ΜΑΣ ΔΟΚΙΜΑΣΑΝ

Φράουλες, σοκολάτα και κρασί προστατεύουν από τον διαβήτη

wine_with_chocolate_dessert1

Μοιάζουν με τα συστατικά μίας θαυμάσιας τούρτας. Όμως η μαύρη σοκολάτα, το κόκκινο κρασί και πάνω απ’ όλα οι φράουλες μπορεί να προστατεύουν από την εμφάνιση τύπου 2 διαβήτη, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Όπως έδειξε, τα άφθονα φλαβονοειδή μπορεί να ρυθμίσουν τα επίπεδα γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα, αποτρέποντας την εμφάνιση της νόσου.

Τα φλαβονοειδή είναι αντιοξειδωτικές ουσίες των φυτών και υπάρχουν σε ιδιαίτερα μεγάλες ποσότητες στα φρούτα, το τσάι, το κόκκινο κρασί και την σοκολάτα.

Προγενέστερες μελέτες έχουν συσχετίσει την συστηματική κατανάλωσή τους με προστασία από άλλα νοσήματα, όπως η καρδιοπάθεια, η υπέρταση, ορισμένες μορφές καρκίνου και η άνοια.

Η νέα μελέτη έδειξε ότι την μεγαλύτερη προστασία από τον διαβήτη παρέχουν οι ανθοκυανίνες και οι φλαβόνες υπάρχουν σε υψηλότερα επίπεδα στις φράουλες, τα φραγκοστάφυλα, τα βατόμουρα και τα μούρα.

Άλλες καλές πηγές τους είναι τα κόκκινα σταφύλια, το κόκκινο κρασί και άλλα φρούτα και λαχανικά με κόκκινο ή μωβ χρώμα, καθώς και η μαύρη σοκολάτα.

Την μελέτη, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Journal of Nutrition», πραγματοποίησαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας (UEA) και το King’s College του Λονδίνου (KCL).

Σε αυτήν συμμετείχαν σχεδόν 2.000 υγιείς γυναίκες οι οποίες συμπλήρωσαν αναλυτικά ερωτηματολόγια διατροφής και υποβλήθηκαν σε λεπτομερείς αιματολογικές εξετάσεις.

Όσες κατανάλωναν άφθονες ανθοκυανίνες και φλαβόνες είχαν χαμηλότερη αντοχή στην ινσουλίνη και καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο (έτσι λέγεται επιστημονικά η ρύθμιση του σακχάρου).

Επιπλέον, όσες έτρωγαν τις περισσότερες ανθοκυανίνες είχαν επίσης μειωμένα επίπεδα φλεγμονής η οποία, όταν είναι χρόνια, μπορεί να οδηγήσει στον διαβήτη.

Όπως δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Εντίν Κάσιντυ, καθηγήτρια Διατροφής στο UEA, η νέα μελέτη είναι μία από τις μεγαλύτερες κλινικές μελέτες που διερευνούν πως μπορεί να ελαττώνουν τον κίνδυνο διαβήτη τα φλαβονοειδή που υπάρχουν στην καθημερινή διατροφή.

«Αυτό που βρήκαμε είναι ότι οι άφθονες ανθοκυανίνες και φλαβόνες στο καθημερινό διαιτολόγιο σχετίζονται με χαμηλότερη αντοχή στην ινσουλίνη», είπε.

«Αυτό είναι σημαντικό διότι η αυξημένη αντοχή σχετίζεται με τον τύπου 2 διαβήτη και συνεπώς όσοι καταναλώνουν τρόφιμα πλούσια σε αυτά τα δύο συστατικά έχουν μειωμένο κίνδυνο να εκδηλώσουν τη νόσο.

»Η μελέτη μας έδειξε ακόμα ότι οι άφθονες ανθοκυανίνες προστατεύουν και από την χρόνια φλεγμονή, η οποία δεν σχετίζεται μόνο με τον διαβήτη, αλλά και με την παχυσαρκία, τα καρδιαγγειακά νοσήματα και τον καρκίνο.

»Αυτό που δεν ξέρουμε ακόμα είναι ποιες ακριβώς ποσότητες αυτών των ουσιών είναι καθημερινά απαραίτητες για να μειωθεί ο κίνδυνος τύπου 2 διαβήτη», πρόσθεσε.

Πάντως οι ειδικοί συνιστούν να μην γίνεται αλόγιστη κατανάλωση των τροφίμων που περιέχουν ανθοκυανίνες και φλαβόνες, ιδίως σοκολάτας και κόκκινου κρασιού, διότι περιέχουν τόσο πολλές θερμίδες ώστε εύκολα μπορεί να οδηγήσουν στην παχυσαρκία, που αποτελεί κύριο παράγοντα κινδύνου για διαβήτη.

Πηγή : Web Only


Τα πολλά λίπη στην εγκυμοσύνη «αλλάζουν τον εγκέφαλο του εμβρύου»

Pregnant-woman-eating-ice-007

Μία διατροφή πλούσια σε λιπαρά στη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να επιφέρει αλλαγές στην δομή του αναπτυσσόμενου εγκεφάλου του εμβρύου, σύμφωνα με μία νέα έρευνα.

Επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Γέιλ κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα μελετώντας την δομή του εγκεφάλου ποντικιών – και εκτιμούν πως το εύρημά τους εξηγεί γιατί τα παιδιά παχύσαρκων γονέων έχουν πάρα πολλές πιθανότητες να γίνουν εξαιρετικά παχύσαρκα μεγαλώνοντας.

Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει ότι η διατροφή της εγκύου επηρεάζει την μελλοντική σιλουέτα του παιδιού της μέσω αλλαγών που επιφέρει στο DNA του.

Η παρούσα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Cell», υποδηλώνει ότι η κακή διατροφή της εγκύου προκαλεί τελικά αλλαγές και στην δομή του εγκεφάλου του εμβρύου.

Όπως γράφουν οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Τάμας Χόργουαθ, καθηγητή Νευροβιολογίας και Μαιευτικής, Γυναικολογίας & Αναπαραγωγικών Επιστημών, τα πειράματά τους έδειξαν ότι οι απόγονοι ποντικιών που τρέφονταν με πολλά λιπαρά είχαν αλλοιωμένο υποθάλαμο.

Ο υποθάλαμος είναι το τμήμα του εγκεφάλου που ρυθμίζει τον μεταβολισμό.

Τα ποντικάκια με τον αλλοιωμένο εγκέφαλο είχαν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκα και να εκδηλώσουν μεγαλώνοντας τύπου 2 διαβήτη, σε σύγκριση με εκείνα που είχαν γεννηθεί από μητέρες που τρέφονταν υγιεινά στη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

«Οι συσχετίσεις αυτές ίσως οφείλονται στο ότι “μαθαίνει” ο εγκέφαλος πως θα μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον με αφθονία τροφής», εκτίμησε ο δρ Χάργουαθ.

«Όποια κι αν είναι η αιτία, η διατροφή της εγκύου ασκεί τεράστια επίδραση στο μελλοντικό βάρος και υγεία του παιδιού της και πρέπει να την μελετήσουμε περαιτέρω σε ζώα και ανθρώπους», πρόσθεσε.

Και επισήμανε ότι η υγιεινή διατροφή κατά την εγκυμοσύνη μπορεί να είναι το κλειδί για να «σπάσει» ο κύκλος της παχυσαρκίας στα παιδιά παχύσαρκων γονέων.

 

Πηγή : Web Only


Μήπως Σαμποτάρετε Τον Μεταβολισμό Σας;

trome kala 9

Ακούγεται άδικο αλλά η πανάρχαια ρήση «οὐ γάρ ἔρχεται μόνον» έχει δυστυχώς απλώσει τα πλοκάμια της και στο…λίπος. Η ηλικία επηρεάζει αρνητικά τον μεταβολικό ρυθμό, αλλά μήπως και εμείς τον σαμποτάρουμε με μερικές από τις καθημερινές μας συνήθειες;

  • Μήπως δεν τρώτε αρκετά;

Δε χρειάζεται να περιορίσετε την πρόσληψη θερμίδων, για να χάσετε βάρος, αλλά είναι σημαντικό να μην το παρακάνετε. Η σωστή δοσολογία κάνει τη διαφορά. Όταν επιλέγετε να τρώτε ελάχιστα, στην προσπάθειά σας να χάσετε βάρος βλάπτετε στην ουσία τον μεταβολισμό σας.

Δηλαδή, όταν τρώτε λιγότερο από ό, τι χρειάζεστε για τη βασική βιολογική λειτουργία (περίπου 1.200 θερμίδες για τις γυναίκες και 1.500 για τους άνδρες), το σώμα σας φρενάρει τον μεταβολισμό και αρχίζει να «τρώει» τη μυϊκή μάζα, καθώς δεν υπάρχει διαθέσιμο λίπος για να το χρησιμοποιήσει ως ενέργεια.

Αντίθετα, τρώγοντας ένα γεύμα κάθε 3 με 4 ώρες, θα διατηρήσετε ικανοποιημένο και χορτάτο τον οργανισμό σας και θα αποφύγετε την υπερφαγία, αργότερα μέσα στην ημέρα.

Ενισχύστε την πρόσληψη φυτικών ινών με τη μετάβαση σε προϊόντα ολικής άλεσης. Και φυσικά μη ξεχνάτε τα φρούτα και τα λαχανικά. Έρευνες δείχνουν, ότι ορισμένες φυτικές ίνες μπορούν να κάψουν μέχρι και 30% του λίπους σας. Διαπιστώνουν μάλιστα, ότι οι ενήλικες που καταναλώνουν πολλές φυτικές ίνες σε ημερήσια βάση, κερδίζουν λιγότερο βάρος με την πάροδο του χρόνου.

