγητό, ούτως ώστε να είναι πιο εγκρατής εκεί όπου θα πάει.

Ως φαίνεται η ίδια ακριβώς σύσταση ισχύει για όλες τις περιπτώσεις που αφορούν φαγητό εκτός σπιτιού.

Όπως γράφουν οι ερευνητές στην «Επιθεώρηση Έρευνας Μάρκετινγκ» (JMR), η μελέτη τους έδειξε πως οι εθελοντές που είχαν παραγγείλει νωρίς το φαγητό τους επέλεγαν φαγητά που κατά μέσον όρο περιείχαν 10% λιγότερες θερμίδες απ’ ό,τι των συνομηλίκων τους που έκαναν την παραγγελία τους λίγο πριν φάνε.

«Τα ευρήματα αυτά παρέχουν μία ακόμα απόδειξη ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται εν θερμώ δεν είναι πάντοτε τόσο συνετές όσο εκείνες που λαμβάνονται εν ψυχρώ», σχολίασε ο δρ Τζωρτζ Λέβενσταϊν, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon, στο Πίτσμπουργκ.

Πηγή : Web Only


Οι γυναίκες χάνουν… 89 κιλά πριν φτάσουν στα 30 τους χρόνια

tromekala

Η μέση γυναίκα διαθέτει τουλάχιστον 12 εβδομάδες τον χρόνο στην προσπάθεια να χάσει τα περιττά της κιλά, με αποτέλεσμα έως ότου γίνει 30 ετών να έχει συσσωρεύσει τρία χρόνια δίαιτας!

Επειδή, δε, κάθε φορά που κάνει δίαιτα  χάνει κατά μέσον όρο 1,8 κιλά και η συχνότητα της δίαιτας είναι σχεδόν τέσσερις φορές τον χρόνο, μέχρι να γίνει 30 ετών έχει χάσει συνολικώς… 89 κιλά, τα οποία βεβαίως ξαναπαίρνει στη συνέχεια.

Τη δημοσκόπηση πραγματοποίησε σε 1.000 Βρετανίδες η εταιρεία προϊόντων αδυνατίσματος «Forza Supplements».

Οι εθελόντριες, που όλες είναι 40άρες, απάντησαν σε ερωτήματα για το πόσο συχνά έκαναν δίαιτα, πόσα κιλά έχαναν και αν τα διατηρούσαν – και οι ερευνητές υπολόγισαν στη συνέχεια τα συνολικά δεδομένα.

Όπως διαπίστωσαν, η μέση γυναίκα διαθέτει 168 εβδομάδες στην προσπάθεια να χάσει βάρος από τα 18 έως τα 30 της χρόνια.

Μέχρι, δε, να φτάσει τα 40 της, τα χρόνια αυτά έχουν σχεδόν διπλασιασθεί, αφού θα έχει διαθέσει 308 εβδομάδες σε κάθε είδους δίαιτα και πρόγραμμα αδυνατίσματος, χάνοντας αισίως 158,7 κιλά που επίσης θα ξαναπάρει!

Τις περισσότερες, συχνότερες και πιο εξαντλητικές δίαιτες κάνει η μέση γυναίκα γύρω στα 33-35 της χρόνια, εξαιτίας των επιδράσεων της μητρότητας και του φόβου για το τι θα συμβεί στο σώμα της καθώς πλησιάζει στην μέση ηλικία, ενώ μετά τα 40 αρχίζει σιγά-σιγά να συμβιβάζεται με το σώμα της.

Το ισχυρότερο κίνητρο για απώλεια βάρους σε όλη τη διάρκεια της ζωής της είναι το γεγονός ότι πήρε περισσότερα κιλά από την «κολλητή» ή την αδελφή της.

Δεύτερο σημαντικότερο κίνητρο είναι η εικόνα που βλέπει στους καθρέφτες όταν πηγαίνει να αγοράσει ρούχα και τρίτο σημαντικότερο το τέλος της ερωτικής σχέσης της, με το 57% των γυναικών να λένε πως ένας χωρισμός/διαζύγιο τις κάνει να θέλουν να αδυνατίσουν για να γίνουν πιο ελκυστικές.

Πηγή : Web Only


Γαλακτικό οξύ: Αθωώνοντας τον… δαίμονα του πιασίματος

trome kala

«Δεν μπορώ άλλο, γαλάκτωσα!». Οι λίγο πιο έμπειροι δρομείς θα έχετε ακούσει αρκετές φορές τη συγκεκριμένη ατάκα σε προπονήσεις ή αγώνες. Είναι από τις δημοφιλέστερες εκφράσεις που χρησιμοποιούνται για να περιγραφεί η κόπωση και το σφίξιμο που νιώθει ο δρομέας στους μυς του.