  • Αποφεύγετε την καφεΐνη;

Η καφεΐνη είναι ένα διεγερτικό του κεντρικού νευρικού συστήματος, που ενισχύει τον μεταβολισμό σας κατά 5% έως 8%, περίπου δηλαδή με απώλεια 98 έως 174 θερμίδων καθημερινά. Ένα φλιτζάνι αρωματικό τσάι (εάν δεν είστε λάτρεις του καφέ) μπορεί να αυξήσει μάλιστα, το μεταβολισμό σας κατά 12%, σύμφωνα με μια ιαπωνική μελέτη. Οι ερευνητές πιστεύουν, ότι οι αντιοξειδωτικές κατεχίνες στο τσάι, είναι τα συστατικά που πρέπει να ευχαριστήσετε για αυτό.

  • Επιμονή στους λευκούς υδατάνθρακες;
  • Το νερό σας είναι σε θερμοκρασία δωματίου;

Γερμανοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι πίνοντας 6 φλιτζάνια κρύο νερό την ημέρα μπορεί να αυξήσετε τον μεταβολισμό σας καίγοντας περίπου 50 θερμίδες την ημέρα (ποσό αρκετό για να χάσετε 5 κιλά σε ένα χρόνο). Η αύξηση αυτή του μεταβολικού ρυθμού, εικάζεται ότι αφορά στη διεργασία του οργανισμού να φέρει το νερό σε θερμοκρασία σώματος.

  • Το φαγητό σας είναι γεμάτο φυτοφάρμακα;

Καναδοί ερευνητές αναφέρουν, ότι η δίαιτα με τις περισσότερες οργανοχλωρίνες (δηλαδή ρύπους από τα φυτοφάρμακα, τα οποία αποθηκεύονται στα λιποκύτταρα) ρίχνουν περισσότερο τον μεταβολικό ρυθμό, ίσως επειδή οι τοξίνες εμπλέκονται με τη διαδικασία καύσης των θερμίδων.

Άλλες υποδείξεις της ίδιας έρευνας, αναφέρουν ότι τα φυτοφάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ακόμα και αύξηση του σωματικού βάρους. Δείξτε ιδιαίτερη προσοχή σε φρούτα και λαχανικά όπως ροδάκινα, μήλα, πιπεριές, σέλινο, νεκταρίνια, φράουλες, κεράσια, μαρούλια, σταφύλια και αχλάδια, καθώς αυτά τα προϊόντα τείνουν να έχουν τα περισσότερα φυτοφάρμακα.

  • Στερείστε πρωτεΐνης;

Βεβαιωθείτε, ότι η πρωτεΐνη αποτελεί κύριο συστατικό σε κάθε σας γεύμα. Το σώμα σας χρειάζεται πρωτεΐνη για να διατηρήσει τη μυϊκή του μάζα. Προσθέστε μία μερίδα άπαχο κρέας, 2 κουταλιές της σούπας ξηρούς καρπούς ή ένα γιαούρτι με χαμηλά λιπαρά, σε κάθε γεύμα και σνακ σας. Έρευνες δείχνουν, ότι μπορούν να συμβάλλουν στην καύση των θερμίδων μέχρι και 35%.

  • Μήπως χρειάζεστε σίδηρο;

Οι τροφές που είναι πλούσιες σε σίδηρο είναι απαραίτητες στον οργανισμό για τη μεταφορά του οξυγόνου στους μυς, προκειμένου αυτοί με τη σειρά τους να κάψουν το λίπος. Στην περίπτωση των γυναικών μάλιστα, η έμμηνος ρύση προκαλεί σημαντική απώλεια σιδήρου κάθε μήνα.

Εαν λοιπον, δε «φορτώνετε» τον οργανισμό σας με σίδηρο, διατρέχετε τον κίνδυνο της χαμηλής ενέργειας και της χαλάρωσης του μεταβολισμού σας. Τα οστρακοειδή, τα άπαχα κρέατα, τα φασόλια, τα εμπλουτισμένα δημητριακά, το σπανάκι και τα όσπρια είναι εξαιρετικές πηγές σιδήρου.

  • Έχετε έλλειψη βιταμίνης D;

Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της εγρήγορσης του μεταβολικού ρυθμού. Δυστυχώς, οι ερευνητές εκτιμούν ότι ένα ποσοστό της τάξης μόλις του 4% των ανθρώπων άνω των 50 ετών, λαμβάνουν βιταμίνη D μέσω της διατροφής τους. Ενισχύστε την πρόσληψη της βιταμίνης D με την προσθήκη σολομού, τόνου, γαρίδων, tofu, εμπλουτισμένων γαλακτοκομικών, δημητριακών και αυγών στο καθημερινό σας διατροφολόγιο.

  • Πίνετε λίγο παραπάνω;

Όταν πίνετε ένα ποτό, καίτε λιγότερο λίπος και σε πιο αργό ρυθμό, από το συνηθισμένο. Με απλά λόγια «αποκοιμίζετε» τον μεταβολισμό σας. Αυτό συμβαίνει επειδή το αλκοόλ χρησιμοποιείται ως καύσιμο αντί για το λίπος. Έρευνες αναφέρουν, ότι δύο ποτά αρκούν για να μειώσουν την ικανότητα του σώματος να κάψει λίπος, μέχρι και 73%.

  • Με τα γαλακτοκομικά πώς τα πάτε;

Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι η ανεπάρκεια ασβεστίου, μπορεί να επιβραδύνει το μεταβολισμό. Έρευνες δείχνουν, ότι η κατανάλωση ασβεστίου μέσω γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως το γάλα και το γιαούρτι με χαμηλά λιπαρά, μπορεί επίσης να μειώσει την απορρόφηση του λίπους από άλλα τρόφιμα.

Πηγή: clickatlife.gr


Υπάρχουν απαγορευμένοι διατροφικοί συνδυασμοί;

Όλη η παραφιλολογία σχετικά με το πως πρέπει να συνδυάζονται οι διάφορες τροφές στο εκάστοτε γεύμα, ξενικά πολλά χρόνια πριν, όταν ο Δρ. William Hay έγραψε στο βιβλίο «How to always be well» ότι κάθε υδατανθρακούχα τροφή (π.χ. ζυμαρικά, πατάτες, ρύζι, κλπ) απαιτεί αλκαλικό περιβάλλον για την πλήρη πέψη της και άρα δεν πρέπει να συνδυάζεται με φρούτα που εμπεριέχουν οξέα ή πρωτεϊνούχες τροφές (π.χ. κρέας, κοτόπουλο, ψάρι κλπ) οι οποίες συμβάλλουν στη σημαντική έκκριση υδροχλωρικού οξέος από το στομάχι.

Έτσι και σύμφωνα πάντα με τις εκτιμήσεις του Dr Hay τα ζυμαρικά, το ψωμί, το ρύζι ή η πατάτα δεν έπρεπε να συνδυάζονται στο ίδιο γεύμα με κοτόπουλο, ψάρι, κρέας, αυγό, κ.λ.π.

Η πρώτη αμφισβήτηση της θεωρίας του Dr Hey ήρθε λίγα μόλις χρόνια αργότερα, όταν ένας άλλος γιατρός ο Dr Baxter, απέδειξε πως τα παγκρεατικά ένζυμα που είναι υπεύθυνα για την πέψη των υδατανθράκων και των πρωτεϊνών εκκρίνονται ταυτόχρονα, ανεξάρτητα από το είδος τροφής που καταναλίσκεται.

Απέδειξε δηλαδή ότι είτε τρώμε υδατανθρακούχες τροφές είτε πρωτεϊνούχες είτε μίξη αυτών, ο οργανισμός μας μέσω των εκκρίσεων του παγκρέατος αναλαμβάνει την παράλληλη αποικοδόμηση και πέψη τους.

Σήμερα γνωρίζουμε καλά πως κάθε θεωρία περί συνδυασμών των τροφών, είναι ανυπόστατη, όχι μόνο βάσει του λογικότατου επιχειρήματος του Dr Baxter, αλλά και γιατί οι περισσότερες τροφές που καταναλώνουμε αυτούσια αφορούν συνδυασμούς θρεπτικών συστατικών.

Για παράδειγμα το ρύζι ή τα ζυμαρικά που θεωρούνται υδατανθρακούχες τροφές, εμπεριέχουν και ποσά πρωτεϊνών, έστω και μικρά.

Άρα και «σκέτα» ζυμαρικά να φάμε, πάλι παίρνουμε υδατάνθρακες και πρωτεΐνες μαζί…

Επίσης οι ισχυρισμοί ότι «μπερδεύοντας» τροφές που απαιτούν διαφορετικά ένζυμα για να αποικοδομηθούν, αλλάζουμε το όξινο PH του στομάχου ή τo αλκαλικό PH του λεπτού εντέρου είναι επίσης τελείως άτοπο, αφού η ανθρώπινη φυσιολογία διδάσκει, ότι ο οργανισμός μας έχει πολύ ακριβείς μηχανισμούς για να ρυθμίζει την οξεοβασική του ισορροπία, ανεξάρτητα από το είδος της τροφής που καταναλώνει.

Πηγή: kxenos.gr


Φτιάξτε τη δική σας μπάρα ενέργειας δημητριακών

Συνταγή για ένα δυναμωτικό πρωινό για μικρούς και μεγάλους.

 

  • Υλικά

Για 2-4 άτομα

1/3 φλιτζάνι ξηρά βερίκοκα κομμένα σε μικρά κομματάκια
1/3 φλιτζάνι σταφίδα
¼ φλιτζάνι καστανή ζάχαρη
¼ φλιτζάνι μέλι
¼ φλιτζάνι βούτυρο
1 βανίλια
1 φλιτζάνι νιφάδες βρώμης
¼ αμύγδαλα ξεφλουδισμένα
1 ¼ κουταλιά της σούπας σουσάμι
1 φλιτζάνι δημητριακά ολικής άλεσης

  • Εκτέλεση

Άπλωσε την βρώμη, τα αμύγδαλα, και το σουσάμι σε ένα μεγάλο κομμάτι μαγειρικού χαρτιού ή λαδόκολλα.
Ψήσε στο γκριλ του φούρνου για περίπου δέκα λεπτά να γίνουν τραγανά, ανακινώντας ελαφρά ανά διαστήματα.
Πρόσθεσε τα δημητριακά, τα βερίκοκα και τις σταφίδες και ανακάτεψε.

Σε μικρό κατσαρολάκι ανακατεύετε το βούτυρο, τη ζάχαρη,το μέλι, τη βανίλια και το αλάτι. Ζέστανε σε μέτρια φωτιά ανακατεύοντας διαρκώς για περίπου 5 λεπτά.
Πρόσθεσε το μείγμα αμέσως επάνω στα δημητριακά και τη βρώμη και με ένα κουτάλι ανακάτεψε καλά ώστε να μην μείνει κανένα στεγνό σημείο. Στην συνέχεια ψήνετε το μείγμα για 25 λεπτά μέχρι να αποκτήσει ένα χρυσαφί χρώμα και γίνει σκληρό μείγμα. Βγάζουμε απ’ τον φούρνο και αφήνουμε για 10 λεπτά να κρυώσουν οι μπάρες και σερβίρουμε.
Συνοδέψτε το πρωινό σας με έναν πλούσιο χυμό πορτοκάλι με μάνγκο.
Απαιτούμενος χρόνος: 35 λεπτά

Πηγή: newsbeast.gr


5 «γιατί» η πρωϊνή γυμναστική κάνει καλό

Το καλοκαίρι πέρασε αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα πρέπει να «βουλιάξουμε» στον καναπέ μέχρι να ξαναβγούμε στην παραλία με μαγιό. Ξεκινήστε από τώρα έστω μια ήπιας μορφής άσκηση και δείτε γιατί είναι καλύτερα να γυμνάζεστε πρωί…

  • Η πρωινή άσκηση «κόβει» την όρεξη

Σε μια μελέτη του πανεπιστημίου Brigham, οι επιστήμονες παρακολουθούσαν προσεκτικά 18 γυναίκες φυσιολογικού βάρους και 17 παχύσαρκες. Την πρώτη μέρα της μελέτης, όλες ασκήθηκαν έντονα για 45 λεπτά και στη συνέχεια τους έδειξαν 240 φωτογραφίες εκ των οποίων οι 120 έδειχναν λαχταριστά φαγητά και οι άλλες μισές λουλούδια. Στη συνέχεια, οι επιστήμονες παρακολουθούσαν προσεκτικά τις μερίδες φαγητού που κατανάλωσαν όλες οι γυναίκες, οι οποίες ήταν μειωμένες αισθητά σε σχέση με άλλες ημέρες. Το πείραμα συνεχίστηκε και την επόμενη εβδομάδα, όπου οι συμμετέχουσες είδαν τις φωτογραφίες χωρίς πρώτα να έχουν ασκηθεί. Εκεί διαπιστώθηκε πως οι γυναίκες έδειξαν μικρότερη… αντοχή απέναντι στους γευστικούς πειρασμούς των φωτογραφιών καθώς στη συνέχεια κατανάλωσαν μεγαλύτερες ποσότητες φαγητού συγκριτικά με τις ημέρες που είχαν προηγουμένως ασκηθεί.

  • Σας αφήνει ελεύθερη την υπόλοιπη ημέρα…

Ξεχάστε τις δικαιολογίες του τύπου «έχω τρέξιμο μετά τη δουλειά» ή «πρέπει να πάω γυμναστήριο μετά το γραφείο». Ένα ακόμη από τα πλεονεκτήματα της πρωϊνής άσκησης είναι πως σας αφήνει ελεύθερη την υπόλοιπη μέρα μετά τη δουλειά να βγείτε με φίλους που έχετε να δείτε καιρό χρωματίζοντας έτσι με ευχάριστες πινελιές την καθημερινότητά σας. Αφήστε δε, που θα νιώθετε ιδιαίτερα ευδιάθετοι και γεμάτοι ενέργεια (τα καλά της γυμναστικής…)

  • Η πρωϊνή γυμναστική δημιουργεί «οπαδούς»!

Αν αποφασίσετε να ξεκινήσετε ένα πρόγραμμα γυμναστικής (π.χ. τρέξιμο ή γρήγορο περπάτημα) καθημερινά, τότε θα είναι καλύτερα να το κάνετε πρωί, όπως αναφέρουν οι ειδικοί καθώς έτσι είναι πιθανότερο να το τηρήσετε. Αντίθετα, αν αποφασίσετε να ξεκινήσετε την άσκηση το απόγευμα, είναι πιθανότερο να τα εγκαταλείψετε …στη μέση καθώς μία η κούραση της δουλειάς, μία η αναβλητικότητα εξαιτίας άλλων υποχρεώσεων, ενδεχομένως θα σας κάνουν να παραμελήσετε την άσκησή σας.

  • Ενέργεια στο φουλ!

Κάθε φορά που η καθημερινότητά σας περιλαμβάνει μια μορφή άσκησης, η προσπάθεια που καταβάλλετε βοηθά στην μεταφορά του οξυγόνου και των θρεπτικών συστατικών στους μύες, τα ζωτικά όργανα και τους υπόλοιπους ιστούς. Και αυτό σημαίνει πως το καρδιαγγειακό σας σύστημα λειτουργεί «ρολόι» και ενέργειά σας είναι στα ύψη. Πόσο μάλλον όταν όλα συμβαίνουν νωρίς το πρωί πριν καν πάτε στη δουλειά. Ακόμη το σκέφτεστε;

  • Άσκηση αντί καφέ…

Η άσκηση έχει τόσο βραχυπρόθεσμα οφέλη στη λειτουργία του εγκεφάλου όσο και μακροπρόθεσμα. Έρευνες αποκαλύπτουν πως τα βραχυπρόθεσμα οφέλη περιλαμβάνουν την γρηγορότερη και αποτελεσματικότερη λειτουργία του καθώς και την ισχυρή μνήμη, χαρακτηριστικά που ισοδυναμούν με μια ισχυρή δόση… καφεϊνης!

Πηγή: clickatlife.gr


ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ ΜΕ ΣΠΑΝΑΚΙ & ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ(6 μερίδες) 235kcal


ΥΛΙΚΑ ΣΥΝΤΑΓΗΣ:

800 γρ. μακαρόνια,
6 ντομάτες,
800 γρ. σπανάκι,
400 γρ. μανιτάρια,
3 κρεμμύδια,
3-4 κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένο μαϊντανό,
2-3 κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένο βασιλικό,
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο,
λίγο ζάχαρη,
αλάτι, πιπέρι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΣΥΝΤΑΓΗΣ ΔΙΑΙΤΑΣ:

- Μαγειρεύουμε πρώτα τη σάλτσα

- Βάζουμε στο μίξερ τις ψιλοκομμένες ντομάτες, το μαϊντανό, το βασιλικό, αλάτι και πιπέρι

- Τα λιώνουμε στο μίξερ και μετά τα βάζουμε σε κατσαρολάκι σε μέτρια φωτιά

- Ενδιάμεσα, βράζουμε νερό για τα μακαρόνια

- Πλένουμε καλά το σπανάκι, τα κρεμμύδια και τα μανιτάρια και τα ψιλοκόβουμε

- Σε αντικολητικό τηγάνι βάζουμε τα λαχανικά μας με ελάχιστο ελαιόλαδο και σε μέτρια φωτιά για δέκα λεπτά, ίσα-ίσα να μαραθούν

- Προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι

- Βάζουμε τα μακαρόνια να βράσουν και τα σουρώνουμε μόλις είναι έτοιμα

- Μόλις είναι όλα έτοιμα βάζουμε σε πιατέλα πρώτα τα μακαρόνια

- Ρίχνουμε από πάνω τα λαχανικά και τα ανακατεύουμε με τα μακαρόνια

- Και τέλος, περιχύνουμε με τη σάλτσα ντομάτα και σερβίρουμε

ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ!


Βελτιστοποιώντας την καύση λίπους με αερόβια άσκηση

Σκοπός της αερόβιας άσκησης στο bodybuilding, πέρα από τη βελτίωση της γενικής φυσικής κατάστασης είναι η μεγιστοποίηση της χρήσης του σωματικού λίπους ως πηγής καυσίμου, είτε κατά τη διάρκεια της αερόβιας, είτε κατά τη διάρκεια των ωρών που ακολουθούν.