Το γαλακτικό οξύ είναι ένα μεταβολικό υποπροϊόν που σχηματίζεται στους μυς όταν εργάζονται και οι απαιτήσεις του οργανισμού σε ενέργεια αυξάνονται. Κατά το παρελθόν έχει δαιμονοποιηθεί και συνεπώς κατηγοριοποιηθεί στους εχθρούς των αθλητών.

Οι κακές γλώσσες έλεγαν πως δεν συνεισφέρει στην καλύτερη απόδοση· αντιθέτως, το γαλακτικό οξύ έχει κατηγορηθεί ότι προκαλεί κόπωση των μυών ενώ ευθύνεται και για τους πόνους από το πιάσιμο.

Εάν όμως παίζαμε με τους επιστήμονες το παιχνίδι αλήθεια ή ψέματα, εκείνοι θα απαντούσαν με κατηγορηματικό τρόπο ότι όλα τα παραπάνω είναι αναληθή.

«Ο,τι παράγει από τη φύση του ο ανθρώπινος οργανισμός δεν μπορεί να είναι βλαπτικό. Αυτές οι αντιλήψεις έχουν αναθεωρηθεί» τονίζει ο αναπληρωτής καθηγητής στο ΤΕΦΦΑ του Πανεπιστημίου Αθηνών, ειδικός στην άσκηση για όλους, Νικήτας Νικηταράς.

Αλλωστε, πρόσφατες έρευνες αθωώνουν το γαλακτικό οξύ, με τους ερευνητές να επιμένουν ότι οι παλιές θεωρίες πρέπει να παραμεριστούν.

Οι αλήθειες και τα ψέματα για το γαλακτικό οξύ μέσα από επτά ερωτήσεις:

Τι είναι το γαλακτικό οξύ;

«Παράγεται κατά την έντονη άσκηση και συνεπώς αποτελεί προϊόν του ανθρώπινου εργοστασίου» απαντά ο κ. Νικηταράς σε εκείνους που ακόμη πιστεύουν ότι το γαλακτικό οξύ είναι απόβλητο.

Αντίθετα, νεότερα δεδομένα δείχνουν ότι πρόκειται για έναν σημαντικό βοηθό του οργανισμού, ιδίως όταν αυτός καλείται να αντεπεξέλθει σε πιεστικές και κοπιαστικές καταστάσεις.

tromekala

Πώς και πότε το παράγει ο οργανισµός;

Το σώμα παράγει γαλακτικό οξύ όταν διασπά υδατάνθρακες για ενέργεια. Κατά την υπομέγιστη προπόνηση, το λίπος είναι η κύρια πηγή ενέργειας που χρησιμοποιεί ο οργανισμός.

Ομως, όταν ο αθλητής φθάσει στο 50% της μέγιστης ικανότητάς του, ο οργανισμός στρέφεται στους υδατάνθρακες για να τροφοδοτήσει την άσκηση. Οσο περισσότερο χρησιμοποιεί τους υδατάνθρακες τόσο περισσότερο γαλακτικό οξύ παράγει.

Είναι ένοχο για τη µυϊκή κόπωση;

Οι αθλητές και κυρίως οι προπονητές παλαιάς κοπής πιστεύουν ότι το γαλακτικό οξύ ευθύνεται για τη μυϊκή κόπωση, επειδή τους οξειδώνει αρκετά ώστε να συσπώνται αποτελεσματικά. Αυτή όμως η πεποίθηση είναι αναληθής. Και αυτό γιατί το γαλακτικό οξύ δεν ευθύνεται για τη διαδικασία αυτή.

Μάλιστα, πρόσφατες μελέτες συνδέουν το γαλακτικό οξύ με τον περιορισμό της κόπωσης καθώς μετριάζει τις επιπτώσεις ενός φαινομένου που ονομάζεται αποπόλωση.

Προκαλεί πιάσιµο των µυών;

Η απάντηση που δίνουν οι επιστήμονες είναι κατηγορηματική και συνοψίζεται στο «όχι». Απόδειξη; Οταν κάποιος διανύει μεγάλες αποστάσεις ακολουθώντας μια άσκηση χαμηλής έντασης παράγει πολύ λίγο γαλακτικό οξύ, αλλά την επόμενη ημέρα οι μύες είναι ιδιαίτερα πιασμένοι.

Συνεπώς, σύμφωνα με τους ίδιους, το πιάσιμο είναι μια ζημιά που προκαλείται από οξειδωτικό στρες και φλεγμονή.