Ο ανθρώπινος οργανισμός χρησιμοποιεί ως καύσιμά του κατά κύριο λόγο υδατάνθρακες και λίπος, είτε ασκείται, είτε βρίσκεται εν ηρεμία [1]. Τα καύσιμα αυτά καίγονται ταυτόχρονα, αλλά η ποσοστιαία συνεισφορά του κάθε καυσίμου εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως:

  • τα χαρακτηριστικά της αερόβιας άσκησης (είδος, ένταση, διάρκεια),
  • τη διατροφή, ειδικά γύρω από τις ώρες της άσκησης,
  • την τρέχουσα φυσική κατάσταση (αρχάριος, προχωρημένος),
  • περιβαλλοντικούς (ζέστη, κρύο) και φυλετικούς παράγοντες (άνδρας, γυναίκα)

Πολύ γενικά, ως “αερόβια άσκηση” ορίζεται η άσκηση εκείνη η οποία αυξάνει ή βελτιώνει τη χρήση του οξυγόνου από τον οργανισμό [3]. Στο bodybuilding είναι διαδεδομένα δύο “πρωτόκολλα” αερόβιας άσκησης, α) αυτή που γίνεται με σταθερή και μέτρια ένταση (π.χ. γρήγορο περπάτημα σε ένα διάδρομο), και β) αυτή που γίνεται με “διαλειμματική” ένταση (High Intensity Interval Training, HIIT, π.χ. τρέξιμο για 1 λεπτό ακολουθούμενο από περπάτημα για 1 λεπτό, κ.ο.κ.). Κάθε πρωτόκολλο έχει τα υπέρ και τα κατά του. Η σημαντικότερη διαφορά μεταξύ των δύο πρωτοκόλλων αυτών είναι ίσως ο τρόπος με τον οποίο καίγεται λίπος σε κάθε περίπτωση: στην αερόβια μέτριας έντασης περισσότερο λίπος καίγεται την ώρα εκτέλεσης της αερόβιας, ενώ στην αερόβια τύπου HIIT περισσότερο λίπος καίγεται τις ώρες που ακολουθούν. Παρόλα αυτά, το τελικό (24ωρο) αποτέλεσμα είναι περίπου ίδιο και στις δύο περιπτώσεις, με ενδεχόμενα παραπανίσια καρδιαγγειακά οφέλη στην περίπτωση της HIIT [4-5]. Επί του παρόντος, θα ασχοληθούμε με την περίπτωση της αερόβιας μέτριας έντασης η οποία είναι η απλούστερη και πιο μελετημένη στη βιβλιογραφία: μας ενδιαφέρει καθαρά το να μεγιστοποιήσουμε την καύση του λίπους γύρω από τις ώρες που κάνουμε την αερόβια άσκηση και μόνο τότε.

Β. ΜΕΓΙΣΤΗ ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΟΞΥΓΟΝΟΥ + ΧΤΥΠΟΙ ΚΑΡΔΙΑΣ

«Μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου» (VOmax) είναι η μέγιστη ποσότητα εισπνεόμενου οξυγόνου (σε λίτρα) η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον οργανισμό [6] και αντικατοπτρίζει συνήθως το επίπεδο της φυσικής κατάστασης. Το ποσοστό του VOmax το οποίο χρησιμοποιούμε σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή μπορούμε να το συσχετίσουμε με τους παλμούς της καρδιάς μας μέσω της εξίσωσης [7]:

%MHR = 0.64 × %VO2 Max + 37

όπου %MHR είναι το ποσοστό των μέγιστων καρδιακών παλμών (maximum heart rate) ο οποίος δίνεται εμπειρικά από την προσεγγιστική εξίσωση:

MHR = 220 – ηλικία

Π.χ. ένας άνδρας 30 ετών, έχει MHR = 220 – 30 = 190. Για να ασκηθεί στο 45% VO2 max, θα πρέπει σύμφωνα με την εξίσωση η καρδιά του να χτυπάει με το 66% των μέγιστων παλμών, δηλαδή με περίπου 125 παλμούς το λεπτό, ενώ για το 65% VO2 max: 79% των μέγιστων παλμών, δηλαδή 149 παλμούς.

Ακολουθεί πίνακας με τις τυπικότερες των περιπτώσεων:

Παλμοί καρδιάς
Ηλικία Αρχάριοι Προχωρημένοι
(45% VO2max) (65% VO2 max)
15 135 161
20 132 157
25 128 153
30 125 149
35 122 145
40 118 141
45 115 138
50 112 134
55 109 130
60 105 126

Γ. ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ ΥΠΟΣΤΡΩΜΑΤΑ

Οι υδατάνθρακες είναι αποθηκευμένοι στο σώμα μας (μυς και συκώτι) με τη μορφή του γλυκογόνου. Το συκώτι συνήθως μπορεί να αποθηκεύσει μέχρι και 100 γρ. γλυκογόνο (400 kcal), ενώ οι μύες τυπικά μπορούν να περιέχουν περίπου 400 γρ. γλυκογόνο (1600 kcal) σε έναν μέσο άνθρωπο, αλλά η ποσότητα αυτή μπορεί να ποικίλει από 50 γρ. (μετά από εξουθενωτική άσκηση) έως και 900 γρ. (σε έναν αρκετά μυώδη και “υδατανθρακωμένο” αθλητή), δηλαδή από 200-3600 kcal [2]. Το λίπος από την άλλη είναι αποθηκευμένο κατά κύριο λόγο στον λεγόμενο “αδιπικό” ιστό κάτω από το δέρμα μας (υποδόρειο λίπος), αλλά υπάρχει και κάποια ποσότητα λίπους μέσα στους μυς (~300 γρ.), τα ενδομυϊκά τριγλυκερίδια (IntraMuscular TriAcylGlycerols, IMTAG) (ενδομυϊκό λίπος), συν βέβαια ό,τι κυκλοφορεί (τριγλυκερίδια, λιπαρά οξέα) στο πλάσμα του αίματός μας [2].

Κατά τη διάρκεια της άσκησης, όλα τα διαθέσιμα καύσιμα κινητοποιούνται από τις αποθήκες αυτές για χρήση, κυρίως μέσα στον μυ, με προτεραιότητα η οποία εξαρτάται από πλήθος παραγόντων. Το γλυκογόνο πριν χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο πρέπει να τεμαχιστεί σε τεμάχια γλυκόζης, ενώ κατ’αντιστοιχία, τα λίπη για να χρησιμοποιηθούν πρέπει από τριγλυκερίδια να κομματιαστούν σε τεμάχια λιπαρών οξέων (μια διαδικασία η οποία ονομάζεται λιπόλυση). Σε κατάσταση ηρεμίας, αλλά και κατά την αερόβια άσκηση χαμηλής και μέσης έντασης, το κύριο λιπαρό καύσιμο είναι τα λιπαρά οξέα μακριάς αλυσίδας (long-chain fatty acids, LCFA) [1].

Γ.1. ΚΑΙΜΕ ΜΥΙΚΗ ΜΑΖΑ ΟΤΑΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΕΡΟΒΙΑ;

Εκτός από υδατάνθρακες και λίπη, καίμε άραγε και πρωτεΐνες/αμινοξέα; Και αν ναι, από πού προέρχονται τα τελευταία, από την τροφή ή από τους μυς μας; Τα ερωτήματα έχουν τεθεί πολλές φορές στο παρελθόν. Παρόλο που όντως τα αμινοξέα/πρωτεΐνες αποτελούν και αυτά  διαθέσιμο καύσιμο κατά τη διάρκεια της αερόβιας άσκησης (κυρίως τα αμινοξέα διακλαδισμένης αλυσίδας (branched-chain amino acids, BCAA) και ειδικότερα το αμινοξύ λευκίνη), μετρήσεις έχουν δείξει ότι υπό τυπικές συνθήκες (διάρκεια αερόβιας 45-90 λεπτά στο ~65% VO2 max) η πραγματική συνεισφορά των αμινοξέων δεν ξεπερνάει στους άνδρες το 6% κατά μέσο όρο, ενώ στις γυναίκες το ποσοστό είναι ακόμα μικρότερο (~2%) [8]. Η συνεισφορά αυτή μπορεί να αυξηθεί σε κάποιο βαθμό υπό συνθήκες αφυδάτωσης, γι’αυτό χρειάζεται να είμαστε καλά ενυδατωμένοι. Επίσης, η καύση των αμινοξέων αυξάνεται όσο μεγαλύτερη είναι η ένταση, αλλά και η διάρκεια της αερόβιας. Πάντως, ακόμα και υπό τέτοιες συνθήκες και μετά από πολύωρη ασιτία, η συνεισφορά των αμινοξέων ως πηγή ενέργειας δεν ξεπερνάει το 10% [2]. Η συνεισφορά των αμινοξέων μάλιστα μειώνεται όσο ο ασκούμενος βελτιώνει τη φυσική του κατάσταση [8], πράγμα που σημαίνει ότι σε γενικές γραμμές, η ποσότητα των αμινοξέων που καίγεται είναι ελάχιστη, και η συνεισφορά σε αμινοξέα από τη μυϊκή μας μάζα αμελητέα.

Για να αναφέρουμε ένα παράδειγμα με αριθμούς, μια τυπική αερόβια που ξοδεύει 500-700 θερμίδες θα κάψει 10-40 θερμίδες από αμινοξέα BCAA, δηλαδή απαιτούνται μόλις 2,5-10 γρ αμινοξέων BCAA, τα οποία θα μπορούσαν να καλυφθούν εύκολα από μισό με 1 scoop πρωτεΐνης whey λίγο πριν ξεκινήσει η αερόβια. Αλλά ακόμα και αν δεν καταναλωθεί πρωτεΐνη πριν την αερόβια, πάντοτε υπάρχουν ελεύθερα αμινοξέα στο αίμα από προηγούμενα γεύματα, έστω και αν αυτά απέχουν πολλές ώρες από την αερόβια, τα οποία θα μπορούσαν να καλύψουν τις ενεργειακές αυτές ανάγκες χωρίς να μπει μπροστά διαδικασία καταστροφής της μυϊκής μάζας.

Γ.2. ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ

Ας δούμε λοιπόν πώς μπορούμε να μεγιστοποιήσουμε την καύση λίπους κατά τη διάρκεια της αερόβιας άσκησης. Ως ένταση της αερόβιας άσκησης ενοούμε συνήθως το ποσοστό του VO2 max ή αλλιώς τους παλμούς της καρδιάς μας (μεγαλύτερη ένταση = περισσότεροι καρδιακοί παλμοί) στους οποίους ασκούμαστε. Μετρήσεις στο γενικό πληθυσμό έχουν δείξει ότι η χρήση του λίπους ως καύσιμο γίνεται μέγιστη κοντά στο 45% της έντασης (45% VO2 max), ενώ σε άτομα με ιδιαίτερα καλή φυσική κατάσταση το μέγιστο μετατοπίζεται κοντά στο 65% της έντασης (65% VO2 max). Σε μεγαλύτερες εντάσεις από αυτές, ο οργανισμός στρέφεται προς τον υδατάνθρακα για πηγή ενέργειας, ενώ η συνεισφορά του λίπους σε απόλυτους αριθμούς (και προφανώς και σε σχετικό ποσοστό) μειώνεται (διάγραμμα τροποποιημένο από [1]):


Στη μέγιστη ένταση (εδώ 65% VO2 max), λίπος και υδατάνθρακας συνεισφέρουν περίπου από 50% στοσυνολικό καύσιμο, και από το λίπος, η μισή περίπου ποσότητα (δηλαδή το 25% του συνολικού καυσίμου) προέρχεται από το υποδόρειο λίπος. Ο λόγος για τον οποίο μείωνεται η καύση του λίπους για εντάσεις >65% δεν είναι πλήρως κατανοητός. Παρόλα αυτά, ένα μέρος του φαινομένου έχει αποδοθεί στη μειωμένη ροή αίματος στις υποδόρειες περιοχές λίπους, πράγμα που μειώνει την ταχύτητα εξόδου των λιπαρών οξέων από τον αδιπικό ιστό προς το πλάσμα. Αυτό τελικά προκαλεί σταθεροποίηση ή ακόμα και μείωση της συγκέντρωσης λιπαρών οξέων του πλάσματος, και άρα και σε απόλυτη μείωση της ποσότητας λιπαρής καύσιμης ύλης που πηγαίνει στους μυς. Με πολύ απλά λόγια, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα λιπαρά οξέα καίγονται γρηγορότερα από ότι απελευθερώνονται στο αίμα από τα τριγλυκερίδια.

Ένας άλλος πιθανός λόγος είναι η μειωμένη απόκριση σε υψηλές εντάσεις του ενζύμου CPT-1 το οποίο μεταφέρει τα λιπαρά οξέα μέσα στα μιτοχόνδρια για να καούν. Αυτό συμβαίνει μόνο με τα λιπαρά οξέα μεγάλης αλυσίδας. Τα λιπαρά οξέα μέσης αλυσίδας (τα οποία προέρχονται από διάσπαση των τριγλυκεριδίων μέσης αλυσίδας, των γνωστών MCT (medium chain triglycerides)) δεν χρειάζονται το ένζυμο αυτό για να μπουν μέσα στα μιτοχόνδρια και άρα «καίγονται» πιο εύκολα. Ενδεχομένως, διατροφή πιο πλούσια σε MCT να μπορεί να αυξήσει λίγο την ποσότητα λίπους που καίγεται σε υψηλές εντάσεις, αν και πάλι δεν είναι απολύτως ξεκάθαρο αν το λίπος που θα καεί θα έχει προέλθει τελικά από το λίπος του σώματός μας.

Από το διάγραμμα φαίνεται ότι μέγιστος τυπικός ρυθμός καύσης λίπους κατά την αερόβια άσκηση είναι λίγο μεγαλύτερος από μισό γραμμάριο ανά λεπτό (~0.6 g/min). Συνήθεις τιμές είναι μεταξύ 0.2-0.6 g/min, αν και όπως φαίνεται στο διάγραμμα οι διαφορές στην καύση λίπους λίγο παραπάνω ή λίγο παρακάτω από το VO2 max είναι μικρές (0.5 – 0.6 g/min σε εύρος 50-70% VO2 max), πράγμα το οποίο σημαίνει ότι είναι περιττό κανείς να μετράει με πολύ μεγάλη ακρίβεια τους χτύπους της καρδιάς στους οποίους καίει μέγιστο λίπος. Χονδρικά, αερόβια που διαρκεί μία ώρα θα κάψει 20-60 γραμμάρια λίπους την ώρα της εκτέλεσής της.

Η διάρκεια της αερόβιας άσκησης επίσης καθορίζει το είδος του καυσίμου που χρησιμοποιείται. Μελέτες έχουν δείξει ότι το λίπος χρησιμοποιείται περισσότερο όσο αυξάνεται η διάρκεια της άσκησης, ενδεχομένως λόγω της μείωσης των αποθηκών γλυκογόνου. Υπό τέτοιες συνθήκες έχουν μετρηθεί αρκετά μεγαλύτεροι ρυθμοί καύσης λίπους (1.0-1.5 g/min), παρόλα αυτά, τούτο δεν αφορά τόσο τους bodybuilders, διότι οι τιμές αναφέρονται σε πολύωρο τρέξιμο που μόνο μαραθονωδρόμοι κάνουν [9].

Γ.3. ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ (24ΩΡΗΣ) ΔΙΑΙΤΑΣ

Καίει η αερόβια περισσότερο λίπος αν γίνεται σε περίοδο γράμμωσης από ότι σε περίοδο όγκου; Δίαιτες υπερβολικά αυξημένες σε υδατάνθρακες (τυπικά δίαιτες “όγκου”) μειώνουν τη χρήση λίπους κατά τη διάρκεια αερόβιας άσκησης, όμως και πάλι η εφαρμογή στο bodybuilding είναι πιθανώς αμελητέα. Συγκεκριμένα, μια μελέτη που έγινε σε ποδηλάτες έδειξε ότι 7 ημέρες καθημερινής δύωρης ποδηλασίας στο 70% του VO2 max με ταυτόχρονη υπερπλήρωση σε υδατάνθρακες (900 γρ/ημέρα ή 88% των θερμίδων)  μείωσε κατά 27% την καύση λίπους κατά τη διάρκεια της άσκησης [10]. H τυπική διατροφή ενός bodybuilder σπάνια θα περιείχε τόσους πολλούς υδατάνθρακες, όπως επίσης και το 2ωρο ποδήλατο την ημέρα σπάνια θα αποτελούσε καθημερινή πρακτική στο bodybuilding. Ενδεχομένως λοιπόν, η πραγματική διαφορά της καύσης λίπους την ώρα της αερόβιας άσκησης π.χ. μεταξύ περιόδου όγκου και περιόδου γράμμωσης να είναι μάλλον πολύ μικρή και άνευ σημασίας.

Κατ’αντιστοιχία, δίαιτες υπερβολικά αυξημένες σε λίπος (και άρα χαμηλές σε υδατάνθρακα) αυξάνουν τη χρήση λίπους κατά τη διάρκεια αερόβιας άσκησης λόγω αυξημένης απόκρισης των ενζύμων που οξειδώνουν τα λιπαρά οξέα, παρόλο που η αύξηση αυτή χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να λάβει χώρα από την αντίστοιχη περίπτωση της δίαιτας αυξημένης σε υδατάνθρακα [2].

Γ.4. ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΠΡΙΝ ΚΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ

Λήψη υδατάνθρακα πριν ή κατά την αερόβια άσκηση μειώνει εν γένει την χρήση του λίπους ως καύσιμο και αυτό συμβαίνει σε αρκετά μεγάλο εύρος εντάσεων VO2 max. Μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι λήψη 50-100 γρ υδατάνθρακα τις ώρες πριν ή κατά τη διάρκεια της αερόβιας σταματάει την λιπόλυση και μειώνει την καύση των λιπαρών οξέων κατά 30-40% [11-13]. Αυτό συμβαίνει κυρίως σε χαμηλές και μέτριες εντάσεις μόνο και ειδικότερα σε αρχάριους ή μέτρια ασκημένους ανθρώπους. Σε υψηλότερες εντάσεις και σε ανθρώπους με καλή φυσική κατάσταση, το φαινόμενο αυτό αμβλύνεται σημαντικά και σε κάποιες μελέτες μάλιστα δεν έχει παρατηρηθεί διαφορά στην χρήση λίπους ως καύσιμο, με (ή χωρίς) τη χορήγηση υδατάνθρακα πριν ή κατά τη διάρκεια της αερόβιας για τουλάχιστον τα πρώτα 120 λεπτά συνεχόμενης αερόβιας άσκησης [14,15]. Σε κάθε περίπτωση, το να αποφύγει κανείς υδατάνθρακες τις ώρες πριν την αερόβια μέτριας έντασης, διαπιστωμένα οδηγεί σε αυξημένη καύση λίπους κατά τη διάρκεια της άσκησης.

Ακόμα και μετά το τέλος της άσκησης, η καύση του λίπους παραμένει σε υψηλά επίπεδα για τουλάχιστον 3 ώρες [16] ειδικά στους άντρες [17] και το φαινόμενο είναι πιο έντονο εάν δεν καταναλωθεί τροφή (ειδικά υδατάνθρακες και λίπος) στο χρονικό αυτό διάστημα. Η ένταση της αερόβιας δεν φαίνεται να αυξάνει περισσότερο την μεταπροπονητική καύση λίπους, εάν και εφόσον συγκρίνουμε ισοενεργειακές αερόβιες [18].