«Ο τρόπος με τον οποίο τελειώνουν οι αθλητές την άσκηση είναι το ωμέγα της προπόνησης. Οι ασκήσεις αποθεραπείας ώστε να επανέλθουν οι μύες στη φυσική τους διάσταση αλλά και το μπάνιο πρέπει να αποτελούν μέρος της ρουτίνας τους, ώστε να χαλαρώσει το μυϊκό σύστημα» τονίζει ο κ. Νικηταράς.

Το γαλακτικό οξύ συνεισφέρει στην άσκηση;

Η αναγέννηση των μιτοχονδρίων έχει συνδεθεί με την παραγωγή γαλακτικού οξέος. Η ανακάλυψη έγινε το 2006 από τους ερευνητές του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϊ στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ.

Τότε ο καθηγητής Φυσιολογίας της Ασκησης Τζορτζ Μπρουκς κατέληξε στο εξής συμπέρασμα: «Η άσκηση αυξάνει την παραγωγή μιτοχονδρίων στα μυϊκά κύτταρα. Στα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας – δηλαδή, στα μιτοχόνδρια – το γαλακτικό οξύ καίγεται ως καύσιμο».

Οι καλύτεροι αθλητές παράγουν λιγότερο;

Το παράδειγμα των Αμερικανών Μάικλ Φελπς και Μεμπ Κεφλεζίγκι πιθανόν να προκαλέσει αρχικά σύγχυση, είναι όμως ενδεικτικό για το πόσο ωφέλιμο είναι το γαλακτικό οξύ.

Μερικοί από τους καλύτερους αθλητές, όπως ο πολυολυμπιονίκης κολυμβητής και ο πρωταθλητής μαραθωνοδρόμος, φαίνεται να παράγουν λιγότερο γαλακτικό οξύ κατά την έντονη άσκηση συγκριτικά με αθλητές μικρότερου βεληνεκούς.

Σε αυτό το εύρημα πατούσαν και οι παλαιότερες θεωρίες: πίστευαν, δηλαδή, ότι το γαλακτικό οξύ είναι ένα υποπροϊόν – ή ακόμη χειρότερα ένα τοξικό απόβλητο – που όχι μόνο δεν βοηθά στις επιδόσεις των αθλητών αλλά τις σαμποτάρει προκαλώντας μυϊκή κόπωση.

Γι’ αυτό και μερίδα προπονητών ακολουθούσε πιστά τον κανόνα του γαλακτικού κατωφλιού – συμβούλευαν δηλαδή τους αθλητές να μην ξεπερνούν το σημείο έντασης της άσκησης που πυροδοτεί την παραγωγή και συσσώρευση γαλακτικού οξέος.

Τελικά, ποιο είναι το µυστικό των πρωταθλητών;  

Τόσο ο Φελπς όσο και ο Κεφλεζίγκι δεν παράγουν λιγότερο γαλακτικό οξύ για να αποδίδουν περισσότερο. Αντίθετα, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι χρησιμοποιούν περισσότερο για την παραγωγή ενέργειας.

Ειδικότερα έχει υπολογιστεί  ότι περίπου το 75% του γαλακτικού οξέος που παράγεται εντός των μυϊκών κυττάρων χρησιμοποιείται ως καύσιμο και το υπόλοιπο 25% διαρρέει στο αίμα.

Οι επιστήμονες συμπεραίνουν λοιπόν ότι οι αθλητές που σπάνε τα ρεκόρ καίνε το 85% του γαλακτικού οξέος και γι’ αυτό στο αίμα τους ανιχνεύονται μικρότερες ποσότητες.

«Σε κάθε περίπτωση», επισημαίνει ο κ. Νικηταράς, «οι αθλούμενοι θα πρέπει να έχουν το εξής κατά νου: ο Ιπποκράτης ήταν μεν υπέρμαχος της άσκησης με μέτρο, όμως δεν παρέλειψε να δώσει συμβουλές για τον πρωταθλητισμό.

»Ελεγε, λοιπόν, ότι οι αθλητές θα πρέπει να γνωρίζουν ότι όσο πιο αργά και όσο πιο σταδιακά οδηγήσουν τον οργανισμό τους στην κατάκτηση μιας επίδοσης τόσο πιο σίγουρο είναι ότι θα διατηρήσουν την επίδοση αυτή. Και αυτό συνάδει με τα επιστημονικά τεκμήρια».

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ – ΤΡΕΧΩ


3 Εύκολα πρωινά που τα φτιάχνεις στο φλιτζάνι!