Γ.5. ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΡΕΧΟΥΣΑΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Η ποσότητα του λίπους η οποία χρησιμοποιείται ως καύσιμο είναι ανάλογη της φυσικής κατάστασης. Όταν συγκρίθηκε το λίπος που έκαιγαν δύο ομάδες ανθρώπων, η μια με μέτρια και η άλλη με υψηλή φυσική κατάσταση, βρέθηκε ότι η ομάδα με υψηλή φυσική κατάσταση έκαιγε 14% περισσότερο λίπος σε μεγαλύτερο VO2 max [13]. Η διαφορά αυτή δεν οφείλεται σε αυξημένη παραγωγή λιπαρών οξέων από τις διάφορες πηγές (λιπόλυση), αλλά οφείλεται κατά κύριο λόγο στην αυξημένη ενεργοποίηση του ενζύμου CPT-1, το οποίο όπως αναφέρθηκε είναι υπεύθυνο για τη μεταφορά των λιπαρών οξέων μέσα στο μιτοχόνδριο όπου και αυτά καίγονται. Ένας άλλος πιθανός παράγοντας είναι η αυξημένη χρήση ενδομυϊκού λίπους ως πηγής ενέργειας όσο βελτιώνεται η φυσική κατάσταση. Αυτό συμβαίνει πιθανώς λόγω του ότι ο οργανισμός με τον καιρό “μαθαίνει” να αυξάνει τις αποθήκες αυτές και να τις χρησιμοποιεί πιο αποδοτικά.

Γ.6. ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΕΙΔΟΥΣ ΑΣΚΗΣΗΣ

Όταν συγκρίνεται το περπάτημα/τρέξιμο με την ποδηλασία στην ίδια ανάλογη ένταση VOmax, το περπάτημα/τρέξιμο καίει περίπου 30% περισσότερο λίπος (0.65 έναντι 0.47 γρ. λίπους ανά λεπτό, αντίστοιχα) από ότι η ποδηλασία (καθώς και περισσότερες θερμίδες συνολικά) [1]. Ο λόγος πιθανότατα είναι ότι στην ποδηλασία χρησιμοποείται κυρίως μόνο το κάτω μέρος του σώματος, σε αντίθεση με το περπάτημα/τρέξιμο το οποίο κινητοποιεί όλο το σώμα και άρα περισσότερες μυϊκές ομάδες. Πάντως, κατανάλωση υδατάνθρακα την ώρα της αερόβιας εκμηδενίζει τη διαφορά μεταξύ των δύο διαφορετικών τρόπων αερόβιας [19].

Γ.7. ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΚΑΦΕΪΝΗΣ

Η καφεΐνη είναι ίσως το πιο μελετημένο συμπαθομιμητικό διεγερτικό, παρόλα αυτά ακόμα υπάρχουν ερωτήματα για τον ακριβή τρόπο δράσης της κατά την ώρα της άσκησης. Κατ’αρχάς, πρέπει να διαχωριστεί η επίδραση της καφεΐνης από την επίδραση του καφέ, καθώς ο τελευταίος αποτελεί μίγμα πάρα πολλών ουσιών, κάθε μία εκ των οποίων μπορεί να έχει διαφορετική δράση. Μελέτες μέχρι στιγμής έχουν δείξει ότι η καφεΐνη αυξάνει τη λιπόλυση, αλλά όμως δεν αυξάνει περαιτέρω την χρήση αυτών των λιπαρών οξέων ως καύσιμα [20,21]. Η καφεΐνη επίσης μειώνει το αίσθημα της κόπωσης κατά την αερόβια άσκηση, πράγμα που μας επιτρέπει να μπορούμε να ασκούμαστε περισσότερη ώρα (και ενδεχομένως σε μεγαλύτερη ένταση). Αυτό μπορεί με έμμεσο τρόπο να βοηθήσει να καίμε περισσότερο λίπος καθώς ο λόγος για τον οποίο μειώνεται η χρήση του λίπους ως καυσίμου από εντάσεις μεγαλύτερες του ~65% VO2 max, είναι η μειωμένη ταχύτητα λιπόλυσης σε σχέση με την καύση των λιπαρών οξέων. Η καφεΐνη επειδή ενισχύει την λιπόλυση, επιτρέπει πιθανώς το να καίμε αυξημένο λίπος και σε ακόμα μεγαλύτερες εντάσεις (>65% του VO2 max). Επειδή όμως μεγαλύτερες εντάσεις και μεγαλύτερη διάρκεια σημαίνει μεγαλύτερη κατανάλωση θερμίδων, η καφεΐνη τελικά μπορεί με έμμεσο τρόπο να οδηγήσει σε αυξημένη καύση λίπους, παρόλο που η ίδια δεν έχει αυτή την ιδιότητα. Θα είναι ίσως χρήσιμη για κάποιον που ξεκινάει αερόβια και κάνει σε τυχαία ένταση και μέχρι να κουραστεί, και όχι τόσο για κάποιον ο οποίος ξεκινάει και κάνει με προκαθορισμένη ένταση και προκαθορισμένο χρονικό διάστημα.

Γ.8. ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΦΥΛΟΥ

Αν και εδώ η σύγκριση δεν έχει κάποια μεταβλητή την οποία μπορούμε να επηρεάσουμε (τουλάχιστον όχι εύκολα), αξίζει να αναφερθεί ότι οι γυναίκες έχουν αναλογικά αυξημένες ικανότητες χρήσης λίπους ως καυσίμου σε σχέση με τους άντρες, και αυτό το κάνουν και σε υψηλότερη ένταση (VO2 max) [1]. Ο λόγος πιθανώς είναι το αυξημένο ποσοστό λίπους που έχουν (= περισσότερο διαθέσιμο καύσιμο) κατά μέσο όρο σε σύγκριση με τον ανδρικό πληθυσμό.

Γ.9. ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ

Αντίθετα ίσως από τις τυπικές αντιλήψεις, αυξημένη θερμοκρασία σώματος οδηγεί σε μικρότερη καύση λίπους και μεγαλύτερη καύση υδατάνθρακα προερχόμενος κυρίως από το μϋικό γλυκογόνο. Το ίδιο συμβαίνει και κατόπιν έκθεσης σε αρκετά χαμηλές θερμοκρασίες, όμως εδώ παρατηρείται αύξηση χρήσης του ηπατικού γλυκογόνου [2].

Δ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Το πόσο λίπος μπορούμε να κάψουμε κατά τη διάρκεια αερόβιας μέτριας έντασης εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, μέρος των οποίων είναι κατανοητοί και τους οποίους μπορούμε να βελτιστοποιήσουμε. Η κινητοποίηση λίπους (λιπόλυση) και η καύση του αποτελούν τα δύο σημαντικά στάδια τα οποία πρέπει να βελτιστοποιήσουμε και αυτό το καταφέρνουμε όταν:

  • Οι καρδιακοί παλμοί μας κατά τη διάρκεια της άσκησης αντιστοιχούν σε εντάσεις 45-65% του VO2 max.
  • Έχει προηγηθεί νηστεία αρκετών ωρών ή γεύμα χωρίς υδατάνθρακες και λίπος.
  • Ακολουθεί νηστεία ή γεύμα χωρίς υδατάνθρακες και λίπος.
  • Η διάρκεια της αερόβιας έχει μεγάλη διάρκεια, τυπικά πάνω από 30 λεπτά.
  • Προτιμηθεί το γρήγορο περπάτημα ή τρέξιμο από το ποδήλατο.
  • Η αερόβια δεν γίνεται υπό πολύ ζεστές ή υπό πολύ κρύες συνθήκες.

Ε. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ/ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΕΝΑΡΙΑ

Ας δούμε πώς μπορούμε να μεταφράσουμε στην πράξη τα ανωτέρω συμπεράσματα. Όπως είδαμε, «κλειδί» στη μέγιστη καύση λίπους με αερόβια μέτριας έντασης είναι η ελεγχόμενη «ασιτία» γύρω από τις ώρες της αερόβιας. Η συμμετοχή της μυϊκής μάζας είναι πολύ μικρή και σε κάθε περίπτωση μπορεί να αντιμετωπιστεί με λήψη μικρής ποσότητας πρωτεΐνης. Μία πρότασή μας λοιπόν για δημιουργία βέλτιστου περιβάλλοντος για καύση λίπους κατά την αερόβια είναι η εξής:

  1. Πρωϊνό ξύπνημα (πολύωρη ασιτία λόγω ύπνου)
  2. Κατάποση 2,5-10 γρ αμινοξέων διακλαδισμένης αλυσίδας (BCAA) (αμέσως πριν) ή 0,5-1 scoop whey (20 λεπτά πριν) την αερόβια μαζί με νερό, με σκοπό την κάλυψη των αναγκών (2-6%) σε αμινοξέα κατά την επερχόμενη άσκηση και την ενυδάτωση του οργανισμού.
  3. Προαιρετική κατάποση καφεΐνης, ειδικά εάν δεν έχει προκαθοριστεί η διάρκεια της αερόβιας άσκησης. Τυπική (ασφαλής) ημερήσια δοσολογία: 1-3 mg ανά κιλό βάρους.
  4. 45-90 λεπτά αερόβια μέτριας έντασης σε διάδρομο. Η διάρκεια αυτή είναι επαρκής όχι μόνο από πρακτικής πλευράς, αλλά και διότι αποτελεί μια μέση λύση που μεγιστοποιεί την καύση λίπους προτού η καύση των αμινοξέων αρχίσει να συμμετέχει έντονα.
  5. Μετά το τέλος της αερόβιας: Νερό + ηλεκτρολύτες. Δεν τρώμε για μία ώρα με σκοπό να αφήσουμε την καύση του λίπους να συνεχιστεί.
  6. Μία ώρα μετά την αερόβια: πρωτεϊνικό ρόφημα ή γεύμα (χωρίς υδατάνθρακες και λίπος) με σκοπό να περιορίσουμε την καύση των αμινοξέων η οποία όσο δεν τρώμε αυξάνεται. Η απουσία υδατάνθρακα επιτρέπει τη διατήρηση στις καύσεις του λίπους, και η απουσία λίπους επιτρέπει την καύση του λίπους από τις αποθήκες του σώματός μας, όχι από την τροφή.
  7. Δύο με τρεις ώρες μετά την αερόβια: συνεχίζουμε τα κανονικά μας γεύματα (εδώ ο υδατάνθρακας πλέον επιτρέπεται).

Σε περίπτωση που η αερόβια γίνεται απόγευμα (χωρίς βάρη), το περιβάλλον «ασιτίας» μπορεί να δημιουργηθεί αν το τελευταίο στερεό γεύμα πριν την προπόνηση (π.χ. 2 ώρες πριν τουλάχιστον) δεν περιέχει ούτε υδατάνθρακα, ούτε λίπος για τους λόγους που αναφέρθηκαν προηγουμένως. Σε μια τέτοια περίπτωση, δεν είναι αναγκαία η κατάποση BCAA/EAA και/η whey λίγο πριν την αερόβια καθώς θα υπάρχουν αρκετά διαθέσιμα αμινοξέα από την πέψη του τελευταίου γεύματος.

Σε περίπτωση που η αερόβια γίνει μαζί (μετά) τα βάρη, τότε μπορούμε να θεωρήσουμε ότι το περιβάλλον «ασιτίας» έχει ήδη δημιουργηθεί από τα βάρη και δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη διατροφική προσέγγιση. Αν το άθροισμα όμως βάρη+αερόβια παίρνει πολλή ώρα (π.χ. > 90 λεπτά), τότε είναι χρήσιμο 0,5-1 scoop whey να παρεμβληθεί μεταξύ βαρών και αερόβιας για αντιμετώπιση του καταβολισμού, ειδικά αν αυτό γίνεται σε περίοδο γράμμωσης.

Πηγή:xbody.gr


Αδυνατίζετε χάνοντας λίπος, ΟΧΙ… βάρος!

Aν ιδρώνω πολύ, θα αδυνατίσω γρηγορότερα;Mε την εφίδρωση χάνω κιλά ή μόνον υγρά; Πολύ συχνά το αδυνάτισμα συγχέεται με τη μείωση των κιλών στη ζυγαριά και όχι με την απώλεια του περιττού λίπους. Tο σώμα μας αποτελείται από υγρά, ιστούς, κόκαλα αλλά και λίπος. Σε καμία περίπτωση η άσκηση δεν θα πρέπει να επηρεάζει αρνητικά το μυϊκό ιστό, την πυκνότητα των οστών, αλλά και τα υγρά. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε μείωση του βασικού μεταβολισμού, ενώ στη δεύτερη διατάραξη των βασικών λειτουργιών του οργανισμού. Πώς μπορούμε να ξέρουμε λοιπόν ότι δεν μοχθούμε και ιδρώνουμε χωρίς λόγο, αλλά ότι πραγματικά καίμε λίπος κατά την άσκηση;

ΣΤΟΧΟΣ Η ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΛΙΠΟΥΣ
H εφίδρωση είναι μια φυσική διαδικασία αποβολής του ιδρώτα, ο οποίος αποτελείται από νερό και επιβλαβείς ουσίες. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συνδέεται με την απώλεια λίπους. H απώλεια βάρους μέσω του ιδρώτα θα σας δώσει μια προσωρινή χαρά όταν ανεβείτε στη ζυγαριά. Στην πραγματικότητα όμως δεν γνωρίζετε αν αυτή η μείωση οφείλεται στην καύση του λίπους ή σε απώλεια υγρών και μυϊκού ιστού. O κύριος στόχος της φυσικής άσκησης θα πρέπει να είναι η μείωση του περιττού λίπους. Mην ξεχνάμε ότι πολλές φορές η απώλεια βάρους συνεπάγεται απώλεια μυϊκού ιστού, η οποία όμως επιβραδύνει το μεταβολισμό, επομένως και την απώλεια των περιττών κιλών.

AΝ ΓΥΜΝΑΣΤΩ ΣΚΛΗΡΟΤΕΡΑ ΘΑ ΚΑΨΩ ΛΙΠΟΣ;
H χρονική διάρκεια της άσκησης και η μέτρια ένταση είναι σημαντικές για την καύση του λίπους. Mία πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι οι γυναίκες που περπατούσαν με πολύ ζωηρό ρυθμό (6,5 χλμ. ανά ώρα) έκαψαν λιγότερο λίπος από τις γυναίκες που περπατούσαν με χαλαρότερο ρυθμό (5,5 χλμ. ανά ώρα). Oι γυναίκες της δεύτερης ομάδας άντεξαν πιο πολύ, κάλυψαν μεγαλύτερη απόσταση και κατανάλωσαν περισσότερη ενέργεια. Tο μυστικό λοιπόν είναι οι μέτριες εντάσεις και η μεγαλύτερη διάρκεια. Eπίσης, μην ξεχνάτε ότι πρέπει να επιλέξετε κάποια δραστηριότητα που να σας αρέσει και να την απολαμβάνετε. Έτσι μόνο θα συνεχίσετε. Kαι αν συνεχίσετε, τότε θα κάψετε περισσότερο λίπος.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΚΑΙΩ ΛΙΠΟΣ ΟΤΑΝ ΑΣΚΟΥΜΑΙ;
Tο «κλειδί» βρίσκεται στο να ασκείστε με ένα ρυθμό που να σας επιτρέπει «να μιλάτε με άνεση». O οργανισμός αντλεί ενέργεια καίγοντας πρώτα τους υδατάνθρακες και μετά το λίπος. Έτσι, η παρατεταμένη αερόβια άσκηση σε μέτρια ένταση αυξάνει στο μέγιστο το ποσοστό ενέργειας που καταναλώνει ο οργανισμός από τις λιποαποθήκες. Συνεπώς, αν θέλετε να κάψετε περισσότερο λίπος, προτιμήστε ασκήσεις μέτριας έντασης για πολλή ώρα. Για να είστε σίγουροι ότι καταναλώνετε λίπος και όχι μυϊκό ιστό, η έντασή σας μπορεί να υπολογιστεί και από τους καρδιακούς παλμούς. Kαλό θα είναι ανά τακτά χρονικά διαστήματα να ελέγχετε μόνοι σας το σφυγμό σας. Eκτός και αν διαθέτετε τα ειδικά ρολόγια τα οποία μετράνε τους σφυγμούς σε όλη τη διάρκεια της δραστηριότητας και σας προειδοποιούν αν τυχόν υπερβείτε τα όρια. Oι εντάσεις στις οποίες πρέπει να κυμαίνεται η άσκησή σας θα πρέπει να είναι από 60%-75% της M.K.Σ. (Mέγιστη Kαρδιακή Συχνότητα). Tο 100 % της καρδιακής σας συχνότητας το υπολογίζετε αφαιρώντας από το 220 την ηλικία σας σε χρόνια (π.χ. 220-35=185). Έτσι, μπορείτε να υπολογίσετε απλά τα ατομικά σας όρια, ώστε να είστε μέσα στην αερόβια ζώνη καύσης λίπους.

ΟΙ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗΣ ΒΟΗΘΑΝΕ ΣΤΟ ΚΑΨΙΜΟ ΛΙΠΟΥΣ; 
Όπως έχουμε αναφέρει, ο υψηλός μεταβολισμός είναι αυτός που ουσιαστικά θα βοηθήσει στην επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος. Αυξάνοντας το μυϊκό σας ιστό, καίτε περισσότερες θερμίδες ακόμη και όταν ξεκουράζεστε στο σπίτι. Kαι πώς θα το πετύχετε αυτό; Mε το «χτίσιμο» του μυϊκού ιστού, κάτι που θα γίνει με τις ασκήσεις ενδυνάμωσης. Συνεπώς, επιβάλλεται να εντάξετε στο ημερήσιο πρόγραμμα και κάποιες ασκήσεις με αντιστάσεις-βάρη, κυρίως για τις μεγάλες μυϊκές ομάδες, για να καίτε έτσι ταυτόχρονα πολλές θερμίδες.

ΤI ΠPOΓPAMMA AΣKHΣHΣ ΠPEΠEI NA AKOΛOYΘHΣΩ
ΓIA NA KAIΩ ΠEPIΣΣOTEPO ΛIΠOΣ;

1. Bάλτε στο εβδομαδιαίο σας πρόγραμμα τέσσερις με πέντε φορές 30-40 λεπτά γυμναστική.
2. Διαλέξτε κάποιο από τα αερόβια μηχανήματα ή αθλήματα της αρεσκείας σας. Ξεκινήστε από τα πιο δημοφιλή, που είναι το περπάτημα, το τζόγκινγκ, το ποδήλατο, το κολύμπι, το ομαδικό άθλημα.
3. Διάρκεια.
Ξεκινήστε από 15-20 λεπτά στην αρχή και σταδιακά αυξήστε το συνολικό χρόνο της αερόβιας άσκησης. Kάντε εναλλαγές στον τρόπο με τον οποίο γυμνάζεστε. Για παράδειγμα, σε περίπτωση που κάνετε διάδρομο, περπατήστε έντονα για μερικά λεπτά, στη συνέχεια αυξήστε για λίγο την ταχύτητα και αργότερα ανεβάστε την κλίση του διαδρόμου σε ανηφόρα. Έτσι, θα έχετε ποικιλία και δεν θα βαρεθείτε.
4. Ένταση.
Θα πρέπει να κυμαίνεται από 60-75% της M.K.Σ. Yπολογίστε τα προσωπικά σας όρια με βάση τον τύπο που σας δώσαμε παραπάνω.
5. Mυϊκή τόνωση.
Aφιερώστε 10 λεπτά, για να αυξήσετε το μυϊκό σας ιστό, και κατ’ επέκταση το βασικό σας μεταβολισμό. Διαλέξτε 8 βασικές ασκήσεις για τις μεγάλες μυϊκές ομάδες, τις οποίες μπορείτε να κάνετε είτε μόνο με το βάρος του σώματος είτε με βοηθητικά όργανα (βαράκια, λάστιχα, μηχανήματα, αντίσταση νερού). Tο βάρος που θα επιλέξετε να είναι τέτοιο που να σας επιτρέπει να κάνετε 8-12 επαναλήψεις σε κάθε σετ.
6. Διατάσεις.
Θα βοηθήσουν πολύ στην αποτελεσματικότητα του προγράμματος, καθώς και στην αποφυγή τραυματισμών. Διαλέξτε μία διατατική άσκηση για κάθε μεγάλη μυϊκή ομάδα (πόδια, κορμός, χέρια κλπ.). Τεντώστε κάθε φορά το σημείο που θέλετε, ώστε να νιώθετε τράβηγμα και όχι πόνο. Kρατήστε κάθε διάταση για 15-20 δευτερόλεπτα.
Πηγή:vita.gr

Oι καλύτερες φθινοπωρινές τροφές

Συμπεριλάβετε τα σκουρόχρωμα λαχανικά και τα ζουμερά φρούτα του φθινοπώρου στη διατροφή σας και κερδίστε πλούσια θρεπτικά συστατικά και φυτοχημικά που θα σας θωρακίσουν για το χειμώνα.

 

Αν και το φθινόπωρο μια έρχεται μια φεύγει στη χώρα μας και η βροχή και η ψύχρα, μία κάνουν την εμφάνισή τους, μία ξαναδίνουν τη θέση τους στη ζέστη, τα φθινοπωρινά φρούτα και λαχανικά έχουν κάνει ήδη την εμφάνισή τους και κάνουν απολαυστικό το τραπέζι μας και τη… διάθεσή μας.

Συμπεριλάβετε τα σκουρόχρωμα λαχανικά και τα ζουμερά φρούτα του φθινοπώρου στη διατροφή σας και κερδίστε πλούσια θρεπτικά συστατικά και φυτοχημικά που θα σας θωρακίσουν για το χειμώνα.

Μήλα: Τα μήλα περιέχουν φλαβονοειδή, τα οποία είναι από τα πιο ισχυρά αντιοξειδωτικά σε μορφή τροφής. Συμπεριλαμβάνοντάς τα στη διατροφή σας, μειώνετε τον κίνδυνο εκδήλωσης ασθενειών και βοηθάτε στην πρόληψη του καρκίνου. Υπάρχουν δύο λόγοι για τους οποίους τα μήλα είναι καλή επιλογή, ειδικά κατά την περίοδο του φθινοπώρου: πρώτον ότι έχουν ισχυρή αντι-φλεγμονώδη δράση και αντιαλλεργιογόνες ιδιότητες που καταπολεμούν τις κοινές λοιμώξεις και τις αλλεργίες που ανακύπτουν κατά την περίοδο του φθινοπώρου. Και δεύτερον, ότι είναι εξαιρετικά για το δέρμα μας και βοηθούν στο να αισθανόμαστε και να φαινόμαστε καλύτερα. Φάτε τα με το πρωινό σας ή ως ένα μεσημεριανό σνακ και κάντε τον… γιατρό πέρα!

 

Cranberries: Είναι νόστιμα, ζουμερά και πολύ ωφέλιμα φρούτα, ευρέως διαθέσιμα την περίοδο του φθινοπώρου. Είναι χαμηλά σε θερμίδες και γεμάτα με ανθοκυανίνες, υγιή για την καρδιά αντιοξειδωτικά. Τα cranberries παίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στη θεραπεία ασθενειών των ούλων, στομαχικά έλκη, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος και διάφορες μορφές καρκίνου. Μπορείτε να τα βρείτε φρέσκα από το Σεπτέμβριο έως το Δεκέμβριο, αλλά το μεγαλύτερο μέρος τους χρησιμοποιείται για χυμούς.

Κολοκύθα: Η κολοκύθα είναι σίγουρα άλλη μια σημαντική φθινοπωρινή τροφή, γεμάτη αντιοξειδωτικά, βήτα-καροτίνη, βιταμίνη C και φολικό οξύ. Ακόμη και οι σπόροι της είναι σημαντικοί για τη διατροφή και είναι μια πλούσια πηγή ψευδαργύρου και Ωμέγα-3 λιπαρών οξέων. Ο αέρας ξηραίνει το φθινόπωρο και μπορεί να επηρεάσει το δέρμα σας και να το κάνει να φαίνεται θαμπό και σκασμένο. Συμπεριλαμβάνοντας την κολοκύθα στη διατροφή σας, μπορείτε να κρατήσετε το δέρμα σας ενυδατωμένο, απαλό και απαλλαγμένο από μολύνσεις.

Σκόρδο: Το σκόρδο είναι ένα φάρμακο της φύσης. Περιέχει αλισίνη, μια χημική ουσία η οποία είναι εξαιρετικά αποτελεσματική έναντι των ιών, των μυκήτων και των βακτηρίων. Η κατανάλωση σκόρδου μπορεί να μειώσει τα επίπεδα της LDL χοληστερόλης στο αίμα και να προλάβει τον καρκίνο. Επίσης μπορεί να βελτιώσει τη διάθεσή μας.

 

Πιπερόριζα (Τζίντζερ): Είτε προτιμάτε τσάι με τζίντζερ ή πιπερόριζα τουρσί ή το προσθέτετε σε φαγητά, τα οφέλη αυτής της ρίζας είναι πολλά. Μπορεί να θεραπεύσει το βήχα, το κρύο και προβλήματα στο λαιμό, καταπραΰνει το στομάχι και προσφέρει ανακούφιση από πεπτικά προβλήματα, ναυτία και ακόμη, εμποδίζει τις αλλεργίες. Σύμφωνα με τις πρόσφατες έρευνες, το τζίντζερ λειτουργεί ως φυσικό αντιφλεγμονώδες και είναι αρκετά καλό για μυοσκελετικές παθήσεις.

Κατσαρό λάχανο: Είναι ένα πράσινο φυλλώδες λαχανικό που ευδοκιμεί την περίοδο του φθινοπώρου. Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα (σημαντικό για το φθινόπωρο), βοηθά την πνευμονική συμφόρηση, αποκρούει τις αλλεργίες και τις μολύνσεις. Είναι ιδιαίτερα ωφέλιμο για το στομάχι και λοιμώξεις του ήπατος. Επίσης είναι πλούσιο σε σίδηρο, βήτα καροτίνη, ασβέστιο, κάλιο και βιταμίνη C.

Γλυκοπατάτα: Εκτός από το γεγονός ότι οι γλυκοπατάτες είναι ευρέως διαθέσιμες το φθινόπωρο και έχουν υπέροχη γεύση, είναι επίσης μια σημαντική τροφή για την υγεία. Περιέχουν μεγάλες ποσότητες β-καροτένιου (βιταμίνη Α) και βιταμίνη C κι έτσι προστατεύουν από κρυώματα και άλλες λοιμώξεις. Οι γλυκοπατάτες είναι μια καλή επιλογή και για τους διαβητικούς, επειδή έχουν χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη. Επίσης είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες, που συμβάλλουν σε ένα υγιές πεπτικό σύστημα και ανακουφίζουν από τη δυσκοιλιότητα.

 

Κανέλα: Είναι ένα από τα παλαιότερα γνωστά μπαχαρικά και μια τέλεια επιλογή για το φθινόπωρο. Η κανέλα χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια από την παραδοσιακή κινεζική ιατρική για τη θεραπεία του κρύου, του βήχα, της ναυτίας, της διάρροιας, του διαβήτη και πολλών άλλων παθήσεων. Μπορεί επίσης να μας χαλαρώσει και να κρατήσει το σώμα μας ζεστό και άνετο στο κρύο. Επίσης πιστεύεται ότι η κανέλα δίνει ενέργεια και δημιουργεί ζωτικότητα. Πασπαλίστε με λίγη κανέλα σαλάτες και συμπεριλάβετέ την σε σάλτσες ή στο τσάι σας.

Πιπέρι: Τα διάφορα είδη πιπεριού, βελτιώνουν την πέψη, βοηθούν σε γαστρεντερικές διαταραχές, σκοτώνουν τα βακτήρια και τους ιούς, καταπολεμούν το βήχα και το κρύωμα κ.ά. Το πιπέρι είναι επίσης μια πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών. Όποια μορφή του κι αν προτιμάτε -καγιέν, μαύρο ή λευκό- ωφελείτε τον οργανισμό σας.

Το φθινόπωρο σηματοδοτεί την έναρξη του κρύου και των βροχών, που με τη σειρά τους προκαλούν κρυώματα, βήχα και διάφορες ασθένειες ή αλλεργίες. Το δέρμα μας ξεραίνεται είναι πιο επιρρεπές σε βακτήρια και μύκητες.

Οι φθινοπωρινές τροφές που προαναφέραμε, μπορούν να μας ζεστάνουν το φθινόπωρο και να βοηθήσουν στην αποτροπή κοινών λοιμώξεων και αλλεργιών που σχετίζονται με αυτή τη σεζόν. Ενισχύουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα και μας προετοιμάζουν για τις κρύες μέρες του χειμώνα.

Πηγή: clickatlife.gr


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 205 other followers